Alfred Cointreau | ‘Een fils à papa of fils à grandpère wilde ik niet worden’

Alfred Cointreau, zesde generatie en heritage manager bij de gelijknamige likeurstoker, over het leven op het puntje van zijn jacht- en vissersstoeltje.

Alfred Cointreau

  • Heritage manager bij Cointreau.
  • Favoriete cocktails: margarita, cosmopolitan en white lady.

Wat is de stoel van je leven?

Advertentie

‘Deze opplooibare taboeret van mijn grootvader. Als kind vergezelde ik hem wel eens tijdens de jacht. Schieten deed ik niet, ik bleef klappertandend op die driepikkel zitten. De taboeret stond bij mijn grootouders altijd in hun jachtkamer, tussen de laarzen, hoeden, mantels en geweren. Toen mijn oma vijf jaar geleden stierf, kochten mijn zus en ik haar huis, La Richardière, om het te exploiteren als eventlocatie. Via die weg belandde dat taboeretje dus bij mij. Het is meer een herinnering aan mijn grootvader dan aan de jacht zelf. Ik hou niet zo van eigenhandig dieren doden. Maar als ze dood in mijn bord liggen, hoor je mij niet klagen.’

©Alexander D'Hiet

Kun je goed stilzitten?

‘Ik ben nogal rusteloos. Daarom heb ik leren vissen: een oefening in geduld en concentratie. Op zo’n moment is dat taboeretje natuurlijk zeer handig: ik plooi het op en gooi het bij mijn visgerei. Met mijn beste maat gaan we wel eens een weekendje zeevissen. Zalig is dat, zeker in de zomer. Op een van die trips hadden we in twee dagen tijd nog maar één zielig visje gevangen. Tot mijn vrouw aan boord kwam. Je moet weten: zij vist niet graag en wordt snel zeeziek. Maar sinds zij bij ons was, haalden we op één namiddag vijf zeebaarzen boven. Sindsdien weet ik zeker dat ze de vrouw van mijn leven is.’

Bio van een stoel

Driepikkel in leder

Net als bij de iconische ‘Butterfly Chair’ of ‘Monobloc’-tuinstoel is niet meer te achterhalen wie de originele ontwerper was van deze opplooibare driepikkel in leder. Er bestaan nog altijd ontelbare producenten van. Al kun je ook makkelijk vintage exemplaren vinden vanaf tien euro.

De lichtgewicht kampeerstoel is voorzien van een handige lederen riem, zodat je hem opgeplooid gemakkelijk op je rug kunt dragen.

In het oude Egypte en Griekenland gebruikte men al voorlopers van dit opplooibare stoelmodel als ‘nomadisch’ meubel.

Voor wie reserveer je een stoel tijdens je droomdiner?

‘Voor mijn grootmoeder zaliger, die mij en mijn broer geleerd heeft hoe we mensen moeten verwelkomen. Voor Margarita Sames, de vrouw van wie beweerd wordt dat ze in haar woning in Acapulco in Mexico de margaritacocktail heeft bedacht. En voor de Braziliaanse formule 1-piloot Ayrton Senna, die in 1994 stierf na een crash op het circuit van Imola, Italië. In die tijd was ik een fervent grand-prixkijker én fan van Senna. Hij was een legende, maar bleef altijd nederig. Het succes steeg hem nooit naar het hoofd. En omdat het anders allemaal dode gasten zijn, nodig ik ook mijn jongere broer uit. Hij is deurwaarder, maar één keer per maand organiseren we samen een apero voor vrienden. Dan staan we gegarandeerd met twee achter de bar om te entertainen en drankjes te shaken voor iedereen.’

Advertentie
Advertentie
‘Een fils à papa of fils à grandpère wilde ik absoluut niet worden. Gelukkig vond mijn opa dat een familienaam geen vrijgeleide was om zomaar een directiefunctie te krijgen.’
Alfred Cointreau
Heritage manager bij Cointreau

Voor wie hou je je stoel warm?

‘Mijn kinderen zijn zeven jaar, 4,5 jaar en vijf maanden oud. Dus de opvolging in het bedrijf is nog niet aan de orde. Van de vijftien neven en nichten ben ik de enige die ervoor koos om voor Cointreau te werken. Mijn grootvader had me dat in 2011 expliciet gevraagd. Ik moest meteen denken aan Nicolas Sarkozy, die zijn zoon Jean in 2009 aan het hoofd probeerde te krijgen van het EPAD (Établissement Public pour l’Aménagement de la région de la Défense). Zo’n fils à papa of fils à grandpère wilde ik absoluut niet worden. Gelukkig vond mijn opa dat een achternaam geen vrijgeleide was om zomaar een directiefunctie te krijgen. In het bedrijf hielp ik sinaasappelschillen lossen en draaide ik mee in de distilleerderij. In al die afdelingen verwelkomden ze me met open armen: ze waren trots dat een Cointreau in het bedrijf wilde stappen.’

©Alexander D'Hiet

Wat houdt je op het puntje van je stoel?

‘Oldtimers. Mijn vader is restaurateur van oude wagens, gespecialiseerd in Franse vooroorlogse modellen. Hij heeft een Bugatti Type 51 en een Talbot uit het interbellum. Ik ben van kindsbeen ondergedompeld in de wereld van oldtimers. Vlak bij Angers, waar ik opgroeide, ligt Le Mans, bekend van het autocircuit waar de mythische 24 urenrace wordt gereden. Dat event zelf is nogal gesloten: je raakt absoluut niet in de paddock. Maar sinds 2002 is er ook Le Mans Classic, een wedstrijd uitsluitend voor wagens vanaf bouwjaar 1923: het jaar van de eerste race in Le Mans. Er doen 8.500 auto’s aan mee, dus dat event duurt uren. Dan komt dat taboeretje goed van pas. Nieuwe wagens passioneren me minder. Geef mij maar oude spullen, die al een leven hebben gehad. Ik draag veel tweedehandse kleren, vooral van Franse merken. Wees gerust: mijn onderbroeken en sokken koop ik nieuw!’

Advertentie