sabato

De zaterdag van acteur Jérémie Renier: "Het oude Brussel fascineert me"

De zaterdag van acteur, regisseur en horecaondernemer Jérémie Renier: zich eerst in het zweet werken om kilo’s te verliezen, maar diezelfde dag afsluiten met frieten.

‘Al op mijn 17de vertrok ik naar Parijs, maar ik ben ook weer teruggekeerd naar mijn familie. Ik verblijf geregeld in Brussel, en binnenkort zal dat nog vaker het geval zijn: ik zal er een film over regisseren. Daardoor ben ik nu nieuwsgieriger naar mijn eigen stad.’ Eerder deze maand was Jérémie Renier (39) te gast op Film Fest Gent, waar hij in ‘Slalom’ en ‘L’ennemi’ te zien was.

Die laatste film is geïnspireerd op de zaak rond oud-Ecolo-politicus Bernard Wesphael, die verdacht werd van de moord op zijn vrouw, maar werd vrijgesproken. ‘Samenwerken met regisseur Stephan Streker was intens op alle vlakken. Een personage is altijd een interpretatie, maar hier ging hij zeer ver in het loslaten.’

'Sinds mijn jeugd is Brussel meer een metropool geworden, maar de stad is ook mooier en beter geworden.'
Jérémie Renier

Op zijn 15de debuteerde Renier in ‘La promesse’ van de broers Dardenne. Ze zouden nog vaak samenwerken, onder meer voor ‘L’enfant’, dat een Gouden Palm won. In 2012 schitterde hij als ‘Cloclo’ in de biografische film over Claude François. Er volgden glansrollen in onder meer ‘Saint Laurent’ en ‘L’amant double’. Met ‘Carnivores’ debuteerden hij én zijn broer Yannick als regisseur. Renier woont afwisselend in Brussel, Parijs en Valencia.

Jérémie Renier werk het scenario af van zijn volgende film, over Brussel in de jaren 90. ©Alexander Popelier

7 AM - ‘Op zaterdag sta ik vrij vroeg op. Ik ga eerst even naar de fitness L’Usine, op de Gulden Vlieslaan. In mijn vak werk je met je lichaam, dus moet je het in vorm houden. Bovendien moet ik wat kilo’s verliezen voor opnames in Parijs die eraan komen.’

8.30 AM - ‘Ontbijten doe ik graag in La Fabrique en Ville in het Egmontpark. Daarna loop ik wat rond op de antiekmarkt op de Zavel. Ik hou ook erg van Via Antica: drie etages vol vintage design, verderop in de Marollen. Net als mijn vrouw, trouwens. Zij is interieurdesigner.’

Jérémie Renier: 'Een passie sinds mijn jeugd: muurklimmen' ©Shutterstock

10 AM - ‘Vertigo is een restaurant/cocktailbar die ik met enkele vennoten onderbracht in een 15de-eeuws pand waar vroeger kunstenaars samenkwamen. Tegenwoordig ben ik hier vaak samen met de schrijver en scenarist Thomas Gunzig. Hij werkt mee aan het scenario voor de film waarin het Brussel van de jaren 90 in zekere zin een personage zal zijn. We zitten dan boven, waar de kantoren zijn.'

'Werken doe ik niet graag thuis. Sowieso vergader ik hier geregeld met mijn vennoten. Covid heeft ons veel kopbrekens bezorgd. Jalousy, onze spreakeasyachtige privéclub in de Hoogstraat, is straks acht maanden dicht. Aan de Brusselse politici stellen we alternatieven voor om de ruimte toch te kunnen gebruiken en de band met ons publiek te behouden.’

1 PM - ‘Tijd voor de lunch met de familie. Dat kan thuis bij mijn broer Yannick, maar vaak wandel ik eerst nog langs de vlooienmarkt, waarna we afspreken in La Clef d’Or op het Vossenplein, een Brussels instituut. Ik ben er dol op een pistolet met gehakt.’

2 PM - ‘Ik flaneer vaak nog wat door de straten, maar met de film in gedachte doe ik dat doelgerichter. Als alles goed gaat, beginnen de opnames in juni 2021, en ik zoek interessante plekjes die het stempel van het oude Brussel dragen. Avec Plaizier, een boetiek gespecialiseerd in historische postkaarten, is zeer inspirerend. Ik herontdek mijn stad.'

Jérémie Renier leest meerdere boeken tegelijk. Nu onder meer: ‘Sapiens, een kleine geschiedenis van de mensheid’ van Harari.

'Sinds mijn jeugd is Brussel meer een metropool geworden, maar de stad is ook mooier en beter geworden. Al is er links en rechts nog wat werk aan, ze is meer op de burger gericht. De voetgangerszones maken het centrum aangenamer en hebben Brussel een nieuw gezicht gegeven.’

5 PM - ‘In normale tijden loop ik binnen in Family Brews. Alle fantastische bieren worden er voor dezelfde prijs verkocht. Ook dit is een mooi oud gebouw met meerdere etages, waar piano- en andere concerten worden georganiseerd. Bij mooi weer ga ik soms ook stappen in het Ter Kamerenbos. In Valencia ligt mijn huis wat uit de stad, op het platteland zelfs: een aangename afwisseling met de metropool.'

'Daar blijf ik veelal thuis om mijn batterijen op te laden. Ik snoei de bomen, zie de groenten groeien en ben bezig met mijn drie kinderen. De oudste is twintig, de jongste twee. Ondanks mijn beroep probeer ik een aanwezige vader te zijn. In de mate van het mogelijke reist het gezin ook mee naar de drie plekken. Ik neem hen zelfs geregeld mee als ik professioneel reis.’

Renier springt graag zomaar binnen bij het sterrenrestaurant Bon-bon. Chef Christophe Hardiquest is al jaren een vriend. ©Richard Haughton

8 PM - ‘Christophe Hardiquest van het tweesterrenrestaurant Bon-Bon is al jaren een vriend. Ik heb veel respect voor zijn parcours. Soms ga ik er à l’improviste langs, waarna hij me in een hoek een plekje geeft en enkele gerechten met een goed glas wijn laat proeven. Een privilege, ja. Maar ook een vorm van vriendschap.’

00.30 AM - ‘Het gebeurt dat ik later op de avond, na nog een glas, overvallen word door een hongertje. Dan eindig ik bij Fritland – ook een instituut, in de jaren 70 opgericht door Albanese immigranten.’

Lees verder

Advertentie
Advertentie