sabato

Nadia Naveau: 'Tijdens het boetseren kan ik in een soort trance terechtkomen'

Nadia Naveau over het leven op het puntje van je stoel: George Michael, siëstacultuur en een platgereden laptop. 

Wat is de stoel van je leven?

Nadia Naveau: ‘Moeilijke vraag. De belangrijkste stoel is mijn atelierzetel. Daarin begin ik de dag met te kijken naar wat ik de dag ervoor maakte. Ik ben ook enorm gehecht aan een stoel die Hans Wuyts, een vriend, maakte. Ik bekijk hem meer als sculptuur dan als meubel. Emotioneel ben ik gehecht aan de fuchsia fiftiesstoel van ‘nanny Bristol’.’

Waarvan viel je recent van je stoel?

‘Letterlijk, toen ik op café van een kruk donderde. Maar figuurlijk, toen mijn galeriehouder bij het transport van mijn werk met de bestelwagen over mijn laptop reed.’

Voor wie hou je een stoel vrij tijdens je droomdiner?

‘Mag ik een hele tafel uitnodigen? Beeldhouwer Gian Lorenzo Bernini, omdat hij zo’n meester is. Ettore Sottsass, Thomas Schütte, Giorgio de Chirico en Constantin Brancusi om het over hun inspiratie en de overlappingen met architectuur te hebben. George Michael en Grizzly Adams, omdat zij mijn idolen waren toen ik jong was. River Phoenix, omdat hij zoveel talent had, zo knap was en veel te vroeg stierf. Dolly Parton, Carole King en Kenny Rogers, die ik ooit live zag optreden. En Tracy Chapman en Stevie Nicks, omdat ze zo’n mooie vertelstem hebben, naast hun kwaliteit als singer-songwriter. Het zou wel eens kunnen eindigen in een karaokeavond. Mijn man Nick Andrews moet er ook bij zijn om deze mooie momenten te delen.’

Op wiens stoel wil je graag eens voor een dag zitten?

‘In de stoel van kunstenares Georgia O’Keeffe op haar Ghost Ranch in Taos, New Mexico.’ 

Wat houdt je op het puntje van je stoel?

‘Mijn werk. Beelden die ik vergeten ben, komen weer uit mijn vingers terwijl ik aan het boetseren ben. Ik kan in een soort trance terechtkomen, een opperste concentratie.’

Kun je goed stilzitten?

'Beelden die ik vergeten ben, komen weer uit mijn vingers terwijl ik aan het boetseren ben. Ik kan in een soort trance terechtkomen, een opperste concentratie.’
Nadia Naveau
Beeldhouwster

‘Als ik bezig ben met mijn sculpturen kan ik uren heel geconcentreerd werken. Antwerpen is de plaats waar ik creëer, Frankrijk is de plaats van contemplatie. Ik kom tot rust in de zon aan ons huisje in Saint-Bonnet-Tronçais. Daar bestaat nog een echte siëstacultuur: ‘s middags is alles er dicht en verlaten. Ik vind dat fijn. Ik functioneer ook zo, gezien ik geen ochtendmens ben.’

Wie verdient voor jouw part een leerstoel?

‘Frida Kahlo voor haar uithoudingsvermogen en haar oprechte kunstenaarschap.’

Heb je ooit iemand de poten van onder de stoel gezaagd?

‘Niet dat ik weet. Of toch al zeker niet met opzet. Ik kan wel eens te snel op mijn achterste poten staan, dat wel.’

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie