sabato

Edouard Vermeulen, oprichter Natan, over zijn vakantiehuis in Knokke

Edouard Vermeulen is de zestig gepasseerd. Tijd om aan zijn toekomst te denken. 'Ik wil een nieuw project in mijn leven: een eigen huis in Knokke.' ©Cici Olsson

Veel families delen in Knokke een huis waar ze al generaties samenkomen tijdens vakanties en op bijzondere momenten. Drie zwaaiden de deur voor ons open. Vandaag nemen we een kijkje bij Edouard Vermeulen.

©Cici Olsson

'Dit is het huis van mijn ouders. Ik heb hier al mijn vakanties gespendeerd. Twee maanden zaten we hier. Meestal met mijn moeder, want mijn vader werkte in Ieper en kwam in de zomer maar sporadisch naar Knokke. Ik heb een zeer sterke band met de zee, ik zwem er zelfs in. Ook in de winter is Knokke voor mij bijzonder inspirerend. Het is een plek die ik associeer met vriendschap, familie en rust. De Vermeulens zijn een kleine familie, maar we zien elkaar veel. Knokke helpt daarbij. Mijn broer Pierre is notaris op rust en zijn zoon is mijn petekind. Mijn nichtje werkt in het luxewarenhuis Selfridges in Londen. We hangen echt goed samen. En in Knokke ontmoeten we elkaar het meest.'

©Cici Olsson

'Mijn vader heeft me op mijn 18de lid gemaakt van de Royal Zoute Golf Club, maar ik speelde nooit zelf. Ik ben hun gemakkelijkste lid ooit. Elk jaar rond Pasen wordt er wel een wedstrijd met mijn naam georganiseerd, de Prix Natan, maar de golfmicrobe zelf had me nog niet te pakken. Tot nu. Ik ben een absolute beginner, maar geniet er enorm van. Het is voor mij even deugddoend als een wandeling van twee uur in de natuur.'

Edouard Vermeulen is de zestig gepasseerd. Tijd om aan zijn toekomst te denken. 'Ik wil een nieuw project in mijn leven: een eigen huis in Knokke.' ©Cici Olsson

Ik ga bouwen in Knokke

'Ik ben de zestig gepasseerd en blijf actief met Natan bezig. Maar ik begin ook aan mijn toekomst te denken. Ik wou een nieuw project in mijn leven: een eigen huis in Knokke. Niet om fulltime in te leven, daarvoor ben ik nog te veel gelinkt aan Brussel en Natan. Maar ik wou toch zeker één keer bouwen in mijn leven. Een huis in het buitenland vind ik te veel een blok aan het been: ik wil er niet aan vastgebonden zijn. In het Knokse huis van mijn ouders komen wonen was ook geen optie: gelukkig leven ze beiden nog. En ik heb echt behoefte aan een nieuw hoofdstuk. Ik heb een mooi stuk grond gevonden. Samen met architect Stephane Boens, een jeugdvriend, zijn we het project gestart. In 2020 wil ik er intrekken. Ik weet al perfect hoe ik het wil: een typisch Knoks huis in de stijl van Viérin met een rieten dak. Maar binnenin moet het een hedendaagse uitstraling hebben. Het zit al helemaal in mijn hoofd. En ik wil er, net als mijn ouders, een familiehuis van maken. Nog een beetje geduld.'



Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Partner content