sabato

Customize nu uw horloge bij dé pimper van de uurwerkenwereld

George Bamford, de pimper van de uurwerkenwereld. ©rv

George Bamford was als clandestiene Rolex-pimper de rebel van de conservatieve horlogewereld. Maar intussen is hij als huiscustomizer opgenomen in de LVMH-familie. ‘Mijn credo is: why not?’

Als je George Bamford ooit ontmoet: doe hem geen horloge cadeau. En zeker geen peperduur. Want de kans is groot dat hij het heeft opengeschroefd nog voor je de kamer uit bent. Vraag maar aan zijn ouders.

Op zijn 14de gaven ze hem voor kerst een vintage Breitling Navitimer uit 1955. Ze hadden nog maar amper kunnen zeggen hoe bijzonder het uurwerk was, of de jonge George wipte met een zakmes het glas eruit. Hopla, daar volgde ook de kroon en prompt vlogen de veertjes in het rond. Vervolgens kreeg hij zijn cadeau - hoe voorspelbaar - niet meer ín elkaar.

Arme ouders, want ze hadden op dat moment al twintig nieuwe fruitpersen en evenveel nieuwe tv’s en videorecorders moeten kopen die vroege vogel George ambitieus demonteerde voordat zijn ouders wakker waren. Om ze vervolgens nooit meer in elkaar te krijgen.

‘Wie een Ferrari of Bentley koopt, kan die helemaal op maat laten maken. Zelfs Nike zet zwaar in op tailormade. Maar de horlogewereld was daar tot voor kort niet mee bezig’, zegt George Bamford. ©rv

Zwarte spuitbus

Flashforward naar zijn eerste Rolex: een Daytona die hij kreeg voor zijn 21ste verjaardag. Dit keer was hij - pun intended - wijzer en schroefde het dure uurwerk niet meteen uit elkaar. Hij deed het aan om naar een feestje te gaan. Liep hij daar eerst nog apetrots rond met zijn nieuwste speeltje, dan ebde zijn enthousiasme langzaam weg. ‘De helft van de mannen liep met zo’n horloge rond. Een beetje alsof je als vrouw iemand met dezelfde jurk spot’, herinnert hij zich.

Als de helft van de mannen op een feestje eenzelfde horloge rond de pols draagt, is dat een beetje alsof je als vrouw iemand met dezelfde jurk spot.

Zo kwam hij op zijn volgende zotte idee: hij wilde zijn Rolex zwart spuiten. Al was hij intussen wel zo slim om niet zelf met een spuitbus aan de slag te gaan. Hij klopte aan bij het familiebedrijf van zijn vader: JCB, een van ’s werelds grootste producenten van landbouwwerktuigen en machines.

Op de O&O-afdeling fixten ze zijn zwarte Rolex-droom, dankzij een DCL-coating. Even technisch: dat is kort voor diamond-like carbon, een industriële techniek waarbij een dunne koolstofcoating het staal extra hardheid geeft en bestand maakt tegen corrosie.

Toen Bamford zijn all-black Rolex droeg tijdens een vakantie in Zuid-Frankrijk werd hij er vaak op aangesproken. Sterker nog: hij keerde huiswaarts met 25 bestellingen. ‘Ik wilde gewoon een uurwerk voor mezelf maken, maar blijkbaar zat er business in.’

Lipstickhorloge

Dat is intussen twintig jaar geleden. Uurwerken met een zakmes uit elkaar wippen doet Bamford allang niet meer. Maar Rolexen pimpen nog wel. Geïnspireerd door de orders na zijn Zuid-Franse vakantie richtte George Bamford (38) in 2003 Bamford Watch Department op.

©rv

‘In deze tijden van massaproductie verlang ik ernaar om het maatwerk van weleer terug te halen’, mijmert hij als we hem bellen in Londen. ‘In de begindagen waren uurwerken altijd gepersonaliseerd. Denk maar aan het polshorloge dat Louis Cartier maakte voor zijn vriend-piloot Alberto Santos-Dumont, die al vliegend zijn zakhorloge niet kon lezen.

Voor mij is luxe synoniem met personalisatie en individualiteit. Alle grote merken doen het. Kijk maar naar de Louis Vuitton-winkels, waar je je initialen op je net gekochte handtas kan laten stempelen. Ook wie een Ferrari of Bentley koopt, kan die helemaal op maat laten maken. Zelfs Nike zet zwaar in op tailormade. Maar de horlogewereld was daar niet mee bezig. Toen ik ermee begon, was dat echt shocking. Nu komt daar stilaan verandering in. Hoe ik Bamford Watch Department zou beschrijven? ‘Als Nike en Bentley samen een horlogebaby maken: dat ben ik.’

Bamfords credo: als jij het kan bedenken, dan kunnen wij het maken. Als we een paar voorbeelden vragen, is hij amper nog te stoppen. ‘Een vrouw vroeg een horloge in de kleur van lipstick. Een man liet als cadeau voor hun huwelijksverjaardag een uurwerk maken waarin hun trouwdatum een andere kleur had. En momenteel werken we al 14 maanden aan een volledig met de hand gegraveerd exemplaar.’

Hij krijgt opdrachten van over de hele wereld. ‘Volgende week vertrek ik naar Brussel om een klant te ontmoeten. Neen, natuurlijk kan ik niet zeggen wie het is. Discretie is alles. Maar ik heb verscheidene Belgische klanten.’ Hoeveel uurwerken hij per jaar ‘pimpt’, verklapt hij niet.

‘Luxe is voor mij individualiteit. Iedere klant krijgt persoonlijke aandacht, los van hoeveel horloges ik personaliseer. In ons hoofdkwartier, een chic herenhuis in Mayfair bijgenaamd The Hive, ontvangen we onze klanten in kamers waar geen enkel uurwerk te zien is, zodat alle aandacht naar de klant gaat. Op onze visitekaartjes staat niet toevallig: “You can get on without us, but we cannot get on without you. Thank you so much.” Dat meen ik ook.’ Dat blijkt tijdens het interview. Want hij onderbreekt ons twee keer, omdat hij telefoon krijgt van een klant.

Punktijd

Bamford kan bijna alles aanpassen aan een uurwerk, maar het blijven ‘cosmetische’ ingrepen. Aan het mechanisme, het hart van het uurwerk, raakt hij niet. Toch waren de Zwitserse horlogemakers maar matig enthousiast over Bamfords praktijken. Rolex dreigde geen garanties meer te geven op zijn horloges indien ze niet meer origineel waren. Hoe dat verhaal precies is afgelopen, wil de Britse dandy niet kwijt. ‘Dat was het verleden. Zeg maar de punktijd.

Nu personaliseer ik alleen nog horloges van merken waarmee ik een overeenkomst heb. Dat is de nieuwe koers van mijn bedrijf. Die rock-‘n-roll periode was tof. Maar dat de Zwitserse horlogewereld mij nu erkent, vind ik pas echt cool. Ik wil een oplossing zijn voor de horlogewereld, geen pest.’

Samen met Tag Heuer lanceerde Bamford deze limited edition Tag Heuer Monaco Heritage in matzwart en oranje. ©rv

Die erkenning kwam er drie jaar geleden, toen hij bezoek kreeg van Jean-Claude Biver, die de horlogedivisie leidt van LVMH, namelijk TAG Heuer, Bulgari en Zenith. Biver was dol op wat Bamford deed en benoemde hem tot huis-customizer. In zijn zwaar beveiligde townhouse werkt er intussen twintig man, onder wie horlogemakers en designers. Bamfords diensten worden nu aangeboden via de verkooppunten. En samen met TAG Heuer lanceerde hij een limited-editionversie van de Monaco.

Modefotograaf

Als jongeling was Bamford vooral gebeten door fotografie. Hij studeerde aan de prestigieuze Parsons School of Design in New York en richtte in Londen zijn eigen studio op als modefotograaf.

Zijn horlogebusiness was eerst zijn bijberoep - als horlogemaker is hij autodidact. ‘Gewoon door veel uurwerken uit elkaar te halen. Mijn allereerste Breitling stuurde ik wel vier keer terug naar de fabriek, waar ze hem steeds weer netjes in elkaar zetten, waarop ik het horloge opnieuw demonteerde. Elke keer leerde ik iets bij. Toen ik in New York studeerde, kocht ik op rommelmarkten vintage zakhorloges, die ik vervolgens opendraaide.

Ik ben de horlogebaby van Nike en Bentley

Bamford mag dan al dyslecticus zijn, hij is welbespraakt. Net zoals überbeleefd, knap gekleed en bien soigné. Kortom: very British en very dandy. Maar hij is ook very rusteloos en very ondernemend. ‘Why not?’ is zijn levensmotto. Dus toen hij een paar jaar geleden zin had om zijn eigen horlogemerk te lanceren, deed hij dat gewoon: Bamford London. Want: waarom niet? ‘Ik wilde een uurwerk maken met een asymmetrische kast. Dat werd de Mayfair-horlogereeks.

Vorige week lanceerde ik daarvan een sportversie in zeven knalkleuren. Bamford London is absoluut geen concurrentie van mijn gepersonaliseerde uurwerken. In modetermen is het ene ready-to-wear, het andere couture. Dat zie je ook in de prijs: een Mayfair-sporthorloge heb je voor 410 euro, maatwerk loopt op tot 17.500 euro.’

Behalve zijn twee horlogefirma’s runt hij ook Bamford Cycling Department en Bamford Auto Department, waar hij fietsen en auto’s personaliseert. Hij is zelf ook een enorme autoverzamelaar, net als zijn vader. Bamford Grooming Department is zijn verzorgingslijn voor mannen, die hij ontwikkelde samen met het skincaremerk Bamford van zijn moeder.

Prins Charles

De Bamfords zijn een bekende familie in de UK, een familie die zelfs geregeld de tabloids haalt. Zijn vader Anthony maakte als tweede generatie het familiebedrijf JCB groot en staat bekend als een van de grootste geldschieters van de conservatieve Tory’s-partij. Zijn moeder, Carole Bamford, was een pionier in biolandbouw en runt Daylesford, de chicste bioboerderij van Engeland met een eigen restaurantketen.

In Bamfords zwaar beveiligde townhouse werkt intussen twintig man. ©rv

In het verlengde heeft ze verzorgingsproducten, een kledinglijn, spa’s en yogastudio’s onder de naam Bamford. Zowel Anthony als Carole werden in de adelstand verheven. Prins Charles is een goede vriend en hun feestjes zijn legendarisch.

Toen George - de jongste van drie kinderen - 21 werd, kwam er 550 man op zijn party in James Bond-stijl, met Boy George als liveact.

Zelf woont George Bamford met zijn vrouw Leonora Pearl en hun drie kinderen in Londen. ‘De jongste is nog te klein, maar mijn zoon van negen en mijn dochter van zeven gaf ik al een uurwerk: allebei een gepersonaliseerde Formula 1 van Tag Heuer. Hij een lichtblauwe, zij een roze. Nee, ze hebben ze voorlopig nog niet uit elkaar gehaald. Met mijn oude zakhorloges zijn ze wel al aan de slag gegaan. Ach, why not?’

 





Lees verder

Advertentie
Advertentie