Queen of the Stone Age

©Getty Images

Ze cumuleert nog altijd haar statuut van alleenstaande moeder met dat van seks­symbool. En tegelijk herovert ze straks, aan de zijde van Woody Allen in ‘Fading Gigolo’, opnieuw het grote scherm. ‘Ik ben als een grote bordeaux: ieder jaar beter.’

Hollywood noemde haar een ‘sex goddess’. Misschien wel de grootste van de jaren negentig. Onweerstaanbaar sinds ze in ‘Basic Instinct’ argeloos maar even uitdagend de benen over elkaar had geslagen. En zie, Sharon Stone is helemaal terug. Met een aantal nieuwe producties, zowel voor bioscoop als woonkamer. In ‘What About Love’ speelt ze naast Andy Garcia, en in de televisiereeks ‘Agent X’ is ze de Amerikaanse vicepresident naast James Earl Jones. En dan zijn er ook nog de Italiaanse productie ‘Un Ragazzo d’Oro’ en de komedie ‘Fading Gigolo’ van John Turturro, waarin Stone naast Woody Allen staat. Inderdaad, de man met wie ze in de jaren tachtig - in ‘Stardust Memories’ - de stap van model naar actrice zette. Later zouden ze nog samen spelen in ‘Antz’ (1998) en de komedie ‘Picking Up the Pieces’ (2000). ‘Ik was op slag verliefd toen ik Woody ontmoette’, zegt ze daarover. ‘En al die tijd, sinds ik mijn carrière als actrice begon in een film van hem, zei ik bij mezelf dat ik mijn carrière evengoed kon afronden met hem.’ Een grapje, natuurlijk. Sharon Stone is nog helemaal niet van plan om met pensioen te gaan. ‘Tuurlijk niet. Ik draaide ‘Fading Gigolo’ omdat ik het script fantastisch vond. Je krijgt niet iedere dag de kans om een biseksuele arts te spelen die een triootje wil met Sofia Vergara.’

Hersenoperatie

Stone is nu 56 jaar maar nog altijd een echte ster. In iedere vezel, in iedere beweging die ze maakt. Het zelfvertrouwen waarmee ze de kamer vult, is overweldigend. Ze straalt, is gracieus. Ze draagt een zwarte jurk en is goedgeluimd. Maar is dat niet beangstigend, misschien zelfs gewoon niet te combineren: sekssymbool zijn en afstevenen op zestig? ‘Helemaal niet’, grijnst ze. ‘Ik ben een overlever. En ik ben van plan te blijven doorgaan. Ik voel me uitstekend, vol energie. Toen ik jonger was, maakte ik me zorgen bij de idee dat ik ooit vijftig zou worden’, geeft ze toe. ‘Dat leek zo oud. Maar nu weet ik dat ik me daarover helemaal geen zorgen hoef te maken. De jaren brengen wijsheid, maar ook passie voor het leven en de voldoening iets bereikt te hebben. Ik ben als een grote bordeaux: ieder jaar beter.’

En dan zegt de actrice die in 2001 een bijna fatale hersenbloeding kreeg: ‘Ik voelde me nooit gelukkiger dan vandaag. Misschien was die hersenoperatie wel het beste wat me kon overkomen. Ik geniet nu meer van het leven. Ben veel meer ontspannen en niet langer alleen maar bezig met mijn carrière. Ik werk nu minder en trek meer tijd uit om te leven.’

Na haar beroerte worstelde Stone met geheugenverlies, gevoelloosheid in haar linkerbeen en hoofdpijn. ‘Het was een lange weg terug’, vat ze haar revalidatie samen. ‘Maar ik bleef leven, en dat fluisterde mij grote dankbaarheid in. Dankbaarheid voor het leven. Ik maakte mijn geest helemaal leeg, maar begon tegelijk over veel dingen na te denken. Ik ontdekte wie mijn echte vrienden waren. En de anderen, van wie ik merkte dat ze eigenlijk helemaal niet om me gaven, stuurde ik wandelen.’

Voor Sharon Stone waren de gezondheidsperikelen ook een bron van inspiratie. Om iets anders te gaan doen dan alleen maar acteren. ‘Als je beseft dat je kunt doodgaan, begin je veel dingen anders te bekijken.

Je leven, je hoop, je dromen. Ik heb me verzoend met het idee dat ik kan sterven, nu of straks, en probeer dus zoveel mogelijk te doen met mijn tijd.’ Zo haalde Stone al miljoenen bij elkaar voor liefdadigheid. Vooral voor amfAR, een organisatie die zich inzet in de strijd tegen aids. ‘Elizabeth Taylor was mijn stichtend voorbeeld’, zegt Stone over de vele events die ze voor allerlei goede doelen presenteert. ‘Ja, ik probeer de gekste dingen te verkopen aan mensen die er geld voor willen geven.’

IQ van 154

Sharon Stone groeide op in Meadville, een dorp in Pennsylvania. In een gezin met vier kinderen, en een vader die voor een schamel loon in de fabriek werkte. Als kind verslond ze boeken en had ze een IQ van 154. Maar de kleren die ze droeg, waren afdankertjes van haar tante. Haar carrière begon toen haar klasgenoten haar inschreven voor een schoonheidswedstrijd. Ze begon te wenen toen ze het hoorde, want dacht dat het ‘een wansmakelijke grap’ was. Maar ze won de wedstrijd en werd beloond met een klus bij het modellenbureau Ford Models in New York.

