portret

Steunpilaar van steenkoolindustrie weigert klimaatambitie te verhogen

De Australische premier Scott Morrison ligt onder vuur. Zijn geheime vakantie naar Hawaï en zijn erg magere klimaatplannen drijven steeds meer Australiërs kwaad de straat op.

‘Ik bied mijn excuses aan. Ik heb lessen geleerd. Ik ben er zeker van dat Australiërs eerlijk zijn en begrijpen dat als ik een belofte aan mijn kinderen maak, ik die probeer na te leven. Maar als premier heb ik andere verantwoordelijkheden.’ De Australische premier Scott Morrison (51) moest dit weekend door het stof omdat hij midden in de oplaaiende bosbranden met zijn gezin op vakantie naar Hawaï was vertrokken. Nadat twee jonge brandweermannen in de vuurzee waren omgekomen, kon hij niet anders dan een dag vroeger dan gepland terugkeren. ‘Ik probeer zoals iedereen ook maar mijn werk met mijn privéleven te combineren. Laat ons in deze periode vooral lief zijn voor elkaar.’

De Conservatief ligt al langer onder vuur omdat hij te weinig onderneemt tegen de bosbranden, die sinds september honderden huizen in as legden, dorpen en steden in dikke rookwolken hulden en een gebied zo groot als België in vlammen deden opgaan. Als devoot christen zei hij meermaals ‘voor beterschap te bidden’ en troostte hij slachtoffers, maar concrete actieplannen of extra investeringen in de brandweer bleven uit.

Steenkool boven

Wetenschappers wijzen erop dat de klimaatverandering verantwoordelijk is voor de hevige bosbranden, die dit jaar uitzonderlijk vroeg begonnen en gepaard gaan met een historische hittegolf. Maar daar wil Morrison – ScoMo voor de vrienden - niet van weten. Hij geldt als een grote voorvechter van de steenkoolindustrie, die cruciaal is in een land dat een derde van de wereldwijde kolenexport voor zijn rekening neemt. Hoewel het Australische klimaatbeleid wereldwijd als magertjes gezien wordt, herhaalde hij maandag niet van plan te zijn dat aan te passen. ‘We gaan geen roekeloze, banenvernietigende en economievermorzelende doelen stellen.’

Die strategie om de economie boven het klimaat te stellen heeft de voormalige kindster tot nu toe geen windeieren gelegd. In mei won hij tegen alle verwachtingen in de verkiezingen – hij noemde het zelf een wonder – met dezelfde plannen en een uitgekiende imagocampagne. De man die carrière maakte in de toeristische sector en achtereenvolgens minister van Migratie, Sociale Zaken en Financiën was, profileerde zich opeens als een doodgewone familievader, inclusief baseballpet en volkse taal.

Gevangeniseilanden

Negen maanden eerder was hij na een paleisrevolutie tegen de toenmalige premier Malcolm Turnbull regeringsleider en leider van de liberale partij geworden. De hoop was dat hij als compromisfiguur de interne rust zou doen weerkeren. Het was het orgelpunt van een gestage opmars, waarbij de nakomeling van een woldief die naar Australië verbannen werd vooral naam maakte met zijn harde migratiestandpunten. Nog geen maand na zijn aantreden als Minister van Migratie lanceerde hij de omstreden Operation Sovereign Border, waardoor illegale migranten Australië niet langer binnen mochten en in gruwelijke omstandigheden op gevangeniseilanden opgesloten werden. Een schending van het internationaal recht volgens velen, volgens hemzelf broodnodig om de instroom te stoppen.

De vraag is nu hoe lang Morrison aan zet blijft. Een paar maanden na zijn verkiezingsoverwinning lijkt zijn populariteit danig getaand, dat tonen de duizenden Australiërs die de voorbije weken tegen zijn beleid protesteerden. Een Canadese toerist die sprekend op de premier lijkt, kan ervan meespreken. Hij zag maar één oplossing om weer rustig op straat te kunnen lopen: voortaan een T-shirt dragen met de booschap ‘Ik ben niet Scott Morrison’.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud