reportage

Virusalarm in China: desolate stations en run op mondkapjes

Chinese agenten van de militaire politie staan op wacht voor een afgesloten Hankou treinstation in Wuhan. ©AP

De Chinese stad Wuhan zit sinds donderdag op slot. Om verdere verspreiding van het coronavirus tegen te gaan, is alle verkeer van en naar de stad stilgelegd. Dat betekent improviseren voor mensen die toch hun familie willen opzoeken.

Anouk Eigenraam, onze correspondente in Wuhan

Op de luchthaven van Peking hebben de stewardessen van Hainan Airlines in het vliegtuig net flesjes water en oordopjes uitgedeeld aan de passagiers. Een volle bak is het niet. Een man of dertig heeft rijen lege stoelen en alle ruimte die een vliegreiziger zich normaliter kan wensen naast zich.

Maar van even swipen door het filmaanbod komt het niet. Door de intercom komt het bericht dat de vlucht naar Wuhan niet kan vertrekken. ‘Door de veiligheidssituatie kunnen we helaas niet opstijgen.’ Het clubje passagiers dat al ruim een uur vertraging had, krijgt het verzoek weer uit te stappen. Het uitreisverbod voor Wuhan vanwege het daar heersende coronavirus is kennelijk ook een inreisverbod geworden.

Mensen haastten zich naar de bagageband om hun ingecheckte koffer weer op te halen. Wat nu? De meeste passagiers lopen met papieren rode tasjes, vol met traditionele koekjes en ander eten dat Chinezen meenemen als ze naar hun familie gaan voor Chinees Nieuwjaar. Maar die viering vrijdagnacht valt met deze afgelaste vlucht in het water.

Run op tickets

De verwachte aankomsttijd in Wuhan was al kielekiele. Een half uur na landing zou de stad om 10 uur 's ochtends op slot gaan. De autoriteiten hadden dat besloten met de teller op 17 doden en 571 besmettingen. Meteen na de aankondiging ontstond een run op trein- en vliegtickets. In de vroege ochtend was het een chaos op het vliegveld en het treinstation van reizigers die probeerden de stad uit te komen. Niet alleen het vlieg- en treinverkeer werd stilgelegd. Ook bussen, metro en veerdiensten — Wuhan is een stad met veel water — stonden stil. Daarnaast werden de grote snelwegen eveneens geblokkeerd voor uitgaand verkeer.

In de vroege ochtend was het een chaos op het vliegveld en het treinstation van reizigers die probeerden de stad uit te komen.

De Chinese Li (26), die ook naar Wuhan zou vliegen voor familiebezoek, had al een vermoeden dat het nog wel eens lastig kon worden de stad te bereiken. ‘Daarom had ik gisteren voor de zekerheid een extra ticket geboekt om vanmiddag desnoods naar een stad ten zuiden van Wuhan te kunnen vliegen.’ Li kent Nederland toevalligerwijs vrij goed. Ze blijkt een paar jaar in Groningen mediawetenschappen te hebben gestudeerd, maar woont nu met haar man in Parijs. De afgelopen dagen was ze bij haar ouders in Peking. Maar met aankomend Chinees Nieuwjaar staat nu een visite aan haar schoonfamilie op het programma.

Hun zoon is woensdag al uit Parijs ‘in een halfleeg vliegtuig’ naar Wuhan gevlogen, nog net voor het uitreisverbod inging. Echt bezorgd dat ze naar een virusgebied afreist, is ze niet. ‘Wij lopen eigenlijk weinig gevaar. Het medisch personeel in de ziekenhuizen, die lopen pas risico.’

Terwijl haar koffer van de rolband komt, licht Li's mobiel op. ‘Mijn schoonouders vinden het vliegveld van Changsha veel te ver om me daar op te pikken. Of ik naar een treinstation kan komen dat dichter bij Wuhan ligt.’ Terwijl ze naar de taxistandplaats loopt met de grote roze stalen koffer scrolt ze snel door treintickets. ‘Ik kan om 13.00 uur nog naar Xianning gaan, de treinreis van een uur eerder is al uitverkocht.’

Mondkapjes

Op het treinstation Beijing West wordt duidelijk waarom. Het is een gewriemel van mensen met koffers en tassen die nog afreizen naar familie. De meerderheid loopt met een mondkapje op. Het aanbevolen type N95 is in Wuhan al uitverkocht, terwijl ze in Peking, Hongkong en zelfs Singapore door hun voorraad schijnen heen te raken. Toch lopen er nog mensen zonder kapje rond. Op de vraag aan een stel waarom ze geen kapje op hebben’, antwoordt de man dat ze naar Ürümqi gaan, de hoofdstad van de provincie Xinjiang, in het westen van China waar Oeigoeren wonen.

Een politie agent controleert de temperatuur van een automobilist bij een tolpoort op de snelweg. ©AP

‘Dat is zo’n andere kant op dan Wuhan, dat ik daar geen kapje nodig heb.’ Anderen dragen het toch maar voor de zekerheid, zoals Daphne Chang uit San Diego. Ze is op weg naar familie in Yingshan, maar eigenlijk maakt zij zich ook niet zo ongerust over de snelle verspreiding van het virus. ‘Deze reis had ik al lang van tevoren geboekt, ik heb geen moment getwijfeld of ik nog moest gaan en ook geen nieuws gecheckt erover.’

Het mondkapje stelt Li tijdens zo’n lange reisdag voor allerlei praktische dilemma’s. Op dit drukke treinstation moet je het zeker ophouden en in de trein ook, maar er moet toch ook wat gegeten en gedronken worden als je als sinds zeker 6.00 uur 's ochtends op pad bent? De oplossing is reizen in businessclass, daar durft ze het kapje wel even af te doen aangezien daar bijna niemand zit. Ook in de trein naar Xianning besluiten sommige reizigers het mondkapje toch maar even af te doen voor de noedelsoep.

Verbazing alom als wordt omgeroepen dat ‘het volgende station Wuhan’ is. Het is een tussenstop op de route, maar er is toch een inreisverbod voor die stad? De trein zou er daarom niet stoppen. Yang en de verslaggever stappen dan toch maar uit. Het station is verlaten. Een eenzame stationsmedewerker gebaart ons naar een openstaand poortje. We kunnen doorlopen, er komt geen thermometer aan te pas om te controleren of we koorts hebben.

‘Ik had er niet op gerekend dat de trein hier zou stoppen,’ zegt Yang, terwijl hij naar de taxistandplaats loopt. Ook hij was onderweg naar Xianning om van daaruit te kijken hoe hij naar huis in Wuhan kon komen. Nu kan hij toch zijn vrouw en dochter nog verrassen vanavond met zijn thuiskomst. Als hij tenminste nog een taxi kan vinden, want die hebben het op z'n zachtst gezegd druk. En dan regent het ook nog. Bij het hotel wordt wel de temperatuur bij de verslaggever gemeten. ‘Weet u het zeker dat u een kamer wilt’, vraagt de receptioniste, terwijl ze ermee over het voorhoofd strijkt. ‘U weet dat we een grote gezondheidssituatie hebben?’ Na een bevestiging knikt ze tevreden: op het schermpje staat een keurige 36,7 graden Celsius.

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Tijd Connect