sabato

Ouwe snoeperd: De comeback van de marshmallow

'Vroeger hadden we één soort marshmallow, de roze versie voor kinderen. Vandaag hebben we een veel ruimer aanbod.' ©Getty Images

Wat gaat er in de culinaire wereld over de tong? Deze week: de marshmallow, de snoep die opnieuw in de lucht hangt.

Na de cupcake, de donut en popcorn is de marshmallow het volgende snoepgoed dat een zoete comeback maakt. Niet per se in de pastelroze vorm waarin we de spekjes gewend zijn, maar in fijnproeversversie én in vegan versie.

Een marshmallow is een eeuwenoud sponzig snoepje, gemaakt van maissiroop, opgeklopt eiwit, gelatine en Arabische gom. De oudste referenties gaan terug tot 2000 vóór Christus. Al was er dan nog geen sprake van gelatine. Toen werd het sap van de heemstplant - althaea officinalis met zijn Latijnse naam - gebruikt. Het waren vooral koningen en goden die de lekkernij in die tijd kregen voorgeschoteld. Het bleef een ware delicatesse tot de uitvinding van de gelatine eind 19de eeuw.

De heropleving van de marshmallow heeft niks met kampvuren te maken: het snoepje keert vooral terug naar zijn roots als delicatesse.

Maar zelfs dan was er nog geen sprake van een snoepje voor de gewone man. In Parijs werden de zogenaamde ‘guimauves’ aanvankelijk in de apotheek verkocht, als middeltje tegen keelpijn. Vanaf de jaren 50 begon de marshmallowhype vooral vanuit Amerika, waar de spekkies naar hartenlust werden geroosterd boven het kampvuur.

De recente heropleving van de marshmallow heeft niks met kampvuren te maken. Het snoepje keert terug naar zijn roots als delicatesse. Een trend die we mee te danken hebben aan Butter Baked Goods, een bakkerij in het Canadese Vancouver die een paar jaar geleden ging experimenteren met kleine marshmallows in allerhande smaken als pistache, kokos en passievrucht. Kort daarna kopte The New York Times dat ‘marshmallows een momentum beleven in retroland’ en riep ze meteen uit tot ‘de nieuwe cupcakes’.

In Manhattan was Three Tarts Bakery een van de pioniers, met exemplaren van aardbei en basilicum tot mango, citroen en zoute karamel. De bescheiden zoetigheden gingen vlot over de toonbank, zelfs voor 1 dollar per stuk. De wolkjes vlogen ten slotte via Londense speciaalzaken als Bags of Delight of Sweet Treats over naar onze contreien.

‘Vroeger hadden we één soort marshmallow, de roze versie voor kinderen’, klinkt het in de snoepgoedbranche. ‘Vandaag hebben we een ruim aanbod ’

In ons land sprong onder meer Barù uit Diepenbeek op de marshmallow-kar. Het combineert het luchtige snoepje in smaken als ‘sea salt caramel’ of framboos met een laagje Belgische chocolade. En om ook het jonge en bewuste publiek aan te spreken, lanceerde het bedrijf zopas de Mallow Puffs, veganistische marshmallows (zonder gelatine dus) die bovendien ook geen artificiële smaak- of kleurstoffen bevatten.

Twee jaar geleden nam ook de bekende chocolatier Pierre Marcolini de marshmallow onder handen. Of beter gezegd: de bekendste afgeleide ervan, de mellow cake. Marcolini maakte de marshmallow luchtiger en voegde smaken toe als citroen, pistache, yuzu en uiteraard allerhande varianten van chocolade.

In de nieuwe herfstcollectie van Pierre Marcolini, die is gebaseerd op combinaties met thee, zitten zogenaamde Melove cakes, marshmallows die letterlijk werden doorspekt met extracten van Lapsang en Earl Grey.

Lees verder

Advertentie
Advertentie