reportage

Het verval van de Verenigde Staten

©AFP

President Donald Trump belooft 1.500 miljard dollar in de Amerikaanse infrastructuur te pompen. Dat is hard nodig. In de bruggenstad Pittsburgh blijven ze maar verroest staal oplappen en gaten dichten.

Wie met Linda Kaplan door Pittsburgh rijdt, dreigt al snel een beetje nerveus te worden. Kaplan is ingenieur. Ze schreef een boek over de iconische bruggen in haar stad en ze weet precies hoe de constructies die we passeren eraan toe zijn. ‘Zie je dat bordje? Trucks die zwaarder zijn dan 30 ton mogen deze brug niet op’, legt ze uit. De melding verschijnt geregeld, steeds bij een brug die niet sterk genoeg is om zwaar verkeer te dragen. Mits je die regel respecteert is er geen gevaar, benadrukt ze.

Maar soms loopt het mis. Vorige maand nog moest de 114 jaar oude West Ohio Street-brug compleet worden afgesloten. Volgens de burgemeester kwam dat omdat truckers de gewichtsrestricties hadden genegeerd. De Liberty Bridge, het symbool van de stad, kon een tijdje geen voertuigen van meer dan 9 ton aan, wat betekende dat zelfs schoolbussen er niet meer over mochten. Anderhalf jaar geleden stortte ze tijdens werkzaamheden bijna in, door een brand die een steunbalk zwaar beschadigde.

De brug is er nu weer bijna bovenop, zegt Kaplan op de oever van de Monongahelarivier, waar de werklieden op een ijskoude dag omhoogklimmen om een nieuwe beschermende verflaag aan te brengen. De speciale constructie die voor de renovatie stukken vallend wegdek opving, zodat het verkeer onder de oprit naar de brug niet verpletterd kon worden, is niet meer nodig.

 

In Pittsburgh vertellen ze met trots dat ze meer bruggen hebben dan Venetië, meer zelfs dan elke andere stad op aarde, volgens een lokale professor die alle constructies met pilaren heeft geteld. Niet minder dan 446 stuks, veelal gebouwd met staal uit de lokale fabrieken, vormen de levensaders van de stad. Daardoor is een landelijk probleem in Pittsburgh nog een stukje nijpender: het verval van de VS.

2.000 miljard
Volgens experts is 2.000 miljard dollar - ruim 1.600 miljard euro - extra nodig om de infrastructuur van de VS weer up-to-date te krijgen.

De Amerikaanse infrastructuur verkeert in een belabberde staat. De ingenieursvereniging ASCE deelt al jaren onvoldoendes uit. Vooral in Pennsylvania, de staat waarin Pittsburgh ligt, is de lijst van de gebrekkige bruggen lang. Je kunt ook simpelweg om je heen kijken. Je ziet kraters in de wegen, of voelt ze als je auto erin terechtkomt. Je beklaagt je over de vervallen metrostations en de vertraagde, overvolle metrostellen in de wereldstad New York. Je hoort over ontspoorde treinen en met lood vergiftigde drinkwaterpijpen in Flint, Michigan. In Californië joeg een dam die het dreigde te begeven 200.000 mensen uit hun huis.

Volgens de experts van de ASCE is 2.000 miljard dollar - ruim 1.600 miljard euro - extra nodig om de infrastructuur weer up-to-date krijgen. Trump beloofde al tijdens zijn verkiezingscampagne gigantische investeringen in bruggen, wegen en vliegvelden. Dat die nodig zijn, is een van de weinige punten waarover Republikeinen en Democraten het eens zijn. Gisteren presenteerde de president een plan om 1.500 miljard dollar in de infrastructuur te pompen.

Schulden

De grote vraag is waar dat geld vandaan moet komen. De Amerikaanse overheid zit al diep in de schulden. Trump wil zo’n 200 miljard dollar uittrekken, waarna de rest van de staten en de private partners moet komen. ‘Dat zou wel eens erg veel kunnen zijn’, reageert een sceptische Brian Pallasch van de ASCE.

©MEDIAFIN

Pennsylvania zit vol ongeduld te wachten op extra geld. Van de kleine bruggen in de staat, die door de gemeentebesturen worden beheerd, is bijna een derde afgeschreven. En de Liberty Bridge mag dan weer even mee kunnen, ze was eigenlijk beter vervangen geworden, meent Kaplan. De brug verbindt al sinds 1928 downtown Pittsburgh en het zuiden van de stad. Ze werd destijds aangelegd met het idee dat de constructie een levensduur van zo’n 50 jaar zou hebben, met een beetje geluk 75. We zijn inmiddels 90 jaar verder.

