analyse

Vier obstakels waar Netanyahu over zal struikelen

©EPA

Donderdagavond, iets voor de deadline van middernacht, slaagde Benjamin Netanyahu erin een erg rechtse meerderheidscoalitie op de been te krijgen. Maar alles wijst erop dat het een wankele regering wordt, die in binnen- en buitenland flink zal worden tegengewerkt.

1. De meerderheid is extreem nipt

Het is met 61 op een totaal van 120 zetels met de hakken over de sloot voor de coalitie van Benjamin Netanyahu. Alles wees er na de verkiezingen nochtans op dat de formatie een gemakkelijke klus zou worden. Niets bleek minder waar. Zeker nadat de huidige minister van Buitenlandse Zaken Avigdor Lieberman liet weten niet opnieuw in zee te zullen gaan met Netanyahu, werd het moeilijk voor ‘Bibi’. Uiteindelijk kon hij op de valreep het Joodse Huis overtuigen om in zijn regering te stappen. Maar de partij verkocht haar vel duur. De nipte meerderheid betekent bovendien dat één dissident volstaat om de regering te ondermijnen. Politieke analisten stellen daarom vragen bij de levensduur van Netanyahu IV.

2. Nu al heerst er interne spanning in de coalitie

Het Joodse Huis stelde één voorwaarde voor regeringsdeelname. Partijlid Ayalet Shaket, die buiten de partij omstreden is vanwege ophefmakende uitspraken, zou de Justitieminister worden. Netanyahu had de post graag in zijn eigen partij Likoed gehouden, Maar hij besefte dat hij zijn politieke carrière in gevaar zou brengen als hij voet bij stuk hield. Uiteindelijk gaf hij schoorvoetend toe. Dat betekent dat er spanning heerst in de nieuwe coalitie, nog voor ze goed en wel uit de startblokken is geschoten. Het Joodse Huis houdt er bovendien erg rechtse standpunten op na. In Israël betekent het dat de partij resoluut tegen een Palestijnse staat is gekant, en voorstander is van de annexatie van de bezette gebieden. Netanyahu neigt ook in die richting, maar is toch een pak gematigder.

3. Israël verliest in snel tempo vrienden

Net vanwege die harde lijn tegenover Palestina, verliest Israël zienderogen vrienden op het internationale toneel. De Europese Unie is een voorstander van een tweestatenoplossing voor het Israelisch-Palestijns conflict. Daarbij zouden een Israëlische en een Palestijnse staat naast elkaar bestaan. De positie van Netanhayu is niet volstrekt duidelijk. Vlak voor het einde van zijn campagne zei hij dat onder zijn bewind zo’n oplossing er niet zou komen. Vermoedelijk deed hij die uitspraak toen om nog wat rechtse kiezers aan zich te binden. Toen de stembusgang voorbij was, nuanceerde hij het standpunt al. Maar met de nieuwe rechtse coalitie, en al zeker met het Joodse Huis als lid, is een Palestijnse staat een utopie. Dat beseffen ook de Europese landen.

4. De relatie met bondgenoot VS zakt onder het vriespunt

De relatie met de VS, de belangrijkste bondgenoot van Israël, zal er niet op verbeteren tijdens de vierde ambtstermijn van Netanyahu. De Israëlische premier en de Amerikaanse president kunnen elkaar nog maar moeilijk luchten. Bibi’s vijandige betoog tegen Iran, net nu de VS een nucleair akkoord uit de brand wil slepen, is een doorn in het oog van Obama. De VS zeiden zelfs de diplomatieke steun voor Israël te zullen herbekijken. Netanyahu houdt zijn vingers gekruist en hoopt op een Republikeinse president in 2017. In het Congress, waar de Republikeinen een meerderheid hebben, is hij immers nog wel een graag geziene gast. 

 

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud