M/V van de dag

‘Sleepy Joe' laat presidentiële droom herleven

©AFP

Joe Biden knokte zich terug in de race voor de presidentsverkiezingen. Maar de centrumkandidaat van de democraten is kwetsbaar op vele vlakken.

Toen hij vorig jaar zijn kandidatuur bekendmaakte, gold Biden als de Democratische favoriet. 36 jaar senator en acht jaar vicepresident onder Barack Obama: geen uitdager had zoveel naamsbekendheid en ervaring. Als goedlachse zoon van een tweedehandsautoverkoper scoorde ‘Working Class Joe’ traditioneel goed bij blanke arbeiders, die in 2016 massaal naar Trump waren overgelopen. Zijn ‘bromance’ met Obama leverde veel zwarte kiezers op. Zijn centrumbeleid zou gematigde Republikeinen overtuigen. En grote persoonlijke tegenslagen- zijn vrouw en baby stierven in een verkeersongeluk, zijn oudste zoon bezweek aan een hersentumor - bezorgden hem de ‘sympathy vote’.

Laatste kans

En toen begonnen vorige maand de voorverkiezingen in Iowa. Biden werd er vierde. Een week later, in New Hampshire, slechts vijfde. Nevada: tweede, mijlenver achter Sanders. Derde keer, slechte keer, stond in menig adieu. In 1988 was Biden uit de presidentsrace gestapt toen bleek dat hij een speech van Brits Labour-leider Neil Kinnock had geplagieerd. In 2008 kon hij niet op tegen Obama’s messianistische opmars.

Hij had een goede week, maar kan hij het ook volhouden?
David Plouffe
Ex-campagneleider Obama

Vorige zaterdag greep Biden in South Carolina, met dank aan de talrijke zwarte kiezers, zijn laatste kans. De zege bleek de springplank voor zijn spectaculaire renaissance op Super Tuesday. Het hielp dat het partijestablishment Biden snel naar voren had geschoven als de consensuskandidaat. En ook dat de gematigde concurrenten Pete Buttigieg, Amy Klobuchar en later Michael Bloomberg hun strijd staakten. Zagen de Democratische kiezers de voorbije week plots een andere Biden? Of regeerde eerder de schrik voor de linkse revolutie van Sanders? Dat Biden een risico blijft, staat buiten kijf.

Uitschuivers

Al heel zijn carrière grossiert Biden in uitschuivers. Ooit vroeg hij een verlamde man: ‘Stand up, Chuck.’ Iers ex-premier Brian Cowen kreeg het benauwd toen Biden zijn oude moedertje ten onrechte dood verklaarde. In de euforie van Super Tuesday dacht hij zelfs even dat zijn zus zijn vrouw was. Onbedoeld grappig zijn heeft zeker electorale charmes, al noemt Trump hem ‘Crazy Joe’. Erger is dat Biden de jongste maanden vooral ‘Sleepy Joe’ leek, die tijdens debatten een uitgebluste indruk liet.

Logistiek was zijn campagne vaak even chaotisch. Terwijl Sanders kan teren op een imposante grassrootsbeweging, bleek Bidens team tot dusver onderbemand en intern verdeeld. Financieel loopt hij ook flink achter op Sanders, al stromen de miljoenen nu plots wel binnen. ‘Hij had een goede week, maar kan hij het ook volhouden?’, vroeg Obama’s ex-campagnedirecteur David Plouffe zich af.

Achilleshiel

Bidens grootste achilleshiel blijven zijn vijf decennia van beslissingen in politiek Washington. Sanders wierp er deze week al een kritisch vergrootglas op, Team Trump heeft ongetwijfeld ook een arsenaal aan aanvallen klaar. Biden stemde voor de oorlog in Irak. Voor vrijhandelsakkoorden die ‘miljoenen jobs kostten’. Voor de redding van Wall Street, de kredietkaartreuzen in zijn thuisstaat Delaware ter wille. Hij was tegen strengere wapenwetten, tegen meer geld voor de sociale zekerheid en tegen een genationaliseerde ziekenzorg. Vrouwen klaagden zijn losse handjes aan. En van de recente impeachmentsaga onthouden de Trump-fans dat Biden en zijn zoon ook niet fris oogden in Oekraïne.

Als de primary’s dinsdag in Michigan voor het eerst het industriële noorden aandoen, hoopt Sanders dat kiezers zijn strijd tegen de ongelijkheid verkiezen boven het pragmatisme van ‘Uncle Joe’. Stoot Biden toch door, dan kijkt Trump al lang uit naar hun robbertje: ‘Hij zou neergaan, snel en hard, en de hele weg omlaag huilen.’

Uncle Joe. Na een carrière van vijf
decennia als senator en vicepresident koestert Biden een imago van goedlachse, ‘fatsoenlijke vent’, met wie het even makkelijk lijkt een pint te pakken als een politiek compromis te sluiten.

Crazy Joe. Zijn reputatie voor verbale uitschuivers houdt risico’s in. En zijn beleidskeuzes - over de Irakoorlog, vrijhandel, Wall Street en gezondheidszorg - ontlokken flink wat kritiek.

Working Class Joe. Zijn innige banden met het bedrijfsleven ten spijt scoort Biden, de zoon van een autoverkoper, van oudsher goed bij de blanke arbeiders, die in 2016 voor Donald Trump kozen. Ook bij zwarte, oudere en ge­matigde kiezers ligt hij goed.

Sleepy Joe. De voorbije maanden gaf Biden tijdens debatten vaak een uit­gebluste indruk. Zijn campagneteam was lang onderbemand en intern verdeeld. Zijn fondsenwerving komt nu pas echt op gang.

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud