sabato

60 vooroorlogse oldtimers in één garage

Roger Van Caneghem bij een Citroën 5CV. 'De collectie vertelt mijn levensloop, met veel trek- en sleurwerk.' ©Thomas Vanhaute

Achter zijn 18de-eeuwse woning runde Roger Van Caneghem van 1961 tot 2003 Garage Sint-Martinus, genoemd naar de patroonheilige van het Oost-Vlaamse Balegem.

'Ik deed alle merken, net als mijn vader. Hij had een voorliefde voor Peugeot en kocht zijn eerste verzamelstuk in 1938. Hij demonteerde de auto en stak hem op zolder weer in elkaar. Daar liet hij hem geregeld draaien. Toen die zolder het bijna begaf, zijn we verhuisd. En zodra we kinderen hadden, kochten we dit huis. De loods bouwden we in 1965. Voor de verzameling, ja. Ze is 450 m² groot.'

Verspreid over twee etages staan zo'n 60 verstilde automobielen. 'Mijn allereerste collectiewagen was deze Peugeot 201 (1928), die ik in 1963 kocht. De meeste kocht ik samen met mijn vader. Vaak in Frankrijk. Met een extra trailer achter onze vrachtwagen gingen we op doortocht, op zoek naar afgedankte auto's. Aanvankelijk zochten we vooroorlogse Peugeots, later alles wat betaalbaar was. Los van de collectie stonden hier op een bepaald moment 480 auto's - zowat een autokerkhof. In de jaren 80 had ik 47 merken.'

Op zolder. Behalve auto's verzamelde Van Caneghem ook talloze emailborden. ©Thomas Vanhaute

'In 1981 overleed mijn vader. De Rolls-Royce 20/25 (1935) is de laatste die hij zelf kocht, voor de plechtige communie van mijn zoon. Mijn dochter is er later in getrouwd. Met die auto reden we bijna elke zondag. De Phantom III (1936) hadden we eerder. Hij staat hier al 45 jaar. Kijk, dat radiatorrooster blinkt altijd: nikkel hoef je niet schoon te maken. Al jaren zoek ik de nummerplaat van de eerste eigenaar, vermoedelijk de tenniskampioen Jean Washer uit Brussel. Ook Leopold III zou er incognito in hebben gereden, al kan ik dat niet bewijzen: ik heb geen papieren. Hoewel hij in redelijke staat is, zou de restauratie een fortuin kosten. Ook met de Daimler DB 18 (1946) reden we zelf.'

'De Mercedes 220 Coupé (1959) is een van de meest waardevolle auto's hier, maar voor mij geen oldtimer - dat zijn auto's met de koplampen nog boven op de motorkap', lacht hij, terwijl we langs een rist vierwielers uit de jaren 20 en 30 lopen. Meerdere Ford T's en een Model AA, een Austin Seven en Eight, Renault NN en NN2, Peugeot 5 HP, Citroën Trèfle, Rosalie, B14 Landaulet en Boulangère, een Plymouth, Imperia's, Chenard-Walkers. Voorts Mathis, Donnet, Rosengart, Simca en het Belgische FN. 'Sommige staan al 50 jaar stil. Deze Fiat 500 Topolino is hier ter plekke compleet verroest. Jammer, hé. Maar andere krijg je na een paar uur werk weer aan de praat.'

Roger Van Caneghem (78)
Garagist op rust.
Daily: Volkswagen Passat (1997).
Eerste: Skoda 'décapotable' (1936).
Beste: Volkswagen Passat (1997).
Slechtste: 'Vroeger zat je altijd met je hoofd in de motorkap.'
Droom: Bugatti Brescia.

'De verzameling heb ik nooit commercieel opgevat. Ik verkocht niks. Restaureerde ook niet. Om budgettaire redenen. Vader Mahy liet zijn personeel aan z'n auto's werken, ik hád nooit personeel. Misschien had ik beter wel gerestaureerd. Nu ben ik een arm man met een hoop oud ijzer. Soms was er discussie in de familie. 'Dat jij daar al je geld in steekt!', zei mijn nicht. Ik heb geen spijt. Ze kunnen het me niet meer afpakken. En het was vaders wens dat ik in zijn voetsporen zou treden.

Vroeger kwam krachtpatser John Massis hier vaak. Hij vond dat ik zelf een museum moest bouwen. Maar zo hebben ze toch ook hun charme? Misschien is dit wel mooier dan een museum vol gerestaureerde auto's.'

'In 1948 verkocht mijn vader een Bugatti Brescia, om de garage te kunnen overnemen. Nu zijn die onbetaalbaar, al zijn ze rot. En in de jaren 50 brachten we eens in één week vijf Minerva's naar de sloop. Voor het aluminium en koper kregen we 200 frank per auto. Ooit verkocht ik een Lotus voor 6.000 frank, die later naar de VS ging voor 1,8 miljoen.'

'De verzameling vertelt mijn levensloop. De voorbije jaren heb ik er een twintigtal verkocht. Om de kinderen op weg te helpen. Misschien verkoop ik ze later allemaal. Of schenk ze aan een museum, op voorwaarde dat de kinderen ze kunnen blijven beheren.'

Lees verder

Advertentie
Advertentie