sabato

Op raceweekend met autocoureur Maxime Martin

©Wouter Maeckelberghe

Een dag in het spoor van Maxime Martin, de professionele autoracer die volgend weekend opnieuw de legendarische 24 uur van Le Mans rijdt.

Zijn vader Jean-Michel koerste een mooi palmares bij elkaar en won de 24 uur van Francorchamps vier keer. Toch begon Maxime Martin (34) zelf pas op zijn negentiende met autoracen.  Voor hij aan een stuur leerde draaien, was hij een verdienstelijk competitietennisser. Vandaag is hij recreatief bezig met allerlei racketsporten – ook padel, squash en ricochet.

Voor hij de helm opzette, was Maxime Martin een verdienstelijk competitietennisser. ©Wouter Maeckelberghe

Gaan racen vond vader destijds prima, maar Maxime moest eigenhandig sponsors zoeken. Voor BMW reed hij vanaf 2014 in de Duitse DTM-competitie en won hij de 24 uur van Francorchamps.

Sinds 2018 is hij voor Aston Martin Racing onder meer actief in het FIA World Endurance Championship, waarvan Le Mans de topwedstrijd is. Volgend weekend komt hij daar voor de zesde keer aan de start.

7.00 AM – ‘Tussen maart en oktober zijn er in normale omstandigheden een twintigtal raceweekends. Doorgaans rijden we op zaterdag de kwalificaties voor de zesuurswedstrijd op zondag. Dan neem ik eerst in het hotel een snel ontbijt, dat gewoonlijk uit ontbijtgranen en eieren bestaat.’

8.00 AM – ‘Ik arriveer op het circuit voor de briefing met het team – vier piloten, twee ingenieurs en een manager. We discussiëren over de set-up van de auto en maken een eerste raceplan.’

De Aston Martin Vantage GTE van Maxime Martin. ©PRESSE SPORTS

9.00 AM – ‘Voor de kwalificaties moet je goed wakker zijn. Zeker ‘s morgens ligt het circuit er vaak nat bij, door regen of mist. We testen zowel zachte, medium als harde banden. Dit jaar gebeurt alles achter gesloten deuren en reis ik veelal alleen, zonder vrienden of familie. Maar eigenlijk heb ik nooit veel mensen bij. Niet omdat ik dat niet graag heb, maar met drie kleine kinderen is het voor mijn vrouw moeilijker geworden.’

11.30 AM – ‘Van koersen krijg je honger. Ik eet meestal vegetarisch. Pasta met tomatensaus is typische circuitkost. We hebben altijd een eigen kok mee, die de gerechten klaarmaakt wanneer we het willen. Tussen mijn stints volgt doorgaans een kleine snack, zoals een appel of banaan. Ik neem dan ook een douche, zie de kinesist en probeer wat te ontspannen. Maar het allerbelangrijkste is veel water drinken. In de auto is het broeierig heet. Tijdens het rijden drink ik zowat een liter per uur.’

Maxime Martin begon pas laat – op zijn negentiende – in de autoracerij. Een sponsor moest hij zelf zoeken. ©Wouter Maeckelberghe

2.30 PM – ‘Doorgaans lopen de kwalificaties ‘s namiddags door. Soms start dan al de wedstrijd. Uiteraard is dat ook bij 24-uursraces het geval. Voor Le Mans is het objectief: winnen in de GTE Pro-klasse. Daarin strijden alleen Aston Martins, Porsches en Ferrari’s tegen elkaar. Dit jaar staan we op kop in het kampioenschap.’

‘Ik ben niet zo’n man van rituelen, maar aan de vooravond van een race drink ik graag een pint met het team.'
Maxime Martin

6.00 PM – ‘Na de kwalificaties volgt de debriefing. Wat is er allemaal gebeurd? Wat zijn de problemen? Hoe lossen we ze op? We stellen het koersplan en de pitstopcalculaties op punt en evalueren de set-up van de auto. Die kan tot het laatste ogenblik veranderen. Mechanisch, maar ook de bandenkeuze. Ook de radioprotocollen met de ingenieurs nemen we nog eens onder de loep.’

Het objectief van Maxime Martin voor Le Mans: winnen in de GTE Pro-klasse. ©Photo News

8.30 PM – ‘Ik ben niet zo’n man van rituelen, maar als er niet veel werk meer is en er wat tijd rest, drink ik aan de vooravond van de race graag een pint met het team. Zeker voor uithoudingskoersen vind ik het belangrijk dat we elkaar wat beter leren kennen, zodat we meer zijn dan collega’s.’

11.00 PM – ‘Ik ga slapen. En dromen van de wedstrijd, wellicht.’

‘De balans tussen mijn leven en werk vind ik prima. Zowat de helft van de dagen ben ik niet thuis, maar als ik er wel ben, hoef ik nooit te werken, en dus ben ik er echt. Dan kan ik veel met de kinderen spelen en hen afhalen van school. Dat is levenskwaliteit.’

Lees verder

Advertentie
Advertentie