Adieu, Adidas | De opmars van kleine, onafhankelijke sportlabels

Uitgekeken op je loopoutfit van de usual suspects in de sportwereld? Vanaf nu sport je modieus en verantwoord met deze kleine, onafhankelijke sportlabels.

Wie hem ziet lopen, denkt onwillekeurig dat Brice Partouche te laat is voor een optreden van een heavymetalband. De man sprint door de straten van Parijs in een tie-dye T-shirt, bandana met paisleymotief en dito sokken. Wat de vroegere drummer echt van plan is, verraden alleen zijn loopschoenen. ‘Als ik me overdag op een bepaalde manier kleed, waarom zou ik dan voor een heel andere stijl kiezen om te gaan joggen?’

Satisfy, het Parijse kledingmerk voor hardlopers van Partouche, heeft als missie ‘performante’ sportkledij te combineren met een designerlook. Het in 2015 opgerichte label – Partouche ging pas voor het eerst joggen toen hij al 35 was – gebruikt geen zwarte, synthetische stoffen, maar natuurlijke, verantwoorde vezels in tinten van woestijnbruin over saliegroen tot kleikleur. ‘Ik vond niets wat me aansprak in het gamma van de grote merken’, zegt Partouche. ‘En ik was ervan overtuigd dat ik niet de enige kon zijn die iets anders wilde.’

Advertentie
Advertentie
Zoals andere onafhankelijke merken onderscheidt ook Torsa zich van de sportgiganten met een technisch gedreven design.
©Torsa

Modieuze grafische prints

Satisfy is een van de frontrunners in de wereld van de onafhankelijke sportkledinglabels die het anders willen aanpakken dan de Nikes en Adidassen van deze wereld. Een designgedreven aanpak die esthetisch minder ver afligt van de alledaagse look van de sporter. Iets waar ook District Vision – het merk dat Max Vallot en Tom Daly in 2016 in New York oprichtten – zijn handelsmerk van heeft gemaakt. Vallot en Daly staan erom bekend stadssilhouetten te matchen met hightech én sport. Hun verhaal begon met sportzonnebrillen en evolueerde naar een volledig ready-to-run-gamma, inclusief een vrouwenlijn en een collectie in samenwerking met New Balance.

Advertentie
Advertentie

Het Londense Soar combineert wedstrijdkledij met fashionable grafische prints. En het in Hongkong gevestigde Wyrd zet Keltische en heidense symbolen op zijn loszittende shirts. Jareth Ashbrook, die het label oprichtte, noemt merken als A-Cold-Wall* en Cottweiler graag als inspiratiebron.

Jessie Hyman, medeoprichter van Pruzan, ontwierp haar short ‘Curved’, die hoger zit en de billen bedekt zonder te ruim aan te voelen. ‘Tijdens de marathon van Rotterdam bleef hij perfect zitten.’

Running Cult Member

Vandaag is sport niet alleen een levensstijl. Het is ook een sociaal gebeuren. Veel lopers ronden hun weekendkilometers af met een brunch, de trainingen in de week met een glas. Tracksmith, een merk uit Boston, experimenteert met een reeks gratis loopevenementen. ‘De mensen verwachten ontwerpen en oplossingen waarin ze hun leven weerspiegeld zien’, zegt Tom Daly van District Vision, die eerder voor Acne Studios werkte. Medeoprichter Max Vallot was vroeger model voor Dior Homme en werkte daarna bij Saint Laurent voor Hedi Slimane. Het logo van District Vision is ontworpen door de Poolse kunstenaar Filip Pagowski, bekend van zijn werk voor Comme des Garçons.

Veel hardlopers zien het vandaag inderdaad niet meer zitten om rond te lopen in een outfit waarop een swoosh of de traditionele drie strepen staan. De nieuwe onafhankelijke labels, die geen erfgoed in een logo moeten gieten, amuseren zich dan ook met de branding op hun spullen. Satisfy herken je evenzeer aan slogans als ‘Run Away’, ‘Possessed’ en ‘Running Cult Member’ als aan de merknaam. District Vision zet schilderachtige vredestekens op zijn creaties, en slogans als ‘Centre for Inner Peace’. De Londense merken Torsa en Pruzan kiezen er dan weer voor om niets dat echt herkenbaar is op hun kledij te vermelden, terwijl Wyrd ‘Binding Motion’ op de mouwen zet.

©Tracksmith

Sterker dan staal

De vederlichte sportschoenen van het pas in 2021 op de markt gekomen Canadese Norda verwierven al snel een cultstatus. Medeoprichter Nick Martire, een fervente duursporter, deed er jaren zijn beklag over: hoe supergoedkoop de doorsnee sportschoen was gemaakt en hoe hij ook nog eens in geen tijd versleten was. Uit frustratie is hij dan maar zelf zijn schoenen beginnen te maken uit een kogelvrije en met laser gesneden stof: ‘dyneema’, naar eigen zeggen vijftien keer sterker dan staal. Met een prijskaartje van 270 euro behoren zijn schoenen tot de duurste op de markt.

‘We hebben een Vibram-buitenzool en een op maat gemaakte binnenzool’, zegt Willa Martire, medeoprichtster en vrouw van Nick. ‘Onze zolen zijn wellicht even duur als een volledige schoen van een ander merk.’

Om de pasvorm perfect te krijgen, vraagt Norda zijn klanten om de voet af te tekenen op een A4-blad, die dan in millimeters op te meten en foto’s van die tekeningen op te sturen. Het aantal kleuren is beperkt tot beige, zwart en wit. ‘Andere merken gebruiken alle denkbare kleuren’, zegt Willa Martire. ‘Door die kleuren kun je die schoenen niet buiten het sporten dragen, want ze passen nergens bij.’

©Tracksmith

Getest op hardlopers

De kleine, onafhankelijke merken onderscheiden zich ook van de sportgiganten met hun productie in kleine reeksen en met een technisch gedreven design. ‘Terwijl grote merken vaak gewoon van een tekening op een vlak stuk papier vertrekken, dan beslissen welke kleur ze het ontwerp geven en dan alles naar de fabriek sturen’, zegt Tim Soar van het gelijknamige label. ‘Op die manier maak je natuurlijk geen baanbrekende hardloopkleding. Ook sportkledij is een product dat met zorg moet worden ontworpen.’

Soar ontwerpt zijn producten in 3D en laat die daarna uitvoerig testen. Zo bracht hij vorige zomer een innoverend topje voor bij warm weer op de markt met UPF50-bescherming, en ook een dameslijn die hij liet testen door hardlopers. ‘Je kunt niet anders dan de sporter bij dat proces betrekken’, vindt Soar.

Jessie Hyman is medeoprichter van Pruzan, dat vorig jaar in oktober werd gelanceerd omdat ze het zat was in slecht zittende spullen te sporten. Haar short ‘Curved’, genoemd naar de typisch vrouwelijke contouren, zit hoger om de lenden en bedekt de billen helemaal zonder daarom als te ruim aan te voelen. ‘Ik droeg mijn broek tijdens de marathon van Rotterdam en kan bevestigen dat ze perfect blijft zitten’, zegt ze.

Satisfy ontwikkelt zelf zijn stoffen, zoals het sneldrogende ‘justice’ en naait in zijn shirts zweetbestendige zakjes om bijvoorbeeld een telefoon in op te bergen. Het waslabel zit aan de buitenkant, om te vermijden dat het gaat schuren. ‘Ik vind de meeste grote merken nogal lui’, zegt Daly van District Vision. De brillen van District Vision zijn ‘handmade’ in Japan, met op maat gemaakte mallen en lenzen én verstelbare oorkussentjes. ‘De grote huizen gebruiken gewone monturen en gewone stoffen.’

©Tracksmith

Businessclass

Het waren vooral On (bekend om zijn zolen die uit stukken tuinslang lijken te bestaan en intussen is uitgegroeid tot een gigant van 640 miljoen euro en ook niet langer onafhankelijk is) en het fietskledingmerk Rapha die het pad effenden voor de kleine, onafhankelijke labels. ‘Er was geen fietsbedrijf dat minder dan een half miljard euro omzet draaide toen Rapha op de markt kwam’, zegt Martire van Norda. ‘Maar ze kwamen met een topproduct en kleefden er de juiste prijs op. Op die manier zetten ze de markt op haar kop.’ Gaan sporten met die spullen is als ‘in een Range Rover stappen of businessclass vliegen’.

‘Vroeger in een verzadigde en stagnerende markt kregen we seizoen na seizoen dezelfde modellen van dezelfde grote spelers’, blikt de eigenaar van een sportkledingwinkel terug. ‘Vandaag is er een veel bredere laag van de bevolking die hardloopt, waardoor er ruimte is voor nieuwe merken die niet alleen stijlvol zijn, maar ook bijzonder technisch en verfrissend.’

‘We zijn ook geloofwaardiger, omdat de klant ziet dat we echt begaan zijn met hardlopers, alsof we samen met hen aan de startlijn staan’, zegt Vallot. En die kleine, onafhankelijke merken zijn niet te beroerd om samen te werken. Satisfy en Norda brachten vorige zomer samen een limited-edition mintgroene trailschoen uit. ‘De labels die de markt hebben ontwricht, bundelen de krachten om nog meer te… ontwrichten’, zegt Martire. ‘Want soms heb je geen evolutie nodig, maar een revolutie.’

Grace Cook, 2022, “The indy brands starting a running revolution”.
© Financial Times / ft.com. Alle rechten voorbehouden. Mediafin is verantwoordelijk voor de vertaling.
The Financial Times Limited is niet verantwoordelijk voor de nauwkeurigheid en kwaliteit van de vertaling.

Advertentie