sabato

'Vandaag valt deze Opel Kadett nauwelijks nog te vinden'

Autoliefhebber Richard Swinnen en dochter Isabelle met de Opel Kadett C 2.0 GT/E (1978).

Gedurende 37 jaar nam autoliefhebber Richard Swinnen deel aan racewedstrijden met zijn Opel Kadett GT/E. In plaats van hem met winst te verkopen, gaf hij de auto zopas aan zijn dochter.

Isabelle Swinnen (41), orthopedagoge en mantelzorger

Daily: Abarth 595 Pista (2018) - Skoda Octavia Combi RS (2014).

 Eerste: Opel Corsa (1988).

Beste: Volkswagen New Beetle Cabrio 1.9 TDI (2006).

Slechtste: Kia Picanto (2010).

Met spijt verkocht: Volkswagen New Beetle Cabrio 1.9 TDI (2006).

Droom: Porsche 911 Cabriolet.

 

Op 1 april belde Richard Swinnen naar zijn dochter Isabelle met de boodschap dat het blad AutoGids contact had opgenomen voor een reportage over haar zeldzame Opel Kadett GT/E (1978). Ze had de grap meteen door. Toen wij later die dag vroegen of we even achter haar poort mochten komen kijken, ontstond er enige verwarring.

‘In 1977 kocht ik een nieuwe Kadett 1900 GT/E’, vertelt Richard. ‘Die kostte toen ruim 170.000 frank of 4250 euro - zowat het dubbele van een basis-Kadett. Ik was jong en wild, wat twee jaar later eindigde in een perte totale en veel hartzeer. Dit exemplaar kon ik in 1982 overnemen van een garagehouder in de buurt. De auto had 70.000 kilometer gereden.'

'Het is er een uit de zogenaamde 1000-serie: de eerste duizend exemplaren uit de tweede reeks, gebouwd als homologatiemodel voor Groep 1B in de rallysport. In Nederland moest je een racelicentie voorleggen als je er zo een wilde kopen. Het was zo’n succes dat Opel er later ruim 1200 extra bouwde.’

De Opel Kadett GT/E van de 1000-reeks werd standaard in wit-en-geel geleverd.

Een originele GT/E is nu nagenoeg onvindbaar: niet alle bestuurders wisten de brutale bak te beheersen. Veel exemplaren sneuvelden ook in de autosport. ‘Koers zat me in het bloed’, vertelt Swinnen. ‘Met een vriend die ook een GT/E had, ging ik eens naar een sprintwedstrijd in Zutendaal. Omdat zijn auto geen rolkooi had, mocht hij niet starten. Ik wel, en ik won.’

Het fotoalbum komt op tafel. We zien Isabelle als baby op de voorstoel van de eerste GT/E. En het huidige exemplaar in het voorjaar van 1984 op onder meer de Course de Côte de Sy en de Sprint van Overpelt. In bijbehorende artikels wordt Richards gevoel voor show geprezen. ‘De handremspecialist’, klinkt het. ‘Ik reed sprint, heuvelklim en slalom’, vertelt hij. ‘Thuis heb ik een kast vol bekers. Rally was toen nog een volkssport.’

De overall die Isabelle als kind droeg toen ze vader vergezelde op wedstrijden.

In die tijd leverden de sportversies Opel veel trouwe volgelingen op. De Kadett GT/E was de concurrent van de Ford Escort RS 2000, de Renault GT Turbo en de eerste Golf GTI - die hij in de cijfers klopte. ‘Wonderboy Patrick Snijers had er ook een’, zegt Richard. ‘En Guy Colsoul heeft nog met de mijne gekoerst. Ikzelf stopte in 1990 met competitie. Toen voelde ik de hete adem van de Renault R5 GT Turbo en de Golf GTI 16v. En ik wilde mijn auto niet samenplooien. Hij werd nooit zwaar beschadigd. Ik was snel, maar voorzichtig.'

Ook binnenin de Opel Kadett C 2.0 GT/E (1978) is het een en al rallysfeer.

'In 1991 was ik wel betrokken bij een ongevalletje. Daar was ik ziek van. Ik heb toen heel België en Nederland afgezocht naar enkele koetswerkonderdelen. In de twee jaar die volgden, ging de auto tot de laatste bout uit elkaar. De 2.0 EH-motor met 115 pk werd gereviseerd, net als de ZF-competitieversnellingsbak die je ook in de Maserati Biturbo vindt. De auto had toen de Irmscher-trim. Bij de restauratie bracht ik hem terug naar de originele kleurstelling.’

Hij toont het complete onderhoudsboek, en reportages over zijn auto in internationale magazines. ‘Ik bleef er sporadisch mee rijden op de weg. Nu heeft hij 272.000 kilometer achter de kiezen - het gros zijn competitiekilometers. Vijftien jaar geleden keek niemand ernaar om. Maar vorig jaar kreeg ik een bod van 32.000 euro.’

De originele motor met 115 pk heeft 272.000 kilometers gelopen.

‘Isabelle heeft toen weken aan een stuk gehuild’, zegt haar man Christopher Otten. Maar tot een verkoop kwam het niet: in december 2019 kreeg ze de auto. ‘Papa en ik zijn samen naar de keuring geweest - blanco’, lacht ze. ‘De auto is toevallig van mijn geboortejaar. Ik ben ermee groot geworden. Onderweg naar de wedstrijden zaten mijn broer en ik steevast op de achterbank, een frigobox tussen ons in. Ook thuis hoorde ik pa altijd van ver aankomen. Het is een stuk van hem.’

‘De nummerplaat kreeg ze van haar lieve man’, lacht Christopher. ‘Isabelle wordt wild van die auto. Of vrolijk, als ze even down is. ‘s Avonds zit ze naar filmpjes over de GT/E te kijken.’

Aan de overdracht van de auto ging nogal wat emotie vooraf.

‘Ik loop graag rond in de garage - die geur, ook!’, zegt zij. ‘Mijn dagelijkse Abarth staat nu buiten. Ermee rijden durf ik pas sinds ik hem heb. Vorige week heb ik 200 kilometer afgelegd met Adeline erbij, mijn dochter van 15. In een industriezone heb ik hem toen eens dwars gezet, met de handrem. Nu, ik wil hem niet stukmaken. Ik parkeer hem ook altijd in het zicht. En treffens vind ik lastig: ik verdraag niet dat mensen eraan zitten. Op regelmatigheidsrally’s moet je soms over slechte wegen. Ook die vermijd ik.’

Vader demonstreert het angstaanjagende geluid. ‘Als ik zin heb om eens uit te breken, kom ik hem halen’, grijnst hij. ‘En na afloop geef ik een kus op het stuur, zoals ik vroeger deed na elke koers.’

Lees verder

Advertentie
Advertentie