Advertentie
sabato

'Van dit automodel zijn er maar 34 gebouwd'

Gino Dupont bij de rode Austin Healey 100/4 BN1 (1954). Achteraan de zilvergrijze 3000 MK II (1961) die hij vóór z'n achttiende restaureerde. ©Thomas Vanhaute

Een tocht langs Belgische garages. Deze week: de elegante Britse 'tanks' van Gino Dupont.

In 2014 ruilde Bea Stock haar job als administratief bediende na twintig jaar in voor Pilota, een eigen kledingwinkel voor 'gentlemen drivers' in Meulebeke. Het rijden laat ze aan haar man. We lopen langs helmen, jasjes, handschoenen en racebrillen en komen in de keuken, waar je uitkijkt op een pracht van een garage die Gino Dupont in de tuin bouwde, met houten wanden en - vanzelfsprekend - glazen schuiframen en een uitgekiende verlichting. 'Vroeger restaureerde ik hier mijn auto's', zegt hij. 'Nu is het een mancave. Als er vrienden komen, is het hier te doen.'

'Waarom ik zo'n fan ben van Austin Healey? Het is als een eerste lief: de een houdt van blondines, de ander van brunettes.'
Gino Dupont

'Mijn liefde voor Austin Healey begon via magazines - internet bestond nog niet. Waarom het model me zo naar de keel greep, is moeilijk uit te leggen. Het is als een eerste lief: de een houdt van blondines, de ander van brunettes. Dat oprichter Donald Healey een rebelse gast was, speelde ook mee. Ik ging in de horeca werken en kocht op mijn 16de een te restaureren exemplaar. Daarvoor betaalde je toen omgerekend 6.000 tot 10.000 euro. En zoals gepland was hij klaar toen ik 18 werd. Hij gaat nooit meer weg.' Ik zie een wondermooi gelijnde, zilvergrijze 3000 MK II serie A (1961). Op een mat. 'Kijk, een foto van het concours d'élégance in Izegem, toen hij pas klaar was.'

Na enkele jaren kwam zijn voorloper erbij, de 100/4 BN1 (1954). 'Ook die heb ik zelf helemaal gerestaureerd. De lak is niet in concoursstaat, maar de koets is wel plamuur- en roestvrij. Die auto wordt vaak gebruikt. Als ik ermee op reis ga, ben ik 95 procent zeker dat ik weer thuis geraak.'

Het uitzicht aan de keukentafel. ©Thomas Vanhaute

'Met deze twee reed ik te veel regulariteitsrally's naar mijn zin. Dus kocht ik de 3000 MK I (1959), die ik er speciaal voor uitrustte: een moderne ophanging, gasschokdempers, een ander differentieel, een anders opgebouwde, licht opgevoerde motor, een gesynchroniseerde vijfbak... Daardoor is hij comfortabeler en wat betrouwbaarder. Maar ook iets minder waard, want niet meer origineel. Hij heeft al een flink palmares, met onder meer Luik-Sofia-Luik; drie keer de ING Ardenne Roads, de National Classic Tour... En tussendoor veel uitstapjes.'

'Met dit trio rijd ik zo'n 15.000 kilometer per jaar. We gaan altijd op vakantie met een ervan - meestal naar Zuid-Frankrijk. Een Austin Healey rijdt als een oude tank. Nogal stug. Er is vermogen, maar je moet ervoor werken. Een Porsche of Mercedes uit die tijd biedt meer comfort. En de Engelsen maakten het altijd moeilijk als het ook simpel kon.''Nu restaureer ik achter in de tuin. Kom maar mee.' Hij bouwde er een extra ruimte, inclusief spuitcabine. 'Sorry voor de rommel. Geregeld krijgen ook de garages zelf een upgrade. Ik kan het niet laten.'

GINO DUPONT (47)
IT'er bij Telenet
Daily: Land Rover Discovery (2015).
Eerste: Austin Healey 3000 MK II serie A (1961).
Beste: Land Rover Discovery (2015).
Slechtste: Alfa Romeo 156.
Droom: Healey Silverstone.

Hij toont zijn volgende project. 'Vorige maand gekocht', lacht hij. 'Een Healey Abbott Drophead Coupé (1951). Die auto dateert van vóór de overname door Austin en kostte toen meer dan een Jaguar. Abbott was de koetswerkbouwer. Van de Abbott werden in Warwick 77 exemplaren gebouwd, waarvan 34 van dit C-type. Dat gebeurde volledig met de hand. Hoeveel er nog intact zijn, weet ik niet. Hij is van aluminium en kan dus niet roesten. De 2.4 van Riley was voor die tijd een krachtige motor.'

'De eigenaar verkocht hem in 1993 bij het veilinghuis Sotheby's, vermoedelijk voor 16.500 pond. Gek genoeg vond ik hem op enkele kilometers hiervandaan, bij de tweede eigenaar, een grote verzamelaar. Hij werd oud, had er twee en heeft hem aan mij gepresenteerd. Op voorwaarde dat ik hem niet snel zou doorverkopen. We hadden exact dezelfde prijs in gedachten. Ik betaalde 40.000 euro. Ik hoop in april klaar te zijn met de restauratie, vóór de Sotogrande Grand Prix. Ik ben er zeker van dat ik daar de enige zal zijn met deze auto.'

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie