nieuwsanalyse

Libanese regering bezwijkt onder volksprotest

De Libanese premier Hassan Diab kondigde maandagavond het ontslag van zijn regering aan. ©EPA

Voor de tweede keer in amper tien maanden dwingt volksprotest de Libanese regering op de knieën. De positie van premier Hassan Diab en zijn team was onhoudbaar na de verwoestende explosies in de haven van Beiroet.

Ruim zes maanden na zijn aantreden als regeringsleider heeft de Libanese premier Hassan Diab het ontslag van zijn kabinet aangekondigd. 'Wij hebben geprobeerd verandering te brengen. Maar de politieke elite heeft alle mogelijke wapens ingezet om die transformatie te voorkomen. Ze verkocht voortdurend leugens om ons te dwarsbomen. De corruptie in Libanon is groter dan de staat. Daarom stapt de regering op zodat ze aan de zijde van het volk kan blijven staan', zei Diab maandagavond.

Het ontslag komt niet als een verrassing. De regering lag zwaar onder vuur sinds vorige week dinsdag 2.750 ton ammoniumnitraat ontploft was in een opslagplaats in de haven van Beiroet. De ravage was enorm. De ruime omgeving kreeg de aanblik van een oorlogszone. Zeker 160 mensen lieten het leven, meer dan 6.000 anderen raakten gewond en nog eens honderdduizenden zijn dakloos. De materiële schade wordt op 15 miljard dollar geraamd.

Kop van Jut

De verslagenheid onder de bevolking ging al snel over in woede toen bleek dat het ontvlambare goedje ondanks herhaalde waarschuwingen van de douane al zes jaar in de bewuste hangar lag 'zonder de nodige voorzorgsmaatregelen'. De politieke klasse was meteen de kop van Jut. De overheid is de exploitant van de haven van Beiroet.

We hebben geprobeerd verandering te brengen. Maar de politieke elite heeft alle mogelijke wapens ingezet om die transformatie te voorkomen.
Hassan Diab
Ontslagnemende Libanese premier

Het inferno blies de protestbeweging van eind vorig jaar onmiddellijk nieuw leven in. Afgelopen weekend trokken de Libanezen massaal de straat op. Ze eisten het vertrek van de regering én van de hele 'corrupte, incompetente' politieke klasse.

Dat zo'n volkswoede wat vermag, hadden de demonstranten in oktober 2019 al bewezen. Toen dwongen ze de regering van toenmalig premier Saad Hariri op de knieën. Na allerlei manoeuvres in achterkamertjes volgde Hassan Diab hem in januari van dit jaar uiteindelijk op.

Ideale profiel

Op papier leek die het ideale profiel te hebben. De soenniet was geen raspoliticus maar een academicus. Hij droeg evenmin een politieke stempel. Daarnaast deelde hij de frustraties van zijn landgenoten over alles wat fout loopt in het land in de Levant. Bovendien had hij zijn steun voor de boze burgers nooit onder stoelen of banken gestoken voor zijn nominatie.

50%
armoede onder bevolking
Zowat de helft van de bevolking leeft nu al onder de armoedegrens.

Bij zijn aantreden had Diab één doel voor ogen: met zijn 'reddingsteam' Libanon transformeren. Al snel volgde de ontnuchtering. Diabs goede voornemens bleken te botsen met het Libanese politieke systeem, waarin postjes verdeeld worden volgens sektarische lijnen, cliëntelisme en corruptie schering en inslag zijn en de drie geloofsgroepen - de christenen, de sjiieten en de soennieten - niet te verzoenen eigen agenda's hebben.

Dat eigenbelang bleef ook primeren op een moment dat het water het land aan de lippen staat. Libanon is in de ergste economische crisis beland sinds de burgeroorlog (1975-1990). Zowat de helft van de bevolking leeft nu al onder de armoedegrens.

Reddingsboei

Op hulp van de overheid moest de bevolking de afgelopen maanden niet rekenen. Die zit zelf op droog zaad. De situatie is zo nijpend dat stroomonderbrekingen meer regel dan uitzondering zijn en het afval zich in de straten opstapelt. Dit voorjaar ging het op twee na meest door schulden beladen land ter wereld ook in wanbetaling.

Enkel een internationale reddingsboei lijkt een uitweg te kunnen bieden. Maar zonder garanties op diepgaande hervormingen en een doorgedreven strijd tegen de corruptie en het nepotisme blijft die geldkraan dicht. De opvolger van Diab weet wat hem te doen staat. Of die in zijn missie kan slagen zolang het huidige politieke systeem niet helemaal op de schop gaat, is nog maar de vraag.

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud