Giftige economische cocktail in de maak

Vrachtwagens staan in een 10 kilometer lange file aan de Duits-Poolse grens nabij Frankfurt an Oder als gevolg van Poolse coronamaatregelen. ©AFP

Door de coronacrisis borrelt er een giftige cocktail die de economie in een langdurige depressie kan doen belanden.

Bekommernis om de gezondheid moet vooropstaan. Om te vermijden dat het coronavirus zich te snel verder verspreidt en massaal veel slachtoffers maakt, zijn draconische maatregelen gerechtvaardigd. Maar die hebben implicaties voor de economie.

Er dreigt zich een gevaarlijke economische cocktail te vormen.

Een groot deel van de kleinhandel, alles wat niet voeding is, wordt stilgelegd. In België in principe alleen tijdens het weekend. Maar omdat sommige winkelketens ervan uitgaan dat weinig kopers zullen opdagen, sluiten ze gewoon. Voorlopig enkele weken. Dat betekent: geen omzet. Horecazaken moeten helemaal dicht. Tandartsen doen, om zichzelf tegen het virus te beschermen, alleen nog dringende raadplegingen. Vliegtuigen staan aan de grond, de activiteit in de toerismesector valt stil. Ook de toeleveranciers van de directe getroffen bedrijven delen in de klappen. Zo breidt de vlek zich snel uit. Dat alles zal de algemene consumptie van de gezinnen doen teruglopen. Alvast een paar weken. En die gezinsbestedingen zijn een belangrijke motor voor de economie.

Wie werkt in de getroffen sectoren, wordt met inkomensverlies geconfronteerd. Steunmaatregelen zoals financiële compensaties van de overheid of vergoedingen voor tijdelijke werkloosheid vangen dat maar voor een stukje op. Wie inkomensverlies lijdt, ziet zijn koopkracht aangetast. Ook dat zal wegen op de economie.

Een aantal landen sluit de grenzen om gezondheidsredenen. Hoewel het niet (altijd) de bedoeling is belemmeringen voor de internationale handel op te werpen, is dat wel een resultaat. Dat remt de economische dynamiek. VW en Peugeot zien zich genoodzaakt fabrieken stil te leggen, omdat sommige onderdelen niet meer arriveren.

De economische onzekerheid maakt dat bedrijven hun investeringen voorlopig on hold zullen zetten.

Door de zware terugval op de internationale beurzen kijken heel wat aandelen- en fondsenbeleggers aan tegen forse verliezen op hun beleggingsportefeuille. Ook al nemen ze die verliezen (nog) niet en wachten ze voorlopig af, is hun theoretisch vermogen in een paar weken tijd heel wat minder waard. Door dat ‘vermogenseffect’ heeft wat op de beurzen gebeurt ook een negatieve weerslag op de reële economie.

Door de economische onzekerheid zullen bedrijven hun investeringen voorlopig on hold zetten. Daarmee valt nog een economische motor stil.

 Het plaatje is extra somber omdat de coronaschok zowat alle landen op hetzelfde moment treft. Er zijn nauwelijks landen waar de economische dynamiek min of meer standhoudt. De uitvoer zal dus ook geen redding brengen. Het enige positieve nieuws is dat China stilaan lijkt recht te krabbelen.

Zowat alle economen gaan ervan uit dat de wereldeconomie in een recessie belandt. Hoe zwaar zal die zijn? Dat is koffiedik kijken. Het hangt af van hoelang de coronapandemie blijft woeden. Hoe langer dat is, hoe groter de kans dat de economie structurele schade oploopt. 

Depressie

Het gevaar schuilt in de tweederonde-effecten. Als de crisis langer dan enkele maanden duurt, zullen bedrijven failliet gaan, zal de werkloosheid oplopen, en zullen de banken sommige kredieten – gefinancierd met geld van de spaarders - niet terugbetaald krijgen.

De economie zal het dan lastiger hebben om na de coronacrisis de draad weer op te pikken. De recessie kan dan uitmonden in een depressie: een lange periode van lage economische groei en hoge werkloosheid.

Het is van belang dat de overheden de consumenten, ondernemers en beleggers ervan kunnen overtuigen dat ze de zaak onder controle hebben.

Om weg te blijven van dat kritische omslagpunt is het cruciaal dat de overheden alles op alles zetten. Met snelle, kordate maatregelen kunnen ze consumenten, ondernemers en beleggers ervan overtuigen dat ze de zaak onder controle hebben en voorkomen dat het vertrouwen helemaal onderuitgaat.

De voorbije dagen zijn de overheden in actie geschoten. In België trekt de regering-Wilmès daar 1 miljard euro voor uit. Ook de centrale banken schieten te hulp.

Er moet worden voorkomen dat deze economische brand ver om zich heen grijpt en een significant deel van de economie in de as legt. Er moeten massa’s bluswater tegen aan worden gegooid. Dat zal flink wat geld kosten.

De mogelijke factuur mag echter niet afschrikken. De overheid schiet het geld voor. Maar het is logisch dat ze later, als de crisis is bedwongen, iedereen vraagt om een stukje van de rekening mee te betalen. 

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud