Advertentie
sabato

Ex-Tommy Hilfiger-topper koopt Antwerps kantoorgebouw als woning

De langgerekte console in corian fungeert als presentatieblad voor - onder meer - een originele architectentekening van de Antwerpse Boerentoren en zelfs een heuse collectie buitenboordmotoren. ©Verne Photography

Michael Arts, de modeondernemer die Tommy Hilfiger in Europa groot heeft gemaakt, stootte in Antwerpen op een acht verdiepingen tellend kantoorgebouw van architect Léon Stynen.

Mogen wij u voorstellen aan Michael Arts, de voormalige 'senior vice-president brand management' van het modeconcern PVH Europe, de man ook die jaren geleden, toen nog bij Ralph Lauren Europe, werd gevraagd om samen met zijn compagnons Tommy Hilfiger in Europa te lanceren.

Bij het Amerikaanse modemerk kreeg hij carte blanche om Hilfiger op hoog niveau in Europa te positioneren, hoger zelfs dan in de VS. Het lukte nog ook: Hilfiger scoorde in Europa beter dan verwacht. De voorbije vier jaar had Arts ook nog het merk Calvin Klein Europe onder zijn hoede. Maar de creatieve entrepreneur verlangde naar een nieuw avontuur. Hij nam tijdelijk afscheid van de modewereld en wilde zich gaan bezinnen.

Voor die creatieve sabbatical koos hij een bijzondere plek uit in hartje Antwerpen, met uitzicht op Kipdorpvest. Arts kocht er een acht verdiepingen tellend kantoorgebouw, dat in de jaren 60 was ontworpen door de Vlaamse architect Léon Stynen. De modeondernemer heeft er grootse plannen mee: hij wil er onder meer 'city apartments' in onderbrengen, maar ook een hippe 'social club'.

Ondernemer Michael Arts nam tijdelijk afscheid van de modewereld en wil zich even bezinnen. ©Verne Photography

Leeg canvas
Als woonplek liet Arts zijn oog vallen op het penthouse van het gebouw. 'Ter voorbereiding' betrok hij op de tussenverdieping alvast zijn nieuwe 'thuiskantoor'. Deze loft, vanwaaruit hij de renovatie en de interieurwerken van het hoger gelegen penthouse begeleidt, richtte hij in met de hulp van jonge architecten Nick Van Dooren en Veerle Van de Walle. Zij zullen hem ook assisteren bij de afwerking van het penthouse. 

De ruimte is totaal wit gehouden, zodat alle vintage meubels prachtig uitkomen. 'Voor deze loft ad interim ben ik inderdaad van start gegaan met een wit, leeg canvas. Ik heb ook niets specifieks voor deze ruimte gekocht. In eerste instantie heb ik er simpelweg een bed, een sofa én een bureau neergezet', zegt Arts. 'Dat zijn voor mij de 'bare necessities of life'.'

Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Langzamerhand vulde de designverzamelaar zijn 100 vierkante meter grote witte ruimte met vintage meubilair en dito verlichting, én kunstwerken van internationale klasse. Zo vind je hier designtoppers van onder meer Frank Lloyd Wright, Pierre Cardin, Gae Aulenti, Alvar Aalto, Eileen Gray en een 5 meter lange lederen DeSede-sofa uit de jaren 70 van designer Gerd Lange.

In de entreehal hangt het popartschilderij ‘Made in Belgium / Toujours en retard’ van Wout Vercammen. ©Verne Photography

L'Assurance Liégeoise
'Het kantoorgebouw in typisch modernistische stijl is in 1961 gebouwd naar een ontwerp van de architecten Léon Stynen en Paul De Meyer', zegt Arts. In 1962 was het klaar. Léon Stynen was een tijdgenoot van architecten als Theo van Doesburg, Walter Gropius en Le Corbusier. 'In en rondom Antwerpen was hij ietwat ondergewaardeerd geraakt, maar eigenlijk was Stynen voor zijn tijd een échte visionair. Hij wist als geen ander functionaliteit en schoonheid te verbinden in zijn jarenzestigarchitectuur. Looks and purpose waren voor hem even belangrijk.'

Het gebouw van 8 op 35 meter behoort tot het latere werk van Stynen en gaf uiting aan een verfijnd brutalisme. Maar het kan evengoed worden gezien als een hommage aan de Frans-Zwitserse architect Le Corbusier. Opmerkelijk bijvoorbeeld is het architectuurconcept met het als zonnewering bedoelde gevelraster in stoer zichtbeton. Die gevelstructuur levert een knap grafisch en plastisch spel op van horizontale en verticale lijnen.

De oorspronkelijke opdrachtgever van het gebouw was L'Assurance Liégeoise, een in 1895 opgerichte verzekeringsmaatschappij. Het vastgoedproject op de kop van het bouwblok Frankrijklei, Van Cuyckstraat en Kipdorpvest omvatte de Antwerpse vestiging van deze verzekeringsmaatschappij, die de eerste twee bouwlagen én het penthouse besloeg. In de andere verdiepingen werden eveneens kantoren ondergebracht, maar die werden verhuurd aan derden.

De loft ad interim vulde Michael Arts met vintage meubilair en dito verlichting, én kunstwerken van internationale klasse. ©Verne Photography

Spanningsveld
Zoals wel vaker het geval was in gebouwen uit de jaren 60 werden de kantoorverdiepingen met het oog op een flexibele compartimentering ingedeeld door middel van verplaatsbare kantoorwanden. 'Die compartimentering is nog altijd zichtbaar in het plafondraster van mijn loft', zegt Arts.

Die loft bevat alle woonfuncties: living, eetgedeelte, keuken, gym en home-office. Alleen de entreehal en badkamer zijn afgescheiden ruimten met een deur - een deur met een vintage deurklink van de Italiaanse designer Giò Ponti, welteverstaan. Het woonappartement oogt als een op-en-top leefruimte die menig liefhebber van vintage objecten en mid-century classics zal interesseren. Met oog voor kwaliteit zette Arts hier een kleine collectie neer van bijzondere meubels uit de 20ste eeuw. Over die meubels kan Arts uren vertellen, en hetzelfde geldt voor zijn bijzondere collectie schilderijen en fotowerken.

'Door de jaren heen heb ik op internationale veilingen al heel wat stukken gekocht', zegt Arts. 'Een gedeelte ligt nog opgeslagen in loodsen, maar voor deze loft viel de keuze op de selectie die je nu ziet. In zekere zin staan ze symbool voor mijn leven. Dit zijn de stukken die ik mooi vind, die ik koester. Natuurlijk is zoiets een groeiproces: je gaat een avontuur aan met bijzondere objecten die jou intrigeren en die krijgen een plek in deze setting. Maar de setting verandert ook continu, want ik probeer telkens de inrichting nóg mooier en beter te maken.'

'Ik heb veel op internationale veilingen gekocht. Een gedeelte ligt nog in loodsen. De objecten die je hier ziet, staan symbool voor mijn leven.'

Het is geen toeval dat Arts' kunstwerken op een langgerekte console van corian staan. 'Zo kan ik ze makkelijk verplaatsen. Ik vind dat altijd een interessante zoektocht. Op het moment dat je de diverse elementen spelenderwijs combineert, krijgen ze plotseling een relatie met elkaar. Hopelijk ontstaat er dan een bijzonder spanningsveld.'

Ook de boeken in Arts' bibliotheek tonen die contrasten. Titels als 'Photorealism', 'Advertising Today', 'Drawing fashion', 'De Vlaamse Primitieven' en l'Architecture Moderne à l'Expo 58' illustreren Arts' liefde voor mode, reizen, fotografie en kunst.

In de donkere entreehal hangt het popartschilderij 'Made in Belgium / Toujours en retard' uit de jaren 60 van de Belgische kunstenaar Wout Vercammen. Ook van Floris Jespers heeft Arts een schilderij. 'Ik heb inderdaad nogal wat werk van Belgische kunstenaars en designers - onder meer ook van Jules Wabbes. In mijn objectenverzameling heb ik trouwens een voorkeur voor een industriële en stoere vormgeving. Voorwerpen mogen best wat body hebben. Ze tonen de industriële revolutie van de jaren 50, de positieve sfeer ook van de wederopbouw en de American Dream.

©Verne Photography

Smile-verhouding
New York, de stad waar Arts een tijdlang werkte in opdracht van Tommy Hilfiger, wordt in de Antwerpse loft vertegenwoordigd door een fresco uit 1935 dat de East River Savings Bank in Manhattan voorstelt. Maar ook Antwerpen vind je in dit interieur terug, met een originele architectentekening van de Boerentoren.

'New York staat voor de onbekende mogelijkheden in je leven die je moet zien én grijpen. Als jongen van veertien reisde ik in mijn eentje naar New York om vrienden van mijn ouders te bezoeken. Aangekomen in Grand Central waren de eerste indrukken overweldigend. Daar op dat moment ontstond de wens er terug te keren om er te gaan werken. Die wens is uitgekomen. Jaren later kon ik op Fifth Avenue werken voor Tommy Hilfiger.'

Ook in Parijs en Amsterdam woonde Arts. 'Amsterdam staat voor een open visie, de samenhorigheid van de verschillende culturen die er samenleven. Ook dat is een toegevoegde waarde. Tommy Hilfiger Europe kon alleen maar op die boeiende plek uitgroeien tot wat het merk vandaag is. En ja, Antwerpen. Met Antwerpen heb ik een smile-verhouding. Met een glimlach verlaat ik deze stad, maar met een nog grotere glimlach kom ik hier terug. Ik ben hier geboren en getogen. Daarom was het goed om net hier mijn creatieve retraite te doen. Hier kan ik loskomen van alles. En hier kunnen nieuwe ideeën ontstaan.'

De hangstoel kocht Michael Arts in Los Angeles. Het gekleurde object is een vintage lamp. En de houten kolom is een lamp van Frank Lloyd Wright. ©Verne Photography

Social club
Wat Arts in de toekomst precies zal doen, wil hij nog niet verklappen. Wél dat het iets zal zijn waar zijn gevoel voor esthetiek en commercie kunnen samenvloeien. Maar het eerste wat op zijn agenda staat, is de afwerking van zijn penthouse samen met architecten Van Dooren en Van de Walle. 

'Ik heb nogal wat werk van Belgische kunstenaars en designers. Onder meer van Jules Wabbes.'

En wat zal hij met de rest van het gebouw doen? Een deel werd inmiddels verkocht. 'Ik denk eraan hier een 'social club' onder te brengen. Deze grote witte ruimte was vroeger de receptie van het kantoorgebouw. Het is een wat rare plek, een beetje verheven boven straatniveau. Eigenlijk bevind ik mij in de stad, maar tegelijk onttrekt deze ruimte zich daar ook aan.'

'Ik geloof sterk in creatief visualiseren: kijken, zien, voelen, de sfeer proeven en op basis daarvan keuzes maken. Plotseling ontstaan er dan dingen, zo eenvoudig is het. Het is een proces dat leeft en continu evolueert. Door die zoektocht ontstaat er een nieuwe mindset. En nieuwe energie voor mijn volgende stappen in het leven, ook zakelijk.'

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie