De personen van 2019 | Vincent Kompany, Jacinda Ardern, Felix Van de Maele

Vincent Kompany. ©BELGA

Wie drukte dit jaar zijn stempel op België en de wereld? De redactie van De Tijd selecteerde de mensen die 2019 kleurden. Soms binnen de lijntjes, soms erbuiten.

Felix Van de Maele | Vader van de eerste Belgische eenhoorn

Felix Van de Maele. ©rv doc

In de mythologie van Jorge Luis Borges is een eenhoorn een magisch dier, zo sterk dat het met één stoot een olifant kan vellen. In de economische mythologie is een eenhoorn een bedrijf dat zo uitzonderlijk sterk is dat het 1 miljard dollar waard is voor het naar de beurs gaat. België zag in 2019 voor het eerst twee ‘unicorns’ geboren worden.

De eerste heet Collibra, werd geboren aan de VUB, groeide op in de VS en heeft als vader CEO Felix Van de Maele en zijn medeoprichters. In een wereld waarin data de nieuwe olie zijn, wil Collibra de raffinaderij zijn die de grondstof waardevol maakt.

In de zomer trad ook Combell toe tot het rijk van de unicorns, na een fusie met het Nederlandse TransIP. Jonas Dhaenens, de Gentenaar die op zijn 16de het websitebedrijf oprichtte, werd CEO van de fusiegroep.

Opvallend aan 2019 is dat twee grote techsuccessen Belgisch kleurden. Een andere techrevelatie, de videoapp TikTok van de 35-jarige Zhang Yiming, is Chinees.

Voor de Amerikanen is het voor eerst sinds lang een techjaar in mineur. Mark Zuckerberg moest zich voor het Amerikaanse parlement verantwoorden voor de rol van Facebook in verkiezingscampagnes, en zijn digitale munt libra kende een moeilijke geboorte. Adam Neumanns WeWork - dat coworkkantoren voor deze digitale flextijden aanbiedt - werd het beursfiasco van 2019. 

Vincent Kompany | Messias die geen verlossing bracht

Vincent Kompany. ©BELGA

Op de dag dat Anderlecht in mei van Gent verloor en voor het eerst in een halve eeuw Europees voetbal miste, maakte Vincent Kompany bekend dat hij na elf jaar Manchester City terugkeerde. Anderlecht kondigde hem aan als manager-speler, leider in de directiekamer én aanvoerder op het veld. Een halfjaar later is het moeilijk te zien waar zijn managershand de club heeft gestuurd. In de competitie staat Anderlecht tiende, goed op weg om opnieuw Europees voetbal te missen. De ploeg blijft een schoolvoorbeeld van een familiebedrijf dat na een overname nog altijd de bedrijfsstructuur niet op orde heeft en waar te veel mensen tegelijk de leiding claimen.

De terugkeer van Kompany was het sportverhaal, maar niet de sportprestatie van het jaar. Die eer komt Remco Evenepoel toe, die op zijn 19de de wielerwereld verbaasde met zijn debuut bij de profs. Of Mathieu van der Poel, die in de meeste koersen waar hij dit jaar aan de start stond, ook als eerste eindigde. Of Emma Meesseman, die met de Washington Mystics kampioen werd en als eerste Europeaanse ooit tot de beste speelster van de finals van de Amerikaanse basketcompetitie werd uitgeroepen.

Of Eliud Kipchoge, de eerste man die een marathon onder de twee uur liep. Met dank aan big data, een elektrische auto die de ideale looplijn voor hem op de weg laserde en 41 hazen. Zijn wereldrecord is daarom niet officieel erkend. Tot de verbeelding sprak het wel. 

Jacinda Ardern | Moeder van een rouwende natie en troostzoekende wereld

Jacinda Ardern. ©AFP

Een land leiden met dignitas en gravitas, het kan nog. De Nieuw-Zeelandse premier Jacinda Ardern toonde het na de aanslag in twee moskeeën in Christchurch, die aan 51 mensen het leven kostte. Ze rouwde mee met de nabestaanden, waarbij ze een hoofddoek droeg. Ze kondigde een strengere vuurwapenwet aan. En ze vond de juiste toon over de dader: ‘Hij is terrorist, crimineel, extremist. Maar hij zal - als ik spreek - naamloos zijn. Spreek de namen uit van zij die stierven, niet van de man die hun levens nam. Hij zocht faam. Wij in Nieuw-Zeeland geven hem niets. Niet eens een naam.’

De boodschap doet ertoe. Daarom staat ook VUB-rector Caroline Pauwels in dit jaaroverzicht. Voor de oproep tot verwondering die ze lanceerde, uitgerekend op het moment dat ze meedeelde dat ze zelf tegen kanker vecht.

Best wel wat vrouwen maakten het verschil dit jaar. In de Verenigde Staten trad in januari Alexandria Ocasio-Cortez als jongste vrouw ooit toe tot het Huis van Afgevaardigden, waarbij ze de heldin van links-activistisch Amerika werd. En de Nobelprijs voor Economie ging dit jaar naar Esther Duflo, die met haar werk over armoede en migratie de economische wetenschap uit haar ivoren toren haalde.

In die zin was de boodschap van Sophie Wilmès, toen ze dit jaar als eerste vrouw ooit premier werd, eerder ontgoochelend: ‘Ik hoop dat dit niet te lang duurt.’ 

De Tijd blikt terug op 2019

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud