sabato

Pete Doherty, na rockster nu ook uitbater van een boetiekhotel

Van hotelsloper tot -eigenaar: rocker Pete Doherty en The Libertines. ©Jason Knott

Jarenlang stonden Pete Doherty en Carl Barât bekend om hun sloopactiviteiten in hotelkamers. Vandaag runnen The Libertines een eigen boetiekhotel in Margate, mét rock-'n-room service.

Het is zondag en bijna sluitingsuur in het restaurant van dit nieuwe hotel, helemaal tegen de zoom van het Britse Kanaal. Het uitzicht op de grijze hemel is adembenemend. Zeven gangen lang hebben we genoten van het beste dat de meest oostelijke puntje van het graafschap Kent te bieden heeft.

De voorgevel van het nieuwe hotel in de hippe Britse kustplaats Margate. Het boetiekhotel telt zeven kamers. ©Jason Knott

Chef Joe Hill werkte ooit voor celebritychef Gordon Ramsay, en stelde er een sensationeel menu mee samen: oesters uit Whitstable, zuurdesembrood, gepekeld zeekruid, eierdooier van lokale boerderijen, braam- en vlierbessen uit de buurt.

En, om af te ronden, een dun maar krachtig plakje blauwe kaas uit Kent. De aangepaste wijnen zijn uitgekozen door een briljante sommelier die luistert naar de naam Shabby en zijn niet bevorderlijk voor mijn vitaliteit.

Natuurlijk zou ik de avond graag afsluiten in de schaduwrijke kelderbar van het hotel, The Waste Land. Maar ik voel dat dit laatste glas - Wasteland IPA, een biertje geïnspireerd op gin ‘waarin citrus en kruiden elkaar ontmoeten in bitterheid, typisch voor de westkust’ - het glas te veel dreigt te worden.

The Albion Rooms

De accommodatie aan zee, de fine-dining-ervaring én de kelderbar-ervaring vormen samen The Albion Rooms, het geesteskind én eigendom van The Libertines. Inderdaad, die rockband. Ooit de meest losbandige van het Verenigd Koninkrijk.

Ooit waren The Libertines nog de meest losbandige van het Verenigd Koninkrijk.

De chaotisch briljante optredens, de hysterische teenagers in de zaal, de verhalen in de tabloids met niet zelden Amy Winehouse of Kate Moss in een nevenrol, de veelvuldige aanvaringen met de politie of de opnames in ontwenningsklinieken: ze zijn allemaal gaan wijken voor dit victoriaans gebouw van vijf verdiepingen, met kamers die ingericht zijn door topdecorateurs zoals Rhiannon Sussex, een in-housekunstenaar, literaire avonden en, ja ook dat, ergens goed weggestopt, een hypermoderne opnamestudio.

De schaduwrijke kelderbar van het hotel The Albion Rooms, The Waste Land. ©Jason Knott

Slechte reviews

Toen The Albion Rooms afgelopen september de deuren openden, wist mede-eigenaar Pete Doherty, nu 41 jaar, meteen hoe hij het nieuwe hotel moest omschrijven: een idyllische plek om je te verstoppen, perfect voor profeten met verse inspiratie, om te relaxen, te schrijven, op te nemen, altijd even blij en vol genietend.’

‘De eerste maanden was het eigenlijk niet meer dan een soort kraakpand.'
Carl Barât

Collega-zanger Carl Barât omschrijft het oord dat de rockband drie jaar geleden kocht ietwat anders: ‘Het was lange tijd een B&B, eentje met de laagste reviewscores van heel Kent. En het gebouw was behoorlijk vervallen’, zegt de 42-jarige songwriter bij een koffie en een e-sigaret. ‘Sponzige vloerplanken, kleverige muren, alles afgeleefd. Zo’n gebouw waarvan je zag dat het ooit schitterend was, maar nu compleet dement.’

Een tafeltje in de opnamestudio: dit blijven The Libertines. ©Jason Knott

Tot de vier jongens van The Libertines het notariskantoor verlieten met de sleutels. Hoewel. ‘De eerste maanden was het eigenlijk niet meer dan een soort kraakpand. Er kwamen allerlei mensen binnen en er gebeurden niet meteen veel kunstzinnige dingen.'

'Zo was er een kerel van wie ik dacht dat hij een goede kunstenaar was, tot bleek dat hij in een vestiging van de restaurantketen Nando’s een gat in de muur had getrapt. Dus gooiden we hem eruit. Niet vanwege dat incident in dat restaurant, wel omdat hij geen kunst produceerde. Ja, het ging er hier soms heel chaotisch toe.”

Ergens goed weggestopt vind je een hypermoderne opnamestudio in The Albion Rooms. ©Jason Knott

Van gevangenis naar boetiekhotel

Ook bij Pete Doherty liep het in het verleden soms echt uit de hand. Zoals die keer toen hij inbrak in de Londense flat van Barât terwijl zijn drie collega’s zonder hem waren gaan toeren in Japan. Doherty moest daar zes maanden gevangenis voor uitzitten. Wie het verhaal niet kent, leest er alles over in een van de toiletten in The Albion Rooms: daar zijn de persknipsels over het voorval tegen de muur geplakt.

in de badkamer vind je huidverzorgende producten van topmerken zoals Haeckels. ©Jason Knott

Maar dat was vijf jaar geleden, en intussen zijn The Libertines een andere koers gaan varen: ze baten nu een boetiekhotel uit. Het gebouw dat ze in 2017 kochten voor zo’n 530.000 euro is verre van verlaten en bouwvallig. Steen voor steen is het omgetoverd tot een luxueus hotelletje met zeven kamers, waar je in de badkamer huidverzorgende producten vindt van topmerken zoals Haeckels.

De gezichtsreiniger bijvoorbeeld is op basis van zeewier, terwijl de huidreiniger gemaakt is van duindoorn. De bio-energetische conditioner ten slotte bevat brandnetel. The Libertines zijn eindelijk gezuiverd.

The Libertines zijn een andere koers gaan varen en baten nu een boetiekhotel uit. ©Jason Knott

Geen hoteliers

‘Ik heb het gevoel dat ik de beste baan heb waarvan je in de horeca kan dromen’, zegt Becca Hughes Davies, de manager van The Albion Rooms. Becca is 34 en werkte tot maart van dit jaar in een skihotel in het mondaine Courchevel. Ze was geknipt om de leiding te nemen in dit nieuwe hotel, dat drie jaar en gruwelijk veel geld nodig had om opnieuw tot leven te worden gewekt door The Libertines.

We gaven ongetwijfeld twee keer zoveel geld uit als nodig was.
Carl Barât

Zoals Barât het met een knipoog zegt: ‘Het is geen geheim dat wij geen hoteliers of vastgoedontwikkelaars zijn. We deden dit met vallen en opstaan. En we gaven ongetwijfeld twee keer zoveel geld uit als nodig was.’

Maar nu is alles precies zoals de boys het willen. Tekeningen van de bandleden op de muren, in verschillende gedaantes, een ‘vape pack’ in iedere kamer, goudlak op de bedden en behang met krokodillenhuidmotief, maar ook Christus aan het kruis, hoofdkussens bedrukt met luipaarden, klaptelefoons van Motorola naast het bed, en een postergroot visitekaartje van een sekswerker, ‘voor de lekkerste tepels in Londen, bel 836 7890’.

The Albion Rooms is het geesteskind én de eigendom van The Libertines. Inderdaad, ooit de meest losbandige rockband van het Verenigd Koninkrijk.

Margate

Ik overnacht in de ‘William Blake’-kamer, die is ingericht door Barât himself. In de dressing hangt een schilderij van Will Bianchi, dat de overleden zanger van The Clash laat zien, Joe Strummer, terwijl hij de Rivier oversteekt, vissend naar zielen die ergens diep in het water verborgen zitten. ‘Wish you were here’, roepen ze vrolijk. Was je er maar bij geweest…

Maar The Albion Rooms is ook gezellig en gastvrij. Moet wel. Zoals Barât schaamteloos toegeeft, is de band niet populair genoeg om deze peperdure operatie te overleven met alleen maar fans die langskomen.

De 'William Blake'-kamer, Albion Rooms. ©Jason Knott

©Jason Knott

Bovendien heeft covid ook toegeslagen in de hippe badplaats Margate, op zo’n twee uur oostwaarts rijden vanuit Londen. The Albion Rooms draaide nog niet op volle capaciteit. Perfect, want zo krijgt het management de tijd om in te rijden.

En zie, in de eerste weken na de opening waren het niet alleen fans, vrienden of familie die langskwamen. ‘We hadden ook een bejaard echtpaar uit Londen, prille zeventigers, die hier vorige week logeerden. Ze waren gewoon op zoek naar een leuke plek in Margate, met een goede tafel. Tijdens hun diner zat Carl aan het tafeltje ernaast, en die mensen hadden geen flauw idee wie hij was. Heerlijk.’

