nieuwsanalyse

‘Remontada' Spaanse socialisten geen garantie op links reveil in EU

©EPA

De zege van de socialisten bij de Spaanse parlementsverkiezingen doet Europees links mogelijk dromen van een comeback. Maar een garantie op succes is er niet. De PSOE werd bij haar ‘remontada’ geholpen door een pak lokale meevallers.

‘Het is tijd voor de herovering. Laten we van 2019 het jaar van de reconquista, het jaar van de remontada, maken.’ Dat zei PS-voorzitter Elio Di Rupo begin dit jaar tijdens zijn nieuwjaarsspeech. Pas op 26 mei zal blijken of de ex-premier in dat opzet slaagt. Zijn Spaanse ‘familieleden’ wezen hem afgelopen weekend al wel de weg. Nadat de kiezers Pedro Sánchez en co. in juni 2016 op het slechtste resultaat uit de geschiedenis van de partij getrakteerd hadden, maakten ze zondag een comeback. De PSOE dikte haar zetelaantal bij de parlementsverkiezingen aan van 85 tot 123 (op 350 zitjes) en kroonde zich tot grootste partij van het land.

Door de verrechtsing van de PP en Ciudadanos lag het politieke centrum plots braak. De socialisten sprongen in dat gat.

De ‘remontada’ van de Spaanse socialisten is een welgekomen opsteker voor de Europese socialistische familie. Die incasseerde in verschillende lidstaten klappen. In Griekenland en Frankrijk hangen de socialisten al enkele jaren in de touwen. De Italiaanse PD zoekt na het electorale debacle van begin 2018 nog altijd haar tweede adem, net als de PvdA in Nederland en de SPD in Duitsland. De lichtpuntjes voor de sociaaldemocraten waren tot nu vooral te vinden in Scandinavië - met winst van de Finse en Zweedse collega’s bij de jongste parlementsverkiezingen - en in Portugal met de populariteit van de PS.

Spanje blokkeert deelname Puigdemont aan Europese race
Spanje blokkeert deelname Puigdemont aan Europese race

De Catalaanse ex-premier Carles Puigdemont mag op 26 mei geen gooi doen naar een zitje in het Europees Parlement. Dat heeft de Spaanse verkiezingscommissie beslist. Volgens haar valt de kandidatuur niet te verdedigen omdat Spanje Puigdemont wegens rebellie vervolgt.

De Catalaan had op 10 april in Brussel zijn Europese lijst voorgesteld. Dat was niet naar de zin van de rechtse partijen in Spanje. De conservatieven en liberalen trokken naar de verkiezingscommissie. Junts per Catalunya, de partij van Puigdemont, verwijt de verkiezingsautoriteiten ‘onze lijsttrekker het zwijgen te willen opleggen’.

De zege van de PSOE geeft verse hoop. Maar een garantie op succes is ze niet. Voor de Spaanse socialisten zat vrijwel alles mee. Nadat Sánchez in juni 2018 aan de macht gekomen was, zette hij fors in op sociale maatregelen. Na jaren fors besparen onder de conservatieve premier Mariano Rajoy was dat voor de Spanjaarden - zeker voor wie nog dagelijks de gevolgen voelt van de Grote Recessie - een welgekomen verademing. Dat beleid leverde de socialist een ‘premiersbonus’ op.

Podemos

Daarnaast slaagde de PSOE erin heel wat kiezers terug te winnen die haar in 2016 de rug toegekeerd hadden om hun toevlucht te zoeken in de armen van Podemos (We kunnen), een anti-establishmentpartij die ontstaan was uit de verontwaardiging over het jarenlange bezuinigingsbeleid van socialisten en conservatieven. Maar de radicaal-linkse nieuwkomer verloor zich in interne twisten en stelde veel kiezers teleur.

Voorts speelde de versnippering op rechts de PSOE in de kaart. De onverhoedse opmars van extreemrechts deed de conservatieven en de liberalen, sowieso al verwikkeld in een bitse strijd om het leiderschap, een heel pak naar rechts opschuiven. Dat gold zeker in het Catalaanse dossier. De PP en Ciudadanos (Burgers) leken aan te sturen op een harde confrontatie met de Catalaanse nationalisten met hun voornemen de bevoegdheden van de regio te beknotten.

Dat harde standpunt hielp Sánchez. De Catalaanse kwestie is al even niet meer de hoofdbekommernis van de doorsnee Spanjaard. Die ligt wakker van een goede job en dito loon en lijkt zich meer te kunnen vinden in de onderhandelde uitweg uit de Catalaanse impasse die de socialisten voorstaan.

Door de verrechtsing van de PP en Ciudadanos was het politieke centrum, waar een meerderheid van de kiezers zich situeert, plots braakliggend terrein. De PSOE sprong in dat gat. Het gematigde discours van Sánchez, met aandacht voor de strijd tegen ongelijkheid, sprak heel wat centrumkiezers meer aan. Met een implosie van de PP tot gevolg.

©MEDIAFIN

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud