sabato

Solvay-telg en ex-modeonderneemster lanceren bio farm

Dé publiekstrekker van Les Terres d’Ici: het biorestaurant. ©Marine Gobled

Hij, een Solvay-telg, had een zieltogende boomkwekerij te midden van het Zoniënwoud. Zij, een modeonderneemster, zocht een terrein om haar biodroom te realiseren. Welkom in Les Terres d’Ici, de nieuwe ecofarm in Terhulpen, inclusief winkel, restaurant en bakkerij.

Een jonge kerel in koksbuis loopt met zijn boterhammen in de hand door de moestuin. Hij plukt wat bloemetjes van de bloeiende bieslook en legt die zorgvuldig tussen zijn lunch. Verser en lokaler wordt het niet. En - af te lezen aan het opschietende onkruid - biologischer ook niet.

©Marine Gobled

We zijn in Les Terres d’Ici: de nieuwe biohotspot in Terhulpen. Sommigen zullen het domein kennen als de kleinschalige Pépinière du Long Fond. Nog altijd kan je hier bomen kopen, maar tegenwoordig hebben ze een biolabel. Want de ‘pépinière’ heet sinds kort ‘ecofarm’. En behalve de kwekerij vind je hier nu ook een restaurant, een bakkerij, een winkel én enkele educatieve kinderateliers.

Het project is een initiatief van Caroline Christophe, een Brusselse die vier jaar geleden haar leven radicaal omgooide en zich omschoolde in de biolandbouw. Vroeger werkte ze als marketeer en had ze een tijdlang haar eigen schoenen- en accessoireboetiek: Après la pluie, op het chique Brugmannplein in Elsene. ‘Toen mijn zoontje werd geboren, stelde ik mijn carrière in vraag. Ik was de mode beu. Liever wilde ik me maatschappelijk nuttig maken en bezig zijn met iets waar ik echt in geloofde.’

Dat werd de ecologische landbouw. Twee jaar lang volgde Christophe opleidingen in Frankrijk over biologische landbouw en permacultuur, waarbij de tuin wordt bekeken als een mini-ecosysteem dat zichzelf in evenwicht houdt. Daarna was het tijd voor haar eigen project. Alleen zocht ze nog een serieus lapje landbouwgrond.

Met Les Terres d’Ici willen we naar niemand met het moraliserende vingertje wijzen. We proberen wel mensen te inspireren om andere keuzes te maken.

Enter Jean-Marie Solvay, de achterachterkleinzoon van industrieel Ernest Solvay. Behalve zijn job als voorzitter van de International Solvay Institutes for Physics and Chemistry (opgericht door zijn betovergrootvader in 1912) runt Solvay sinds 1979 ook de Pépinière du Long Fond op zijn domein in Terhulpen. Maar die boerde de afgelopen tien jaar achteruit, onder meer omdat de bodem was uitgeput door monocultuur.

Via via ontmoetten Christophe en Solvay elkaar. ‘De eerste keer had ik geen idee wie hij was’, zegt Christophe. ‘Pas bij de tweede ontmoeting had ik het door.’

Kip op komst

Op die ontmoeting, zo’n tweeënhalf jaar geleden, wist de gewezen modeonderneemster Solvay te overtuigen om haar bioproject uit te rollen in zijn ‘achtertuin’. Sindsdien is er keihard gewerkt: de verarmde grond werd hersteld, er kwam een vijver met vissen en kikkers, de serres zijn opnieuw in gebruik genomen en gewassen werden aangeplant. Ze rekruteerden zelfs een bonkige bakker uit Bretagne, Romain, bekend om zijn even bonkige desembroden naar eigen geheim recept.

©Marine Gobled

Maar er zitten nog meer plannen in de pijplijn. Zo komen er binnenkort ook kippen en schapen. En ook een boomgaard staat op de planning. ‘Eigenlijk is Les Terres d’Ici een pilootproject’, zegt Christophe. ‘Een plek om te experimenteren en manieren te zoeken om kleinschalige landbouw dicht bij de stad economisch rendabel te maken. Eerlijk is eerlijk, voorlopig is het nog niet lucratief. Maar door schaalvergroting moet het dat op termijn wel worden.

Nu Les Terres d’Ici is opgestart, ga ik op zoek naar nieuwe locaties. Jean-Marie, die tot nog toe alleen de eigenaar van het terrein was, neemt de operationele leiding over van mij.’

Het is duidelijk dat er nog volop geëxperimenteerd wordt. Sommige stukken van het erf zijn al in gebruik. Andere liggen er nog verwaarloosd bij. Hier is nog werk aan de biowinkel.

Chef’s table

©Marine Gobled

Na een rondleiding langs de tomatentunnels en de braakliggende akkers neemt Christophe ons mee naar dé publiekstrekker van Les Terres d’Ici: het restaurant. Op deze zonnige middag zit het terras goed vol. Als ons bord op tafel komt, snappen we waarom: origineel, vers én smaakvol.

De uitbaatsters, Marine Gobled en Saskia Félix, zijn dan ook geen onbekenden. Het duo baatte ruim zes jaar lang de populaire ‘neocantine’ Ici uit in de Brugmann-wijk. Christophe kende de twee uit de tijd dat zij nog haar schoenwinkel had en troonde hen mee naar Terhulpen.

‘We zijn heel blij met de verhuizing’, aldus Félix. ‘De nieuwe plek opent veel perspectieven voor ons. We zitten hier heel dicht bij de productie. Letterlijk: we hebben hier onze eigen groente- en kruidentuin aangelegd en we koken elke dag met wat er is. Op dit ogenblik bouwen we een volledig nieuwe keuken, waar we ook een chef’s table zullen installeren voor wie letterlijk tussen de kookpotten wil eten. We gaan ook ’s avonds open. Hier kan ons concept écht groeien.’

Cheers to bio

©Marine Gobled

‘Wist je dat kinderen voor 60 procent beslissen wat er in de winkelkar van hun ouders ligt?,’ zegt Christophe terwijl ze een stuk afscheurt van het verse brood dat net op tafel werd gebracht. ‘Als je het koopgedrag van mensen wil veranderen, begin je het best bij hun kinderen. Daarom organiseren we hier kinderfeestjes en schooluitstappen.

Op een interactieve en speelse manier leren ze hoe voedsel wordt gekweekt, en hoeveel geduld en moeite dat kost. Al willen we met Les Terres d’Ici zeker naar niemand met het moraliserende vingertje wijzen. In plaats daarvan willen we mensen op een losse manier inspireren om andere en betere keuzes te maken. Gewoon door te tonen hoe het ook kan.’

Behalve kinderstages organiseren ze ook workshops voor volwassenen, bijvoorbeeld over hoe je thuis biologisch kan moestuinieren, maar ook over wilde eetbare planten en biologische insectenbestrijding.

Waar de volgende locaties van het bioconcept zullen landen, weet Christophe nog niet. ‘Op dit ogenblik ben ik aan het rondkijken. Maar het zal sowieso opnieuw dicht bij de stad zijn. Dat vind ik een voorwaarde. Ik merk ook dat meer en meer Brusselaars de weg vinden naar hier. Om nog meer mensen te lokken, zijn we onlangs begonnen met apero’s op donderdag-, vrijdag- en zaterdagavond.’ Iemand een glaasje biologisch kurkuma-berkensap met gember, citroen en zwarte peper?

 



Lees verder

Advertentie
Advertentie