sabato

'Ik was Karl Lagerfelds lievelingetje'

Laetitia Crahay is bekend voor haar 'bagues de main', juwelen die het midden houden tussen een ring en een armband. ©Cici Olsson

Laetitia Crahay blijkt een spraakwaterval te zijn. In haar stijlvol ingerichte appartement in de Marais-wijk in Parijs slingeren overal kunstboeken rond. En aan de muren hangt niet alleen hedendaagse kunst, er zijn ook foto's van haar, genomen door ene Karl Lagerfeld.

Want Chanel, daarvoor wou Laetitia Crahay dolgraag werken. En dat gebeurde ook, in 2006. 'Het was modeontwerper Olivier Theyskens, die in mijn straat woont en ook mijn beste vriend is, die me bij Chanel introduceerde. Daarna heb ik ze non-stop gebeld, tot ik Karl Lagerfeld persoonlijk kon ontmoeten. Zo zit ik in elkaar: wanneer ik iets wil, wil ik dat echt. Al heb ik Karl moeten overtuigen, hoor. Hij vond aanvankelijk dat ik hem niet kon helpen. 'Je mag de koffie zetten', zei hij. Maar uiteindelijk is hij toch gezwicht.'

'Ik heb veel moeten studeren die eerste jaren. Chanel was mijn eerste job na mijn modestudies. Ik ben nooit stagiaire of assistente geweest. Ik kreeg er meteen de juwelen en accessoires toegewezen. Dus moest ik mezelf vanaf dag één bewijzen', blikt de nu in Parijs wonende Belgische Laetitia Crahay terug. Ze studeerde mode aan La Cambre.

'Die eerste dag bij Chanel was ik echt bang. Ik zag dat witte blad voor me en dacht: let it go, anders wordt het niks. Ja, ik teken alles met de hand. Ik hou niet van tekenen op de computer. Uiteindelijk viel het wel mee. Het tempo van werken in de mode ligt zo ontzettend hoog dat je geen tijd hebt om veel na te denken. Je springt in het water en zwemt, en dat voor negen collecties per jaar. Mijn hele brein is dan gefocust op ontwerpen.'

Helemaal in het begin, voor haar allereerste Chanel-collectie, kwam het idee om haar intussen befaamde 'bagues de main' te ontwerpen. Een juweel dat het midden houdt tussen een ring en een armband. 'Een armband zie je vaak niet, want de kleren hangen erover. Een ring is dan weer te klein om op een defilé te kunnen zien. Dus maakte ik ringen voor de handen. Karl vond het meteen een goed idee. Ze zijn nadien gekopieerd door iedereen, ik weet het. Ach, Coco Chanel zei al dat dat een goed teken is. Ik maal er niet om, tegenwoordig kopieert iedereen toch iedereen.'

Haar befaamde bagues de main: 'Ze zijn nadien gekopieerd door iedereen, maar daar maal ik niet om, tegenwoordig kopieert iedereen toch iedereen.' ©Cici Olsson

Naaktkalender
Crahay kreeg enorm veel vrijheid van Lagerfeld, vertelt ze. 'Al gebeurde dat omdat de ontwerpen die ik tekende, ook goed verkochten. (lacht) Ik was er om geld op te brengen voor Chanel, niet om Afrika te redden, dat is de simpele waarheid. Ik ben daar nuchter in. Wat ik doe, is niet alleen kunst. Het is ook business. Was het niet zo'n succes geweest, dan was ik nooit zo lang kunnen blijven.'

'Creativiteit werkt voor mij als een spier: hoe meer je ze gebruikt, hoe sterker ze wordt. Dat heb ik destijds in La Cambre geleerd. Tot mijn dertigste heb ik amper geleefd, ik werkte de hele tijd, echt. Ik ging trouwens vaak naar de ateliers om de ambachtslui aan het werk te zien, dat doe ik nog altijd graag.'

Chanel is een huis dat bol staat van de tradities. Botste dat niet met de sprankelende persoonlijkheid van Crahay? 'Ik heb fun bij Chanel binnengebracht', antwoordt ze. 'Ik liet de hele tijd muziek in het atelier afspelen, dat waren ze daar niet gewoon. Chanel was 'boring' toen ik er aankwam. Ik bracht op een gegeven moment zelfs een naaktkalender uit, als relatiegeschenk. Voor die kalender bedekte ik de borsten van de meisjes met de dubbele C van Coco Chanel, heel grappig. En het kon zonder problemen. Ik was Karls lievelingetje, denk ik.'

Gelijktijdig met Chanel was Crahay ook artistiek directeur van de hoedenmaker Michel, een van de vele ambachtelijke ateliers die eigendom zijn van Chanel. Ze maakte maison Michel weer hip met een aantal grappige ontwerpen, onder meer een diadeem in de vorm van konijnenoortjes. Toch was het Chanel-imperium voor Crahay niet alleen de hemel. 'Er heerst veel concurrentie. Veel resistentie ook wanneer je nieuwe dingen wilt proberen. Wil je er blijven, dan moet je supergeorganiseerd zijn, open-minded ook. Je moet je doelen kennen, op de hoogte zijn van de modetrends, de nieuwste kunsttendensen volgen, het nieuws, noem maar op. Mode volgt het nieuws hé: wanneer de maatschappij depressief is, zie je dat ook aan de mode. Je moet blijven lezen en exploreren om je constant te verbeteren.'

Crahay werkt sinds 2016 voor Saint Laurent Paris, samen met Chanel haar favoriete modehuis. 'Ik hou ervan om te werken voor mensen als Anthony (Vaccarello, artistiek directeur van Saint Laurent Paris, nvdr.) en Karl. Ik zie ze allebei doodgraag en ze zijn beiden geniaal.'

Haar grote troef, vertelt ze, is dat ze haar klanten kent. 'Ik ken ze omdat ik veel reis. Ik ken het verschil tussen een upper west side- en een upper east side-vrouw. Tussen een klant uit Peking en Shanghai, tussen een uit Abu Dhabi en Dubai. Ik leef niet opgesloten in mijn appartement in de Marais. Zodra ik kan, spring ik op het vliegtuig.'

Wat een goed juweel is? Dat kan ze niet definiëren. 'Anders zou iedereen er een kunnen maken hé. Al gebeurt dat tegenwoordig wel vaker. Alle rijke verveelde meisjes die niet weten wat ze moeten doen, lijken nu juwelen te ontwerpen.'

'Ik haat fake'
Nee, ze voelt niet de behoefte om haar eigen merk op te richten, vertelt ze terwijl ze een sigaret opsteekt. 'Ik wil een huis dienen en werken met grote artiesten als Vaccarello en Lagerfeld. Ik vind het gewoonweg fijn om in de geschiedenis van een huis te duiken, te spelen met het DNA en de codes. Ik wil dat verleden eerbiedigen en tegelijk vernieuwend zijn. En dat zonder fake te worden - ik haat fake - of me te verliezen in details. Zelf wil ik niet op de voorgrond staan. Wat moet ik nog zeggen in een tijd dat iedereen op Instagram zit?'

'Sinds het Bauhaus is de regel dat de vorm de functie moet volgen, maar juwelen hebben eigenlijk geen functie. Al wordt het wel interessant als een juweel zowel aan de voorkant als aan de achterkant mooi is. Daar heb ik hard op gewerkt. Dat is voor mij luxe: je kan een juweel dan van alle kanten bekijken en het blijft toch mooi.'

De modewereld is een beangstigend gegeven. Er is zoveel concurrentie dat Crahay lang niet zo zeker is van haar stuk als het lijkt. 'Ik ontwerp sinds april 2016 ook freelance voor Bulgari en wat hoor ik daar? Ik had twee dingen getekend die ze niet goed vonden en tweehonderd waarover ze wél tevreden waren. Maar uiteraard hoor ik alleen over die eerste twee iets. Zo gaat het nu eenmaal, vrees ik.'

'Ik weet niet wat er nog op mijn pad zal komen. Ik heb al wel wat bereikt, maar ik heb niet zoveel zelfvertrouwen dat ik perfect weet wat ik wil doen. Ik neem de toekomst gewoon zoals ze komt.' www.ysl.com

Lees verder

Advertentie
Advertentie