Pas tien jaar later zou de grote doorbraak komen met ‘Total Recall’, in 1990 naast Arnold Schwarzenegger. Twee jaar later schoot ze als een komeet naar de top met ‘Basic Instinct’. Wist ze veel hoe expliciet de scène met de gekruiste benen was. Ze besefte het pas toen ze de film voor het eerst te zien kreeg, schrok zich rot, gaf regisseur Paul Verhoeven een oplawaai en stapte het filmzaaltje uit.

In 1996 werd Sharon Stone genomineerd voor een Oscar, voor haar rol in ‘Casino’ van Martin Scorsese. Maar met uitzondering van ‘Basic Instinct’ en ‘Casino’ staat haar filmografie vooral vol met films die zowel commercieel als artistiek weinig voorstelden. Toch zou Stone haar statuut van filmster nooit moeten inleveren. ‘Mijn imago is niet alleen een creatie van mezelf, maar ook van de pers’, zegt ze. ‘Ooit ging ik met mijn bekendheid om als was het een bedrijf dat ik leidde. Dat is nu voorbij. Het was een fantastische periode toen ik al die Sharon Stone-dingen deed. Maar vandaag heb ik niet langer die behoefte om mezelf te etaleren. En al evenmin om te smeken: kies mij please!’ Vandaag zoekt ze immers meer volwassen rollen waarin ze haar acteertalent kan etaleren. ‘Het leuke aan ouder worden is dat je verschillende rollen aankunt. Want sexy doen gaat uiteindelijk altijd vervelen.’

Verlovingsring teruggestuurd

Hoewel de boulevardpers haar al spotte met een jongere man, houdt Stone de lippen stijf op elkaar als het over haar liefdesleven gaat. Een liefdes­leven dat veel minder rumoerig lijkt dan vroeger. Twee scheidingen heeft ze achter de rug - de laatste heel bitter. Maar ook een relatie met een producer die zijn gezin voor haar verliet en een regisseur wiens verlovingsring ze met een koerier terugstuurde, weet de sensatiepers. Sharon Stone geeft toe dat het als celebrity niet gemakkelijk is om een relatie te hebben. Of te beginnen. ‘Roem heeft een isolerend effect. Maar eigenlijk zou ik het niet anders willen. Bij het begin van mijn carrière draaide ik zoveel B-films. Ik wilde te allen prijze beroemd worden. Omdat ik dan vanzelf betere rollen zou krijgen, dacht ik. Besefte ik veel dat ik zou worden meegezogen in een gigantisch circus. Dan begint alles in je omgeving te veranderen. Maar kom, ik vind het nog altijd boeiend.’

Boeddhist

Thuis in Los Angeles speelt de actrice de rol van alleenstaande moeder met drie zonen. Roan Joseph is veertien, Laird Vonne is negen en Quinn is nu acht. Stone is behoorlijk streng en hoewel ze zelf boeddhistisch is, stuurt ze haar kinderen naar een christelijke school. ‘Ik predik discipline, integriteit en verantwoordelijkheid voor mijn kinderen. Ze moeten eerst hun huiswerk maken, pas dan is er tijd voor andere dingen. Ik probeer ook te vermijden dat ze al te veel tijd doorbrengen met elektronische spullen. Mijn kinderen moeten een onschuldige, zuivere jeugd doorbrengen.’

Alle drie haar kinderen zijn geadopteerd. Een beslissing die Stone nam na de zoveelste miskraam. ‘Natuurlijk vreesde ik in het begin dat ik misschien onvoldoende moederinstinct zou hebben. Maar het tegendeel bleek waar. Adopteren is gewoon een andere manier om kinderen op de wereld te zetten, weet ik nu.’

Momenteel draait Sharon Stone in Los Angeles de televisiereeks ‘Agent X’. Daarin speelt ze de weduwe van een senator die het tot eerste vrouwelijke vicepresidente van het land schopt. Natuurlijk werd het draaischema helemaal aangepast aan haar leven als moeder. ‘Ik moet niet alle dagen van de week opdraven’, zegt ze over haar terugkeer naar het kleine scherm - Stone speelde eerder gastrollen in ‘Law & Order,’ ‘Will & Grace’ en ‘The Practice’. ‘Mijn kinderen komen op de eerste plaats. Ik kan dus veel tijd bij hen thuis doorbrengen. Maar ik werk graag hard. Dat geeft je een goed gevoel.’

Harteloos en wreed

Ondertussen tikken de jaren voorbij. De kaap van vijftig ronden en er onweerstaanbaar blijven uitzien valt niet mee. Sharon Stone probeert fit te blijven in de gymzaal en danst ook veel. En ze luistert vooral goed naar haar lichaam. Bij het geringste signaal gaat ze op de rem staan. ‘De kinderen weten dat ik ooit met - laten we zeggen - hoofdpijn heb geworsteld. En dat ik dus af en toe een dutje moet doen. Dat ik gemakkelijker ziek word en een beetje voorzichtiger moet zijn.’

In de jaren negentig had La Stone de reputatie van een veeleisende filmster, helemaal in de oude stijl van Hollywood. Maar dat is nu helemaal voorbij, geeft ze toe. Ze zegt dat ze een nieuwe vrouw is, en helemaal geen diva. ‘Mijn rol als moeder en de dood die me even in de ogen kwam kijken, hebben me veranderd. Vroeger was die reputatie helemaal terecht, ja. Niet zelden was ik harteloos, wreed zelfs. Maar dat was mijn onzekerheid die de bovenhand nam. Nu liggen mijn prioriteiten elders. Neen, ik ben geen bitch meer. Schrijf dat maar op.’

‘Fading Gigolo’ komt in de zalen op 11 juni.

Lees verder

Advertentie
Advertentie