The Albion Rooms is ook gezellig en gastvrij. ©Jason Knott

Doherty's suite

In de suite die Doherty naar zijn smaak inrichtte, verbleven de bejaarde Londenaars wellicht niet. De Emily Dickinson-suite– Dickinson is een van Doherty’s favoriete dichters - etaleert gulzig victoriaans naakt op de muren, en wat Barât omschrijft als een ‘met bloed besmeurd hart dat Peter op de muur tekende, op het oorspronkelijke pleisterwerk’.

Of het misschien een van zijn echte bloedschilderijen is? ‘Weet ik niet’, fronst Barât het voorhoofd. ‘Maar het lijkt er wel op. En als dat inderdaad het geval is, dan is er geen probleem met de hygiëne: we hebben er glas op geplaatst.’

De 'Emily Dickinson Room', ingericht door Pete Doherty. ©Jason Knott

Doherty is er deze week trouwens niet. Vorige maand was hij hier wel, na een covidproof optreden van The Libertines’ in Newcastle. Hij maakte van zijn afwezigheid gebruik om samen met zijn kompanen een tiental nieuwe nummers op te nemen voor een vierde album.

Maar nu toeft de zanger alweer in Frankrijk. ‘Hij heeft daar een groot huis op de Normandische kliffen’, zegt Barât. ‘Met een kamertje waarin hij kunst creëert. Dan drinkt hij brandy en gaat buiten tussen zijn dieren lopen.’

Zonder Doherty in de buurt kruipt Barât dan maar in de rol van Basil Fawlty, en is dus verantwoordelijk voor de eerste ‘professionele’ bezoekers van The Albion Rooms. Misschien maar goed ook. Het is een publiek geheim dat Doherty al lang vecht tegen verslaving, en dat wellicht ook nog een poos zal blijven doen. Niet altijd prefect compatibel met een rol als gastheer.

In de opnamestudio nam Pete Doherty vorige maand nog een tiental nieuwe nummers op met zijn kompanen van The Libertines. ©Jason Knott

Afkickkliniek

En dan, terwijl we met Barât en Hughes Davies kletsen, komt zanger Jack Jones binnen, om met zijn Welshe band Trampolene de opnamestudio in te nemen. ‘Dit is gewoon top’, zegt hij. ‘Je wilt niet weten hoeveel geld ze aan die studio hebben uitgegeven. Waanzin. De mengtafel alleen al was zo’n 90.000 euro.’ Hij zegt dat hij ons wel wil vergezellen voor een glas.

Alleen is hij nu geheelonthouder. Een onvermijdelijke stap in het leven van iemand die drie jaar lid is geweest van die andere band van Pete Doherty. ‘Ja, we hebben drie jaar lang serieus wat afgelachen en leerden alle, heu, kneepjes van het vak’, lacht Jones. ‘Als een echte rockster.’

Onder het afdak van de 'The Waste Land'-bar: een muurschildering van The Libertines.  ©Jason Knott

Maar de ziekte van Crohn waarmee hij worstelde, hielp natuurlijk niet om al die alcohol te verwerken. ‘Ik was een wrak en besefte dat ik moest stoppen met zuipen. Dat deed ik, zonder ook maar één stap in de afkickkliniek te zetten.’ En dan: ‘Zo stelt Pete me soms voor op het podium: “Mijn enige gitarist die niet in een afkickkliniek is beland.”’

De kamers werden ingericht door topdecorateurs zoals Rhiannon Sussex. ©Jason Knott

Misschien maar beter dus dat Doherty hier niet constant rondloopt. Temeer omdat Carl Barât de honneurs maar wat graag waarneemt. Als hij kan, natuurlijk. Hij woont met zijn vrouw en twee jonge kinderen in Oost-Londen en kan hier dus niet de hele tijd zijn.

‘Ja, dat is ook zoiets’, zegt hij. ‘Dat de klanten misschien wel verwachten dat ik hier ben, dat ze komen om iemand van The Libertines te zien. En ontgoocheld zijn als ze me hier niet in een stoeltje aan de receptie zien zitten.’ En dan, na een korte stilte: ‘Ach, over een paar jaar zou dat wel eens kunnen, dat ik daar zeven op zeven zit, 24 op 24, daar in dat hoekje.’

The Albion Rooms, 31 Eastern Esplanade, Cliftonville, Margate, Engeland. Van 125 tot 250 euro voor een dubbele kamer.

Omwille van de maatregelen in de strijd tegen het coronavirus wordt reizen naar het Verenigd Koninkrijk momenteel afgeraden. Bekijk de laatste reisadviezen op de website van Buitenlandse Zaken.

Lees verder

Advertentie
Advertentie