sabato

Belgische Objet Singulier lanceert meubellijn in Aziatische laktechniek

©Frederik Vercruysse

Brusselaar Raphaël Van Gend is van het type twaalf ambachten, dertien successen. Na carrières als balletdanser, schilder, fotomodel, fotoagent, muziekproducer en juwelenontwerper lanceert hij zich nu als meubeldesigner. 'Creatief ken ik geen grenzen.'

In de balletwereld herinneren ze hem nog als aanstormend talent dat studeerde bij Maurice Béjart, maar vroegtijdig uitviel door een lelijke voetblessure. Op La Cambre in Brussel weten ze nog dat hij schilderkunst studeerde. En wie in de jaren negentig rondhing in de New Yorkse modewereld kent hem als mannequin. Artistieke Parisiens associëren hem met Bureau Central: zijn agentschap voor fotografen, illustratoren en modeontwerpers. Muziekkenners weten dat zijn naam circuleert als producer van elektro. En klanten van Le Bon Marché, Printemps Hausmann en Matches Fashion kennen zijn juwelenmerk Objet Singulier. En binnenkort zal hij ook in het telefoonboek van interieurarchitecten opduiken. Want alleskunner Raphaël Van Gend (44) lanceert vandaag zijn allereerste meubelcollectie.

De juwelen van Raphaël Van Gend balanceren op de grens van sculpturaal en functioneel. Als je ze niet draagt, kan je ze neerzetten als object. ©Frederik Vercruysse

Zoveel hij is als mens, zo weinig is zijn huis. Als hij ons verwelkomt in zijn indrukwekkende herenhuis om de hoek van het Brugmannplein in Elsene is het zelfs zoeken naar een zitplekje. Zo weinig staat er. Op de zes verdiepingen - samen goed voor 600 vierkante meter - combineert hij kantoren, airbnb en leefruimtes. Al zijn die laatste zo klinisch dat je je afvraagt hoe leefbaar die zijn. Van Gend kocht het pand twee jaar geleden. Het werd gebouwd in 1912 door de Belgische architect Fernand Lefever, bekend om zijn geometrische art-nouveaustijl. De verbouwing deed de touche-à-tout - hoe kan het ook anders - volledig zelf.

'Ik hou van sober', zegt Van Gend bijna schuldbewust als hij ons de witte ruimte ziet scannen. Hij oogt als een mix van ontwerper Rick Owens en interieurarchitect Pierre Yovanovitch. Bleekblauwe ogen, halflang zwart haar met grijze slapen. Skinny jeans, stoere bottines en een Margiela-workwearjasje. Uit zijn five-pocket piept een Dupont. En ons glas water krijgen we uit een tumbler van het kristalhuis Baccarat. Rock-'n-roll meets raffinement.

Drie-in-één

We treffen Van Gend op een zeldzaam moment in België. Hij vertoeft de jongste tijd vooral in Parijs, waar hij ook een kantoor en een showroom heeft op rue Royale. Ongetwijfeld even uitgepuurd als hier in Brussel. Die witte leegte is misschien een compensatie voor de chaos in zijn hoofd, bedenken we als hij voor de derde keer vraagt wat we willen drinken. 'Sorry, ik heb wat veel aan mijn hoofd op dit ogenblik.'
Begrijpelijk. Zijn juwelenmerk, Objet Singulier, dat hij drie jaar geleden oprichtte, gaat als een speer. En hij stretchte de collectie recentelijk op met verschillende tafelobjecten, zoals een asbak, pennenhouder en presse-papier, maar ook boekensteunen en plateaus.

©Frederik Vercruysse

En vandaag lanceert hij onder Objet Singulier zijn eerste meubel: een dressoir van meer dan drie meter lang dat bestaat uit drie getrapte delen en gemaakt is uit wit onyx en messing in nachtblauw lakwerk. 'Ik wilde graag een statementstuk maken voor de lancering', zegt hij. Dat dressoir is een modulair model, dat uit drie losse onderdelen bestaat. De bedoeling is om de collectie nu stap voor stap uit te breiden.

No limits

We zitten samen in de crèmekleurige Osaka-sofa van Pierre Paulin. Ondanks zijn uitpuilende agenda neemt Van Gend uitgebreid de tijd. Voorzichtig en trots toont hij zijn juwelen en objecten. Ze liggen verspreid op de vloer. Het enige tafeltje is een salonmodel van Saarinens Tulip. De authentieke mintgroene marmeren sierschouw refereert dan weer aan een periode waarin deze plek overdadiger was ingericht.

Mijn plan? Een moderne versie van Hermès. Hetzelfde vakmanschap, maar met een meer avant-gardelook.
Raphaël Van Gend

Ook zijn juwelenmerk begon Van Gend met een eyecatcher: een chunky manchetarmband in messing, bezet met halfedelstenen zoals jaspis en jade, gecombineerd met veelkleurig lakwerk. Die Aziatische techniek ligt aan de basis van Objet Singulier. Van Gend gebruikt het voor zijn juwelen, objecten én meubels. 'Het is een ongelooflijk edele techniek. De oppervlakte is als een spiegel en je verdrinkt bijna in de diepte van de kleur. Hoe meer lagen je aanbrengt, hoe intenser het effect. De standaard is zeven, maar ik kies altijd voor achttien', vertelt Van Gend trots.

Hij werkt daarvoor samen met een van de beste ateliers ter wereld, dat voor topklanten wereldwijd werkt. 'Het is een artisanale plek net buiten Saigon - het huidige Ho Chi Minhstad, Vietnam - waar 200 man aan de slag is. Met engelengeduld brengen de ambachtslui de verschillende lagen Chinese lak aan, die tussendoor dagen of zelfs weken moeten drogen op kamertemperatuur. Het hele proces duurt minstens twee maanden.'

Dat zijn juwelen toch niet onbetaalbaar zijn, is omdat Van Gend voorlopig genoegen neemt met kleinere marges. 'Dat ik ooit mijn eigen merk wilde, wist ik al jaren', zegt hij. 'Er lag zelfs al een hele stapel tekeningen klaar. Mijn plan? Een moderne versie maken van Hermès. Hetzelfde vakmanschap, maar met een meer avant-gardelook. De bal ging aan het rollen toen ik toevallig de directeur van de lakwerkfabriek ontmoette. Je kan nog zoveel ideeën hebben, zonder iemand die ze materialiseert, ben je nergens.'

Hoewel hij Objet Singulier lanceerde met een collectie van 65 juwelen was het nooit zijn bedoeling om een sieradenmerk te beginnen. 'Creatief wil ik geen grenzen. Het is niet omdat ik begon met juwelen dat ik me daartoe moet beperken. Daarvoor heb ik te veel ideeën. Ik speel graag met de grens tussen sculpturaal en functioneel. De presse-papier bijvoorbeeld ontstond als een vorm en kreeg later zijn functie. Ook mijn juwelen kan je neerzetten als object als je ze niet draagt.'

Het twee jaar geleden gekochte herenhuis in Elsene verbouwde Van Gend helemaal zelf in zijn eigen minimalistische stijl. ©Frederik Vercruysse

Vulgaire logo's

Als we opperen dat de presse-papier ons aan beeldhouwer Constantin Brancusi doet denken, verschijnt er een glimlach op zijn gezicht. Een van zijn persoonlijke helden, zo blijkt. Over het DNA van zijn merk is hij filosofisch. 'Ik wil tegenpolen op een harmonische manier verenigen. Rechte lijnen samen met curves. Rigueur en douceur. Ook in het leven en de natuur zijn er zachte vormen en scherpe randjes. Die symboliek wil ik materialiseren', mijmert Van Gend.

Dat contrasten centraal staan in zijn werk zie je ook in zijn materiaalgebruik: de nobele laktechniek mixt hij met messing, dat veeleer industrieel is, een clash van ambacht en moderniteit. Voorts vallen woorden als sculpturaal, architecturaal, (a)symmetrie, elegantie en - natuurlijk - minimalisme. 'Logo's vind ik vulgair. Ik maak juwelen voor mensen met een gesofisticeerde smaak. Al is luxe geen doel op zich. Perfectie is gewoon verdomd duur.'

En laat minimalisme nu net om die perfectie vragen. Er is zo weinig te zien dat alle details opvallen. Dus ook het minste foutje. Perfectionisme is Van Gend dan ook niet vreemd, merken we op als hij vertelt over zijn objecten. 'De kastpoten zijn van licht geborsteld messing, dat ik ongeveer een maand laat oxideren. Pas op het ogenblik dat het patina perfect is, laat ik ze vernissen. En wrijf eens over de asbak. Je voelt nergens hoogteverschil tussen de verschillende lagen gelakt hout en messing.'
Ook qua packaging gaat Van Gend 'the extra mile': voor elk juweel en elk object ontwierp hij een doos op maat. En helemaal in de minimalistische stijl krijgt elk ontwerp een nummer in plaats van een naam.

Pierre Bergé

Waarom schoof Van Gend zijn succesvolle Bureau Central eigenlijk naar de achtergrond voor een onzeker bestaan als designer? 'Ik heb goede voelsprieten voor wat er leeft en ook voor jong talent. Ik verdiende bakken geld, maar was het gesjeesde leven beu. Ik wilde iets van mezelf.'

Bij Maurice Béjart heb ik discipline geleerd, iets wat ik van thuis niet meekreeg.
Raphaël Van Gend

De ontmoeting met de lakwerkdirecteur kwam dus als geroepen. Voor de start van Objet Singulier trok hij een zakelijke partner aan: Arnaud Gestin. 'Al tien jaar een goede vriend. Het is iemand met veel geld en hij investeerde ook in mijn merk. Bovendien heeft Arnaud veel ervaring bij onder meer de luxemerken Cartier en Boucheron. Dankzij hem kan ik me uitsluitend met het creatieve bezighouden. Hij is mijn Pierre Bergé.'
Dat Van Gend een creatieve toekomst tegemoetging, liet zich bij de geboorte al raden. Hij groeide op in een artistiek nest, omringd door kunst en cultuur. Zijn moeder was in de jaren zeventig actrice en model voor onder meer Chanel en Pierre Cardin. 'Mijn moeder hield van onconventionele juwelen. Haar stijl heeft me beïnvloed', aldus Van Gend, die als kind ballet studeerde bij onder meer Maurice Béjart. 'Daar leerde ik discipline, iets wat ik van thuis niet meekreeg.'
De cocktail van hard werken, goede genen en knappe ideeën heeft Van Gend voorlopig al ver gebracht: van dans tot mode, fotografie, muziek en design. Wij gokken dat zijn rusteloosheid hem zal blijven voortstuwen naar nieuwe creatieve hoeken. Zijn volgende project? Wij zetten ons geld in op een eigen modecollectie.


De kast is te zien in de Parijse showroom van Objet Singulier (rue Royale 8) en is uitsluitend verkrijgbaar op bestelling. Binnenkort zal ze ook via enkele galeries beschikbaar zijn, www.objetsingulierparis.com, @objetsingulierparis





Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Partner content