Advertentie
sabato

Artistieke hommage aan dieren die onze kinderen misschien niet meer kennen

©Hugo Boutry

Hun sculpturen zien er vrolijk uit, maar volgens de kunstenaars Pieter Bostoen en Gilles Mayk Navangi hebben ze een doel: de problematiek van de bedreigde diersoorten aankaarten.

‘Wat denk je, zal ik ze op het gras zetten?’ Met de grootste omzichtigheid, maar ook trots plaatsen Pieter Bostoen en Gilles Mayk Navangi hun keramieken objecten in de tuin van Bostoens Gentse atelier. Het lijken sculpturen uit een andere beschaving en tegelijk voelen de olifant, walvis en schildpad heel vertrouwd aan. Beide heren maken grapjes, zoals vrienden dat doen. En dat terwijl ze elkaar een jaar geleden niet eens kenden. Tot die wondere klik op de Brusselse Contemporary Design Market van 2021. Bostoen stelde er keramieken mas­kers tentoon, Navangi, die in Brussel woont en werkt, toonde er sculpturen in papier-maché. ‘Ik was meteen gefascineerd door Mayks vormentaal en technieken’, zegt Bostoen. ‘We zijn aan de praat geraakt en er was onmiddellijk een connectie.’

Vragenuurtje

De twee wisselden nummers uit, maar de samenwerking kwam pas echt van de grond toen Hanne Debaere van Flanders DC, dat creatievelingen ondersteunt, van hun ontmoeting hoorde. Met het gloednieuwe researchproject Binôme wil zij nagaan hoe twee kunstenaars met een andere culturele achtergrond tot een nieuwe vormentaal kunnen komen die de definitie van design kan herdefiniëren en misschien zelfs tot een nieuwe stroming leiden. Ze besloot dat de twee de ideale partners waren voor haar eerste ‘Binôme’.

Maar hoe begin je aan zo’n samenwerking als je elkaar nauwelijks kent? ‘Door elkaar veel vragen te stellen’, vertellen ze. Favoriete kleur? Favoriete muziek? Ben je religieus? Welke vormentaal gebruik je? Dat laatste bleek een lastige toen Navangi ‘organisch’ antwoordde, terwijl Bostoen de voorkeur gaf aan ‘geometrie’. Ze moeten er intussen hartelijk om lachen.

Bedreigde diersoorten

Omdat ze pas in februari met dit project konden beginnen en de tijd dus relatief beperkt was, besloten ze keramieken objecten te maken. ‘In mijn atelier staat een oven’, zegt Bostoen. ‘Ik had al ervaring met keramiek, Mayk werkt met papier-maché. Dus leek het ons logisch om samen iets met onze handen te maken.’ Bovendien vinden ze aarde, wat keramiek uiteindelijk is, passend omdat het door zowat alle culturen gebruikt wordt en dus universeel is. En ze houden van de eenvoud ervan. ‘Het is iets heel nederigs, je vindt het zelfs aan je schoenzolen’, aldus Bostoen.

Over de techniek raakten ze het snel eens, vraag was vooral wát ze zouden vervaardigen. ‘We wilden iets creëren wat onze twee identiteiten eerbiedigde en tegelijk een symbiose ervan was’, vertelt Navangi.

Beiden bleken een connectie te hebben met de natuur en met dieren in het bijzonder. ‘We besloten tien bedreigde diersoorten te maken’, zegt Bostoen. ‘Niet om met de vinger te wijzen, maar om op een speelse manier de problematiek aan te kaarten.’

Een deel van de opbrengst van de dierensculpturen gaat naar het Virunga Nationaal Park in Congo, dat wordt geleid door de Belg Emmanuel de Merode. ©Hugo Boutry

Tussen kunst en design

Inderdaad, hun tijger, olifant, walvis en kraanvogel – om maar een paar dieren te vernoemen – zien er best vrolijk uit. ‘We zijn dan ook positieve gasten’, zegt Navangi. ‘Het moest een hommage worden aan de dieren die mijn kinderen misschien niet meer zullen kennen.’ Mooi: een deel van de opbrengst gaat naar het Virunga Nationaal Park in Congo, dat wordt geleid door de Belg Emmanuel de Merode.

In het begin dachten ze overigens niet aan sculpturen, maar, echt waar, aan bloempotten. ‘Maar dat vonden we te specifiek: we hebben het wat opengetrokken. Sculpturen dus waarin je ook iets kunt zetten. Maar dat hoeft niet. Ze balanceren op de grens van kunst en design.’

Begin volgend jaar worden vijf van de tien sculpturen voor een groter publiek beschikbaar: het interieurbedrijf Serax brengt ze voor een toegankelijke prijs uit. Dat vinden ze allebei belang­rijk, al is die samenwerking niet hun verdienste, maar die van Flanders DC, beklemtonen ze.

De sculpturen zien er best vrolijk uit, al stellen ze bedreigde diersoorten voor (hier: tijger). Ze balanceren op de grens van kunst en design. ©Hugo Boutry

Muurschildering

Tot slot: wat hebben ze nu opgestoken van elkaar? Bostoen: ‘Ik heb van Mayk geleerd om geduldiger te zijn. In het begin moest alles veel te snel gaan voor mij.’ Navangi leerde dan weer om meer focus te behouden: ‘We hebben elkaar echt beter gemaakt. Dit was meer dan een artistiek project, het was een levenservaring voor Pieter, Hanne en mezelf. We hebben zoveel tijd samen doorgebracht dat Pieter intussen mijn bro is.’

Toekomstplannen zijn er intussen volop. Ze willen samen een muurschildering maken én ze denken eraan monumentale sculpturen van hun creaties te vervaardigen. Wordt dus vervolgd.

De objecten van Bostoen en Navangi zijn op 24 en 25 september te zien op de Contemporary Design Market in Brussel en kosten 3.000 euro. De objecten die Serax begin 2023 uitbrengt, zullen zo’n 500 euro kosten.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie