Luipaardtapijt als interieurtwist | 'De mensen zullen denken dat je een Afrikaanse dictator bent!'

De stijl van interieurontwerpers Paolo Moschino en Philip Vergeylen? ‘Mix & match’, maar met een bijzondere twist. In Londen gingen we op visite bij het duo.

Het begon 26 jaar geleden, met een lamp van Alberto Giacometti. Philip Vergeylen, een Aalstenaar die in zijn toenmalige hoedanigheid van ‘global head of marketing’ bij American Express in Londen woonde, stapte de antiekshop van Paolo Moschino in de wijk Pimlico binnen en werd verliefd op de lamp. Vergeylen keerde drie keer terug naar de winkel voor hij ze eindelijk kocht. ‘Ik stelde voor om ze persoonlijk te komen leveren en ben nooit meer weggegaan’, lacht Moschino, die me samen met Vergeylen verwelkomt in hun appartement op een boogscheut van Victoria Station. De even chique als levendige stijl valt meteen op in de flat. Er is symmetrie en antiek, er zijn gouden accenten en klassieke witte sofa’s, maar er is ook de kleurrijke bibliotheek, een imposante collectie tekeningen van Jean Cocteau aan de muur én een groot luipaardtapijt.

Paolo Moschino en Philip Vergeylen richtten onder meer ook Villa Igiea in Palermo in, het hotel waar enkele scènes van de HBO-serie ‘The White Lotus’ werden gedraaid.
©Hotel Photography
Advertentie
Advertentie

The White Lotus

Dit Italiaans-Belgische koppel ‘extraordinary gentlemen’ vormt ook professioneel een tandem: het duo is de drijvende kracht achter Paolo Moschino Ltd., een gerespecteerde naam in de internationale luxebinnenhuisinrichting. Zo deed Paolo Moschino Ltd. de inrichting van Villa Igiea in Palermo, Sicilië, een hotel van de Rocco Forte-groep waar enkele scènes van de HBO-serie ‘The White Lotus’ werden gedraaid. Vergeylen: ‘De restaurantscène waarin het personage van Jennifer Coolidge met haar man gaat eten, na dat Vespa-ritje. Ik herkende meteen de bar die ik had ingericht.’

Binnenkijken in een duplexpenthouse met daktuin in de Brusselse Rand

De taakverdeling binnen Paolo Moschino Ltd. is strikt: Vergeylen runt de designstudio – waar intussen achttien binnenhuisarchitecten werken – en Moschino overziet de showrooms. De flagshipstore is nog steeds gevestigd in Pimlico, al zijn er intussen ook showrooms op het Europese vasteland (Noorwegen, Madrid en Parijs), de VS, Canada en de rest van de wereld (onder meer Zuid-Afrika). In die showrooms worden zowel antiek als de eigen collecties meubelen, verlichting, stoffen en behangpapier aangeboden. De stijl van Paolo Moschino Ltd. is ‘classic with a twist’. Moschino: ‘Al onze interieurs zijn klassiek en verwelkomend, maar ze zitten ook vol verrassingen.’

Advertentie
Advertentie
Het appartement van de interieurontwerpers Paolo Moschino en gewezen Aalstenaar Philip Vergeylen in Londen is een mix & match van stijlen en tijdperken.
©Clive Nichols

Cole Porter

Het appartement hier in de Londense wijk Belgravia is een smaakvolle mix & match van stijlen en tijdperken: Italiaanse sixtieszeteltjes van Paolo Buffa contrasteren met een achttiende-eeuws Koreaans kamerscherm in coromandelhout. Maar dé twist is het luipaardtapijt. Vergeylen: ‘Mijn moeder verklaarde me gek: ‘De mensen zullen denken dat je een Afrikaanse dictator bent!’ Maar luipaard was ook een accent waarmee Yves Saint Laurent speelde. Hij blijft voor mij de grootmeester van de Franse chic: de witte sofa’s waarin we nu zitten, zijn kopieën van de sofa’s in het appartement van Yves Saint Laurent in de rue de Babylone in Parijs.’ Moschino: ‘Om de vier à zes jaar veranderen we ons interieur. We zijn nu eenmaal verwoede verzamelaars van antiek, van meubelen over huisraad tot porselein.’

En ook van objecten met een verhaal: zo stonden de vergulde boekenrekken – van de Amerikaanse ontwerper Billy Baldwin – ooit in de bibliotheek van jazzmuzikant Cole Porter. Terwijl Vergeylen me nog wat mineraalwater uitschenkt in de ‘Gondole’-glazen van Val Saint Lambert, wijdt hij uit over zijn obsessie voor dat andere Belgische exportproduct: Doorniks porselein. ‘lk kwam er voor het eerst mee in aanraking als student, via een vriend in Brugge. Hij dekte een doordeweekse tafel met dat blauw-witte ‘Tournai’, en die werd meteen zo chic. Het grootste deel van onze collectie Doorniks porselein wordt gebruikt in ons huis op het platteland. We moeten daar zelfs hele koffers porselein onder de logeerbedden stouwen wegens plaatsgebrek.’

Het koppel mocht niet raken aan de structuur van het tudorhuis, dat op de Britse monumentenlijst staat. Maar in het interieur en de tuin konden ze zich wél helemaal uitleven.

Op hondenbezoek

Dat huis op het platteland ligt in West-Sussex. Iedere vrijdagavond nemen Vergeylen en Moschino stipt om 19.05 uur de trein richting hun farm in tudorstijl. Moschino: ‘Het weekend begint met onze gin-tonic in Victoria Station, om 20.05 uur zitten we al aan tafel in ons huis. Dat komt ook omdat we schitterende mensen hebben die in de week voor ons buitenhuis én onze Franse bulldog Jack zorgen.’ Vergeylen: ‘Eigenlijk is het Jacks huis, wij komen in het weekend gewoon op bezoek bij onze hond.’ (lacht)

Het duo Moschino-Vergeylen verwelkomt zelf ook graag bezoekers op het platteland: vanaf het middagaperitief op zaterdag zijn weekendgasten welkom, tot na de lunch op zondag. Moschino: ‘The art of entertaining, gasten ontvangen, is deel van onze levensstijl en dat zie je in onze interieurs: die zijn gastvrij. Ik zet ook hier bijvoorbeeld geen onderzetter onder jouw glas. Een glas kan toch gewoon op tafel staan? In onze farm geldt die laidback stijl nog meer. Snijbloemen kopen we nooit: we knippen takken uit de tuin of halen een pot dahlia’s uit de serre en zetten die op tafel.’

Voor wie volledig in hun leefwereld wil duiken: het duo bracht het fraaie koffietafelboek ‘An Entertaining Life: Designing Town and Country’ uit. Daarin vind je ook het vaste aperitief waarop iedere weekendbezoeker wordt getrakteerd: hardgekookte kwarteleitjes met selderijzout en bloody mary’s. Vergeylen: ‘Maar gasten moeten op zondag geen gedekte ontbijttafel verwachten, alleen voor mijn moeder doe ik die moeite. (lacht) Iedereen mag zelf zijn of haar ontbijt nemen: laidback.’

‘The art of entertaining, gasten ontvangen, is deel van onze levensstijl en dat zie je in onze interieurs’, zeggen Paolo Moschino en Philip Vergeylen.
©Clive Nichols

Vadermoord

Hoe raakte dit duo ooit in de ban van antiek en interieur? Geen van beiden volgde een opleiding. Moschino is wél familie van Franco Moschino, de oprichter van het gelijknamige Italiaanse kledinglabel. Na zijn studies politieke wetenschappen in Firenze ging hij aan de slag in de modewereld, bij het Britse kledingmerk Joseph in Londen. Het was in die stad ook dat hij Nicky Haslam tegenkwam, de koning van het Britse interieurdesign. De adellijk geboren Haslam – zijn moeder was het petekind van Queen Victoria – werkte zich in de jaren 70 en 80 op tot dé interieurontwerper van rocksterren als Bryan Ferry en Mick Jagger. Moschino was een tijdlang zowel de levens- als professionele partner van Haslam, en al in 1996 nam hij de antiekwinkel van Haslam over in Pimlico om die uiteindelijk onder zijn eigen naam voort te zetten.

De stijl van Haslam was en is zeer Engels – cottage meets rock-‘n-roll – terwijl Paolo Moschino Ltd. meer Europese chic uitstraalt. Was daar een ‘vadermoord’ voor nodig? Moschino: ‘Nicky fungeerde zeker als een mentor. Het was ook een fantastische tijd in Londen, begin jaren 90: David Bowie en zijn vrouw Iman liepen iedere week Nicky’s antiekwinkel binnen. Ik heb veel van Nicky geleerd: hoe je de kleuren in schilderijen als basis kunt nemen voor een heel interieur… Maar ik heb ook zaken moeten afleren. Hij vond ‘geel een vulgaire kleur’. Ik heb er jaren over gedaan om geel wél mooi te vinden.’ (lacht)

Vergeylen dan weer zegt geen specifieke leermeesters gehad te hebben. ‘Al zat de liefde voor schoonheid en antiek wél in de familie. Mijn grootmoeder had het tijdschrift Connaissance des Arts en ik zat daar al in te bladeren vanaf mijn twaalfde. Ook in de woning van mijn ouders in Aalst groeide ik op met mooie dingen. Als student aan de VUB stond ik al om 6 uur ‘s morgens op het Vossenplein op zoek naar antiek.’

Binnenkijken in het Antwerpse penthouse van Boris Vervoordt

Zijn deze Belgisch-Italiaanse gentlemen na al hun jaren in het VK ook een beetje Engelse gentlemen geworden? Vergeylen knikt: ‘Als jongeman in Aalst kon ik niet snel genoeg naar de grote stad: New York was mijn droom. In België ga je in het weekend ook niet naar het platteland, je gaat naar zee – alle vakanties in mijn jeugd brachten we door in Knokke. Maar intussen zou ik niet meer zonder die weekends in het groen kunnen.’

Al wordt er binnenkort ook naar Italiaans groen gevlogen: het tweetal kocht zopas een huis tussen de heuvels en cipressen van Toscane. Moschino’s Italiaanse roots die trekken? ‘We wilden vooral een huis in het zuiden. En ook een nieuw project. Er staat ons een totaalrenovatie te wachten, maar we zijn al volop antiek en porselein aan het kopen voor Toscane.’

In Sicilië begint Vergeylen straks aan een nieuwe presti­gieuze opdracht: de inrichting van het hotel Palazzo Castelluccio in Noto, Syracuse. Moschino heeft dan weer de handen vol met de uitbreiding van de showrooms in vooral de VS en Canada: Paolo Moschino Ltd. boomt harder dan ooit.

Villa Igiea in Palermo, het hotel waar enkele scènes van de HBO-serie ‘The White Lotus’ werden gedraaid.
©Hotel Photography

Echte Belgische chic

Ondanks die internationale renommee is Paolo Moschino Ltd. vooralsnog een goed bewaard geheim in België. In hoeverre is het duo beïnvloed door de Belgen? Vergeylen: ‘Ik ben meer Frans gericht, maar er is zeker een invloed. De shop die Gert Voorjans voor Dries Van Noten ontwierp: prachtig. De vroege Axel Vervoordt, de tuinen van Jacques Wirtz – dat is échte Belgische chic voor mij.’

Moschino: ‘Bovendien zijn we vaste klanten in de antiekshops op de Zavel: Costermans, Galerie des Minimes… En we zijn fan van (wijst naar de mocassins aan zijn voeten) Belgian Shoes.’ Waarmee we zijn aangekomen aan de exclusieve loafer die de winkel van Paolo Moschino in Londen verkoopt en die wordt gemaakt in… Izegem.  Vergeylen: ‘Toen ik nog voor American Express werkte, woonde ik een tijd in New York. Daar werd Belgian Shoes exclusief verkocht op Madison Avenue. De loafer ontstond in het kader van het Marshallplan: hij werd in de jaren 50 ontworpen door een Amerikaan die hem met de hand liet maken in Izegem. In New York is Belgian Shoes hét statussymbool, dé schoen voor The Hamptons.’ Moschino: ‘Ik vergeet nooit onze eerste meeting met de familie Vanacker van de schoenfabriek Mareno in Izegem: ze hadden net een samenwerking met Ralph Lauren geweigerd. Dat was te grootschalig voor hen. Tegen ons zeiden ze ‘ja’. Ook handig voor ons: nu moeten we niet meer naar New York om een nieuw paar schoenen.’ (lacht)

Tijd voor het afscheid, Moschino en Vergeylen moeten weer aan het werk, ín hun Bel­gian Shoes. Iéts zegt me dat het slechts een kwestie van tijd is voor ook België Paolo Moschino Ltd. ontdekt.

Showroom van Paolo Moschino Ltd.
| Adres | 202 Ebury Street, Londen
| Website | paolomoschino.com

‘An Entertaining Life: Designing Town and Country’
| Auteurs | Paolo Moschino en Philip Vergeylen
| Uitgeverij | Vendome Press
| Prijs | 55 euro
| Website | vendomepress.com

Advertentie