Er ligt nog een hele rij bruggen uit de jaren 20 en 30 van de vorige eeuw in het hart van Pittsburgh. Als er niet snel iets gebeurt, moeten veel daarvan als ‘structureel ontoereikend’ worden gesloten, legt Cheryl Moons-Sirianni uit. Ze is de baas van de transportautoriteiten in de regio en ze stuurt dagelijks een legertje bruginspecteurs en - reparateurs op pad. Hier een lik verf, daar een stukje nieuw asfalt. Als het veel vriest, sneeuwt en ijzelt, zoals deze winter, houdt ze haar hart vast. Kou en strooizout beschadigen de wegdekken en de brugpijlers nog meer. Na de winter worden de bruggen gewassen, om te voorkomen dat het zout staal wegvreet. ‘We zijn creatief’, zegt ze.

Tweede Wereldoorlog

De federale overheid betaalt het onderhoud en de aanleg van wegen en bruggen uit een benzinetaks van 18,4 dollarcent per gallon.
Brian Pallasch
Ingenieursvereniging ASCE

Veel wegen, watersystemen en andere grote infrastructuur in de VS werden aangelegd tijdens de bouwhausse na de Tweede Wereldoorlog. ‘Ze zitten simpelweg aan het einde van hun levensduur’, zegt Pallasch ter verklaring van het afbrokkelen van zo veel constructies. Bovendien is sinds de bouwwoede van destijds niet veel meer geïnvesteerd. Een hele generatie heeft de andere kant uitgekeken. ‘De federale overheid betaalt het onderhoud en de aanleg van wegen en bruggen uit een benzinetaks van 18,4 dollarcent per gallon (zowat 4 liter, red.). Dat tarief is sinds 1993 niet verhoogd. We proberen de infrastructuur op peil te houden voor de eisen van 2018 met een financiering van 25 jaar geleden’, zegt Pallasch.

Experts waarschuwen dat die kaduke infrastructuur de Amerikanen veel geld kost. De ASCE heeft het zelfs over 3.400 dollar per huishouden per jaar. Het verkeer op de slechte wegen en bruggen loopt vast. Automobilisten rijden hun banden lek op de gaten in het asfalt. Producenten rekenen hogere vervoerskosten door aan hun klanten. ‘We zouden ons eigenlijk moeten schamen’, concludeert Kaplan. ‘Waar gaat het Witte Huis mee afkomen? We houden onze adem in.’

De oplossing, zeggen ze in Pittsburgh, is geld uit Washington. Veel geld. En dan, als de bruggen gerepareerd zijn, wacht een nieuwe klus: de wegen. ‘Neem die volgende afslag maar’, zegt Kaplan vanaf de passagiersstoel. ‘Hier naar rechts gaan is korter, maar het wegdek zit vol gaten. Je kunt daar beter wegblijven.’

WEINIG ANIMO VOOR ASFALTPLAN TRUMP

Trump heeft gisteren een van zijn belangrijkste campagnebeloftes boven aan de politiek agenda gezet: de investering van 1.500 miljard dollar (1.200 miljard euro) in betere wegen, bruggen, havens en andere infrastructuur. Dat moet honderdduizenden jobs creëren en verhinderen dat de ‘de verkruimelde infrastructuur’ de Amerikaanse economie steeds meer afremt. (zie hiernaast)

Voor dat tienjarenplan vraagt Trump het parlement wel ‘slechts’ om 200 miljard dollar federaal geld. Het gros moet worden bijeengebracht door de staten, de lokale besturen en privé-investeerders. Dat lijkt echter meteen de politieke haalbaarheid van Trumps ambities te ondergraven.

Zowel de Republikeinen als de Democraten zijn het erover eens dat ’s werelds grootste economie dringend zijn infrastructuur moet vernieuwen. Maar de Democraten vinden dat de federale overheid daarbij de leiding moet nemen. Trumps plannen, luidt de kritiek, dreigen de kosten bij de modale Amerikaan te leggen. De lokale overheden zullen de belastingen fors moeten verhogen om de werken te financieren, terwijl de privépartners hun investeringen via tolheffingen zullen willen terugverdienen. De ‘Trump-tol’ is ‘alweer een cadeau voor grote bedrijven en steenrijke ontwikkelaars’, stellen de Democraten.

Trumps partijgenoten vrezen dan weer dat een federale inspanning van 200 miljard dollar de dieprode overheidsfinanciën nog schever trekt. In december hebben de Republikeinen al een enorme belastingverlaging goedgekeurd. Die slaat de komende tien jaar een gat van 1.500 miljard dollar in de begroting. Vorige week werd dan weer een begrotingsdeal gesloten waarmee 300 miljard extra uitgetrokken wordt voor defensie en binnenlandse programma’s, zonder dat daar besparingen tegenover staan. Fiscale hardliners laken dan ook dat Trump de Republikeinse partij, traditioneel een voorstander van budgettaire discipline en weinig overheidsbemoeienissen, omvormt tot een lakei van ‘deficit spending’ en ‘big government’.

De verwachting is dan ook dat de Amerikaanse wegen niet snel massaal een glanzende laag nieuw asfalt zullen krijgen.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Partner content