Akkoord met Iran slecht voor olieprijs, goed voor tankersector

Een Iraanse olietanker in de haven van Singapore ©REUTERS

Als het Westen de handelssancties versoepelt, zal Iran niet aarzelen om zijn olieproductie op te krikken. Nog meer olie op de markt zal de prijs van het zwarte goedje echter verder drukken. Voor tankeroperatoren is het wel goed nieuws.

Het raamakkoord tussen Iran en de grootmachten werd in Teheran op gejubel onthaald. Een van de hoofdredenen is dat het land daarmee een stap dichter komt te staan bij een verhoging van zijn olieproductie. Olie en gas zijn de hoekstenen van de Iraanse economie en tekenden in het recente verleden voor ongeveer 80 procent van de export. De handelssancties die midden 2012 werden opgelegd omdat Iran zijn nucleaire installaties niet wou laten inspecteren, hebben het volume aan geëxporteerde olie sindsdien doen halveren tot naar schatting 1 miljoen vaten per dag.

Als het raamakkoord tegen 30 juni uitmondt in een definitief akkoord en het Internationaal Atoom Energie Agentschap (IAEA) groen licht geeft om de sancties te versoepelen, kan daar snel verandering in komen. Op een paar maanden zou de Perzische Golfstaat zijn uitvoer met een half miljoen vaten kunnen opkrikken. Op volle capaciteit kan Iran, dat over de op drie grootste (bewezen) oliereserves in de wereld beschikt, 3,6 miljoen vaten per dag produceren. Maar vooraleer meer olie op te pompen, zal het land eerst de voorraden die nu liggen te wachten in tankers van de staatsrederij NITC (National Iranian Tanker Company) op de markt gooien.

Onder druk

Voor de olieprijs lijkt de terugkeer van Iran naar de oliemarkt geen goede zaak. De oliemarkt is nu al oververzadigd door de massale productie van schalie-olie in de Verenigde Staten. En doordat andere producenten, Saudi-Arabië op kop, niet willen inbinden. Als er ook nog eens extra Iraanse olie op de markt komt, kan de olieprijs verder onder druk komen. Of op zijn minst kan het prijsherstel dat specialisten in de tweede jaarhelft verwachten, tegengewerkt worden. In dat licht is het begrijpelijk dat de Brent kort nadat de in Lausanne bereikte deal bekend raakte, ruim 5 procent naar beneden dook.

Sinds midden vorig jaar is de olieprijs ruim gehalveerd door overproductie en een tragere groei van de wereldeconomie. Op korte termijn zal het akkoord met Iran geen extra druk zetten. Economen wijzen er trouwens op dat de terugkeer van Iran naar de oliemarkt al in de olieprijs is verwerkt.

Vrachttarieven

Voor tankerrederijen kan de Iraanse olie dan weer een zegen betekenen. De tankersector maakte de voorbije drie, vier jaar een zware crisis door, maar sinds de laatste maanden van 2014 is het tij ten goede gekeerd. De vrachttarieven zijn fors gestegen en leveren weer mooie winsten op. De lage olieprijs stimuleert immers de vraag, terwijl de tankervloot de komende twee jaar nauwelijks zal groeien.

Als er dankzij Iran extra olievolumes te transporteren zijn, zal de vraag naar tankertonnage toenemen, wat zich zal vertalen in hogere vrachttarieven. In een recent rapport sloot Morgan Stanley niet uit dat het dagtarief voor een VLCC (een supertanker van 200.000-320.000 ton) dan zou omhoogschieten tot 100.000 dollar. Dat is het dubbele van wat vandaag wordt betaald en levert tankeroperatoren een gigantische winst op. Vooral als je weet dat bij Euronav, dé referentie in de sector, het break-evenpunt een eind onder 30.000 dollar ligt.

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud