Advertentie

Koersen op de 'Muur van Kigali' en in de schaduw van een autocraat

Sfeerbeelden tijdens de jaarlijkse Ronde van Rwanda. Ook in Rwanda is wielrennen een volksfeest. ©Getty Images

Rwanda mag in 2025 het wereldkampioenschap wielrennen organiseren. Wielerfanaten watertanden bij de keuze voor 'het land van duizend heuvels'. Al klinkt ook gemor. 'Moeten we meegaan met autoritaire leiders die hun imago oppoetsen via sportevents?'

De Internationale wielerbond UCI moet het nieuws nog bevestigen, maar de Rwandese wielerbond maakte donderdag bekend dat het land het wereldkampioenschap wielrennen van 2025 mag organiseren. Dat de keuze op het kleine Oost-Afrikaanse land lijkt te vallen, heeft zonder meer te maken met de rijke wielertraditie. Rwanda, 'Le Pays des Mille Collines' ('het land van de duizend heuvels'), staat bekend als een prachtig fietsland met kasseihellingen, lange geasfalteerde wegen en pittige cols.

De essentie

  • Het WK wielrennen strijkt in 2025 neer in Rwanda.
  • De fans watertanden. Rwanda is een prachtig wielerland en Rwandezen zijn wielergek.
  • Al is er ook kritiek. Opnieuw rijst de vraag of een internationaal event thuishoort in een land met autoritaire trekken.
  • Ook het prijskaartje doet de wenkbrauwen fronsen. Rwanda pompt geld in een massa-event met het oog op city marketing, terwijl het land internationale steun krijgt voor basisdiensten.

De spectaculairste is de Muur van Kigali - de 'Kwa Mutwe', een kasseienklim van 500 meter die doet denken aan de Muur van Geraardsbergen. De kans is groot dat de 'Kwa Mutwe' de finale beklimming wordt die in 2025 een nieuwe wereldkampioen baart.

Niet onbelangrijk: Rwandezen zijn wielergek. Rwanda organiseert sinds 2001 jaarlijks de Ronde van Rwanda. Deelnemers getuigen van een uitzinnig publiek, dat met fluiten, trommels en vlaggen supportert.

Imago oppoetsen

Wielrenners en liefhebbers mogen dan wel watertanden, de beslissing doet ook wenkbrauwen fronsen. Hoort een internationaal sportevent thuis in een land met autoritaire trekken? Nieuw is de vraag niet. Ze komt evengoed boven bij het wereldkampioenschap voetbal in Qatar of bij de Chinese winterspelen, beide in 2022. Of verder terug: tijdens het WK voetbal van 1978 in Argentinië klonk het dat 'bloed aan de paal' kleefde.

'De Rwandese president Paul Kagame wil duidelijk het imago van het land oppoetsen', zegt Bert Ingelaere, professor aan de Universiteit Antwerpen en gespecialiseerd in Rwanda. 'Weg van de genocide, weg van de staat met een autoritaire kantje. De wereld moet Rwanda zien als een Afrikaans land dat werkt, iets mondiaal georganiseerd krijgt én toeristen kan aantrekken.'

Al is de timing van de operatie imagebuilding niet ideaal. De jongste dagen loopt het bijzonder stroef tussen het Westen en Rwanda. Veel heeft te maken met de veroordeling van de Rwandees-Belgische opposant Paul Rusesabagina. Zowel België als de Verenigde Staten waren niet te spreken over het 'oneerlijke' proces. Ook flagrante afluisterschandalen spelen mee.

'Dit WK is een slecht signaal', zegt Els Van Hoof, CD&V-Kamerlid en voorzitter van de commissie Buitenlandse Zaken. 'Een internationaal event komt onvermijdelijk met een vorm van erkenning. We moeten dringend nadenken hoe ver we meegaan met een land dat zijn bedenkelijke reputatie wil oppoetsen via een sportevent.'

Sport heeft niet de luxe zich niets te moeten aantrekken van mensenrechten.
Wouter De Vriendt
Kamerlid Groen

'Sport heeft niet de luxe zich niets te moeten aantrekken van mensenrechten', zegt ook Wouter De Vriendt (Groen). Beiden vragen geen sportieve boycot, wel politieke druk en het wegblijven van ministeriële delegaties als mensenrechten geschonden worden.

Donor darling

Een andere bedenking is het prijskaartje. Nu België dit jaar zelf het WK organiseert, weten de organisatoren precies hoeveel: 21,3 miljoen euro. Dat doet vragen rijzen in een land dat grotendeels afhankelijk is van buitenlandse donoren. Rwanda krijgt jaarlijks 1,2 miljard dollar internationale steun, vooral voor basisdiensten. Zeker sinds de genocide van 1994 is het land een 'donor darling'.

De terugverdieneffecten liggen laag en de meerwaarde ligt vooral bij de city marketing.

Is het organiseren van een WK een prioriteit voor een land waar nog steeds 40 procent van de bevolking onder de armoedegrens leeft? De terugverdieneffecten liggen laag en de meerwaarde ligt vooral bij de city marketing.

'Dat wringt inderdaad', zegt Van Hoof. 'In het licht van de zaak-Rusesabagina moeten we de internationale en Belgische steun aan Rwanda sowieso onder de loep nemen. Hoeveel geld gaat naar de bevolking en hoeveel blijft plakken aan het apparaat?'

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud