analyse

Hoe ‘bella' is de Italiaanse beurs?

©BLOOMBERG NEWS

Vormen de Italiaanse verkiezingen van zondag een gevaar of een opportuniteit voor Italiaanse aandelen? De meeste analisten zien vooral mogelijkheden.

Zondag kiezen de Italianen een nieuw parlement. De onzekere stembusslag in de derde grootste economie van de eurozone, na Duitsland en Frankrijk, werd door beursstrategen lang beschouwd als een van de grootste geopolitieke gevaren voor de financiële markten in Europa dit jaar. Vooral een grote zege van de eurosceptische Vijfsterrenbeweging zou een schokgolf kunnen veroorzaken.

De voorbije weken is die vrees fors geluwd, getuige het gedrag van de Italiaanse obligaties en aandelen. Het renteverschil tussen Italiaans en Duits staatspapier is met 1,3 procentpunt gezakt. De beurs van Milaan is met een winst van 1 procent sinds Nieuwjaar zowat de enige Europese markt die dit jaar nog winst kan voorleggen. De voorbije twaalf maanden spurtte de Italiaanse beurs 14 procent hoger. Weinig andere markten doen beter.

We hebben enkele duizenden klanten met Italiaanse aandelen. De populairste zijn Enel, ENI en Fiat Chrysler.
BinckBank België

De Piazza Affari, genoemd naar het plein waar de beurs is gehuisvest, is nog relatief populair bij Belgische beleggers. BinckBank, de grootste onlinemakelaar van ons land, telt enkele duizenden particuliere klanten met Italiaanse aandelen in portefeuille. ‘De energiebedrijven Enel en ENI zijn samen met het autoconcern Fiat Chrysler de populairste Italiaanse namen bij onze klanten’, stelt BinckBank. ‘Daarnaast pronken vooral financiële instellingen, zoals de grootbank Intesa Sanpaolo, de investeringsmaatschappij Exor en de verzekeraar Unipol, in de top tien. Ook het biotechbedrijf BB Biotech en de automaker Ferrari staan hoog in de lijst.’

Gelijkenissen met Bel20

De Milanese MIB-index vertoont veel gelijkenissen met onze Bel20. Financiële instellingen maken er net als in onze nationale beursgraadmeter een groot deel van uit, met liefst acht banken en drie verzekeraars. Voorts zetelen in de MIB40 - net als in de Bel20 - een postbedrijf (Poste Italiane), een portie holdings (onder meer Exor en Atlantia), wat telecom (Telecom Italia), een maker van alcoholische dranken (Davide Campari), een farmagroep (Recordati) tot zelfs een bedrijf dat zoals Bekaert vooral afhankelijk is van de bandenmarkt: Pirelli. En terwijl bij ons Elia uit de Bel20 is geknikkerd, zit de Italiaanse beheerder van het hoogspanningsnet Terna nog altijd in de MIB-index. Net als bij ons bevat ook de Italiaanse beursindex weinig technologienamen, maar wel meer typisch Italiaanse sectoren zoals luxe en autobouwers. Ook de olie-en gassector is goed vertegenwoordigd.

Hoe komt het dat de markten plots niet meer wakker liggen van de partij die zondag als winnaar uit de bus komt? ‘De jongste peilingen wijzen op minder aanhang voor de extreme en eurosceptische Vijfsterrenbeweging’, zegt Andrea Brasili, macro-econoom bij Amundi. ‘Bovendien hebben alle partijen hun scherpe kantjes bijgeveild. De Vijfsterrenbeweging wil zelfs niet langer uit de euro stappen. Het meest waarschijnlijke scenario is een versnipperde verkiezingsuitslag zonder echte winnaars. Dat is niet erg, de Italianen zijn dat gewoon. Verontrustend is wel dat alle partijen de begrotingsteugels willen vieren. Al blijft dat risico beperkt. Ten eerste kan Italië zich dat met een schuldgraad van 133 procent niet veroorloven. Ten tweede zal Europa dat niet toelaten.’

‘Als belegger focus je beter op de economie’, raadt de econoom aan. ‘Die verkeert in de beste staat sinds jaren. De competitiviteit neemt eindelijk weer toe. Een groei van 0,3 à 0,4 procent per kwartaal is mogelijk. Italië kan zo een pad inslaan om de schulden te verminderen zonder veel moeite te moeten doen. Daardoor kunnen Italiaanse aandelen en obligaties een positieve herwaardering krijgen.’

10,8 %
De werkloosheid in Italië is teruggevallen tot 10,8 procent, het laagste peil in vijf jaar.

Ook andere economen wijzen erop dat de langdurig zieke Europese patiënt eindelijk aan de beterhand is. Italië is weliswaar een trage groeier, maar de klim van 1,5 procent in 2017 is de hoogste in zeven jaar. De werkloosheid is teruggevallen tot 10,8 procent, het laagste peil in vijf jaar. Het sterke ondernemersvertrouwen wijst bovendien op een gunstig begin van 2018. Italië is ook een exportland. Het heeft een ruim overschot op de handelsbalans met niet-Europese landen. België voert wel voor 1,7 miljard euro meer uit naar Italië dan we vandaaruit invoeren.

‘Wellicht sluiten na zondag delen van het rechtse verbond onder leiding van Berlusconi’s Forza Italia een coalitie met de Democratische Partij van huidig premier Paolo Gentiloni’, poneert Allianz Global Investors. ‘De markten zouden dat moeten toejuichen. We denken dat Italië een koopgelegenheid vormt zolang het centrum standhoudt.’

Toch wijzen sommigen op het gevaar van de verkiezingen. ‘Beleggers zijn wat te laks geworden’, waarschuwt Sylvain Goyon, strateeg van Natixis. ‘Het gevaar van een anti-Europese coalitie van de Vijfsterrenbeweging en de Lega is klein, maar niet onbestaand. We schatten de kans op 10 procent. In dat geval komen de markten voor een nare verrassing te staan.’

Ook UBS denkt dat beleggers beter op hun hoede zijn. ‘Een extreemrechtse overwinning zou Italiaanse aandelen een tik van 10 tot 15 procent geven’, meent de zakenbank, die meteen aangeeft hoe de belegger zich daartegen kan beschermen. ‘Wij kiezen voor aandelen die bescherming bieden tegen een politieke schok, maar die ook potentieel bieden bij een marktvriendelijke uitslag. Dat zijn de oliegigant ENI, het nutsbedrijf Enel, de banken Intesa Sanpaolo en BPM, de brillenmaker Luxottica, en de maker van telecomapparatuur Inwit. We mijden bedrijven die te veel op het binnenland gericht zijn en veel schulden hebben, want bij een slechte stembusuitslag zou de rente kunnen stijgen. Daarom zijn we geen fan van Telecom Italia, de beheerder van het elektriciteitsnet Terna en de gasdistributeur Snam.’

De meeste analisten zien vooral opportuniteiten. ‘Ik verwacht dat Italiaanse effecten een vervolg breien aan hun relatief betere prestaties tegenover Europa’, meent Lorenzo Batacchi, portefeuillebeheerder van BPER Banca. ‘Wij verwachten een stijging van de bedrijfswinsten met 20 procent dit jaar, terwijl de waarderingen relatief laag zijn.'

Kwart goedkoper

De Italiaanse beurs is zowat een kwart goedkoper dan het Europese gemiddelde. De bedrijven uit de MIB40 noteren tegen 12,5 keer de verwachte winst over 2018. De Stoxx600 (de index van de belangrijkste 600 Europese bedrijven) kost 16,7 keer zijn verwachte winst. Ook volgens andere maatstaven zijn Italiaanse aandelen goedkoper door de jarenlange economische malaise in het land. De steraandelen noteren tegen 1,2 keer hun boekwaarde, 1,3 keer de omzet en een ratio ondernemingswaarde (beurswaarde + schulden) versus brutobedrijfswinst van 6,5. Voor de Stoxx600 is dat respectievelijk 1,8, 1,5 en 9,5. Het dividendrendement is met 3,1 procent bruto vergelijkbaar. Een minpunt is de lagere winstgevendheid. Italiaanse bedrijven realiseren een gemiddeld rendement van 10,2 procent op hun eigen vermogen, onder het Europese gemiddelde van 12,1 procent.

Italiaanse tienjarige obligaties leveren met een rendement van 1,91 procent per jaar 130 basispunten meer op dan Duits, en 100 basispunten meer dan Belgisch papier. Het ratingagentschap Standard & Poor’s trok de rating voor Italië vorig jaar met een trapje op naar BBB, vooral als gevolg van het primaire begrotingsoverschot. Dat wil zeggen dat het overheidsbudget positief zou zijn als Italië geen rente op zijn schulden zou moeten betalen.

De vermogensbeheerder M&G is echter negatief over Italiaans staatspapier, net zoals over andere Europese staatsobligaties trouwens. ‘De verkiezingen vormen een groter gevaar voor obligaties dan voor aandelen. Voor die laatste blijven we positief. Bovendien bouwt de Europese Centrale Bank haar stimulus af, waardoor de vraag naar Italiaanse obligaties zal afnemen.’

Banken cruciaal

Volgens meerdere analisten zijn de banken cruciaal voor de verdere gezondmaking van de Italiaanse economie. Het aantal slechte kredieten blijft met 196 miljard euro, of 11,9 procent van het totaal, ruim dubbel zo hoog als het Europese gemiddelde. Al is het in twee jaar wel gehalveerd. Daardoor verstrekken de banken opnieuw meer kredieten, wat de gezinnen en bedrijven weer doet uitgeven en investeren.

‘Een groot deel van de superprestatie van de MIB-index is te danken aan het herstel van de banken, die een zeer groot gewicht hebben in de graadmeter’, stelt Vincenzo Tedeschi, directeur van BinckBank Italië. Hij wijst er ook op dat de Italianen zeer actieve beleggers zijn. ‘In de Binck-groep zijn de Italiaanse klanten de actiefste, met tien keer zoveel transacties als de gemiddelde Belgische klant. Italiaanse beleggers zijn erg gesofisticeerd en vaak actief in zowel aandelen, obligaties, trackers, opties als futures, met zeer gediversifieerde portefeuilles bovendien.’

Italië is het meest overwogen land in onze pan-Europese fondsen.
Guy Lerminiaux Beheerder Degroof Petercam

Een partij die al goed verdiende aan het Italiaanse bankherstel is Degroof Petercam. ‘Wij hebben de betere, gezonde banken, zoals Intesa SanPaolo, voor onze Europese fondsen opgepikt toen die uiterst laag noteerden’, stelt fondsbeheerder Guy Lerminiaux. ‘We hebben een voorkeur voor spelers die sterk staan in vermogensbeheer. Italië blijft een heel rijk land, vooral het noorden. Veel rijke Italianen belegden vroeger stevig in hun hoogrentende nationale obligaties. Maar nu de rente fors is gezakt, zoeken ze alternatieven.’

‘Italië is het meest overwogen land in onze Europese fondsen’, gaat Lerminiaux voort. ‘Na de verkiezingen zal het land wel genoodzaakt zijn om hervormingen door te voeren, naar het voorbeeld van Frankrijk, Ierland of Spanje, ook al staan die niet hoog in de partijprogramma’s. Maar er noteren heel wat goedkope, goed geleide ondernemingen. Vele zijn amper afhankelijk van de binnenlandse vraag, zoals Campari, Ferrari of Autogrill.’

‘We zitten trouwens ook in heel wat kleine en middelgrote bedrijven van de Milanese beurs. Vorig jaar werd een wet goedgekeurd die particuliere beleggers fiscale voordelen geeft als ze gedurende minstens vijf jaar in zulke bedrijven beleggen. Vergelijk het met onze wet CooremanDeclercq uit de jaren 80. De Italiaanse wet leidde tot een herontdekking van veel kleinere Italiaanse aandelen, en zette een pak meer beursgangen in gang.’

Misschien inspireert het Italiaanse voorbeeld onze Belgische politici om de Brusselse beurs een duwtje in de rug te geven?

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud