sabato

Het weekendgevoel voor chef Michaël Vrijmoed: 'Windsurfen is mijn uitlaatklep'

©Wouter Maeckelberghe

Tweesterrenchef Michaël Vrijmoed over zijn felbevochten vrije zaterdag waarvan hij de komende weken alleen maar kan dromen: de wind én de Noordzee opzoeken.

‘Vanaf vandaag sta ik op zaterdag weer in de keuken. Toen de horecalockdown eind vorige week werd aangekondigd, heb ik beslist om op vrijdag en zaterdag weer afhaalmenu’s aan te bieden', vertelt chef Michaël Vrijmoed (40), die in 2016 verbaasde door zijn gelijknamige tweesterrenrestaurant in Gent tijdens het weekend net te sluiten.

'We serveren zowel een vijfgangenmenu met vlees en vis als een veggiemenu. In maart werden we helemaal overvallen. Nu was er wél een draaiboek. Maar het blijft balen.’ Gelukkig blijft er hier en daar nog wat tijd over om niet achter de kookpotten door te brengen. Wij achterhaalden hoe een typische zaterdag eruitziet voor de chef.

8 AM – ‘In normale tijden kom ik op vrijdagnacht veelal iets na 2 uur thuis. Op zaterdag sta ik een uurtje later op dan tijdens de week. Ik haal brood en beleg, en kan eens écht ontbijten met mijn vrouw. We hebben elkaar veel te vertellen: tijdens de week zien we elkaar amper. Al zal dat de komende weken eerder het ritme van de weekdagen worden.’

‘Na zeven jaar boven het restaurant te hebben gewoond, zijn we recent verhuisd naar de rand van Gent. Nu heb ik weer een thuisgevoel.'
Michaël Vrijmoed

10 AM – ‘We lezen wat weekendmagazines. Maar ook geen drie uur lang. Van de hele dag in de zetel zitten zou ik niet gelukkig worden. Dat voelt alsof ik niets gedaan heb. Ik wil bezig zijn. Ik plan de dingen ook graag. Omdat ik weet dat ze er anders niet van komen. En ook omdat ik graag weet wat me te wachten staat. Voor mijn vrouw Stefanie hoeft dat niet. Ze wijst me er ook vaak op dat het niet allemaal zal lukken.’

Michaël Vrijmoed heeft altijd een kladblok bij: ideaal om ideeën voor nieuwe recepten in te noteren.

11 AM – ‘De meeste zaterdagen ga ik naar het restaurant. Ik doe wat paperassen, maar dit is ook het moment voor reflectie. Vroeger creëerde ik vaak onder stress, tussen de rush door. Nu kan ik eens neerzitten, naar het plafond staren en tien minuten echt nadenken. Alleen al daardoor kom ik tot inzichten. Met nieuwe gerechten ben ik continu bezig. Ideeën mail ik naar mezelf. Ik heb ook altijd een kladblok bij.’

2 PM – ‘Sport geeft me de broodnodige zuurstof, ook als ik moe ben. Ik loop en fiets, maar mijn grootste passie is windsurfen. Een frustrerende sport, want er is niet altijd wind als je die wil. Maar áls het waait op zaterdag of zondag, doe ik er alles aan om te gaan surfen, vaak met mijn broer. Het is dé uitlaatklep en kick sinds mijn twaalfde. Zodra ik op de surfplank sta, denk ik aan niets anders meer. Dat is het grote verschil met lopen. Afhankelijk van de wind en de golven gaan we naar Zeebrugge, Heist, Wissant of Wimereux. Alleen als het kouder is dan 9 °C ga ik niet.’

Michaël Vrijmoed komt tot rust op zijn surfplank. ©Wouter Maeckelberghe

5 PM – ‘Ik ga te weinig naar musea, maar áls ik ga, is het telkens een grote verrijking. Van de Van Eyck-tentoonstelling in het MSK was ik zwaar onder de indruk. In het SMAK was de expo van Kris Martin top. Ook de lijnen, figuren en vormen in het werk van Koen van den Broek fascineren me.’

‘Daar experimenteer ik zelf mee als ik fotografeer. Ik maak graag beelden van een storm, van een formatie in de lucht of van een kasseisteen in close-up. Als Stefanie en ik gaan wandelen, neem ik mijn Nikon altijd mee. Zij heeft dat ook liever. Zonder camera kan het voor mij niet snel genoeg gaan.’

8 PM – ‘Op een normale zaterdagavond kook ik zelden. Dan steek ik graag zelf de voeten onder tafel, op restaurant of bij vrienden. Ik ga graag naar Brasserie Boulevard in Latem. Thomas Smith en ik hebben acht jaar samengewerkt in Hof van Cleve. Hij is een van mijn beste maten gebleven.’

01 AM – ‘De behoefte om uit te gaan tot een stuk in de nacht is minder geworden. Maar als muziekliefhebber mis ik de optredens of deejaysets nu wel. Van eens uitbreken kan ik enorm genieten, al is het maar twee keer per jaar. Zodra het kan, wil ik weer naar zo’n feestje, hier in Gent of in Amsterdam.’

Lees verder

Advertentie
Advertentie