sabato

Nederlandse ontwerper van de vlooienmarkt naar de Vogue

De Nederlander Ronald van der Kemp is een outsider in de steeds sneller draaiende modewereld. Maar zijn jurken, jasjes en T-shirts worden wél gedragen door topmodellen als Doutzen Kroes en Kate Moss. ©Sofie Coreynen

Noem hem vooral geen groene Guerrillero. maar De Nederlandse modeontwerper Ronald van Der Kemp - ex-Céline, Escada en Zegna - vecht wel tegen de verspilling in de modewereld. 'Ik werk alleen met de dingen die op mijn pad komen.'

Soms zijn de buitenbeentjes de coolsten van de klas. Ronald van der Kemp is het mode-equivalent. Hij werkt vanuit Amsterdam in plaats van Parijs, zijn jurken hangen niet in de winkels en modeshows doet hij niet. Maar Van der Kemps jurken, jasjes en T-shirts worden wél gedragen door topmodellen als Doutzen Kroes en Kate Moss. En ook de Amerikaanse modeontwerper Marc Jacobs is een fan.

Hoewel hij in januari op zijn collectievoorstelling, in het appartement van vrienden in Parijs, slechts een handvol modejournalisten uitnodigde, gaat het hard. 'Vogue wilde meteen een jurk voor zijn couturenummer. Daar stond mijn jurk ineens tussen de Chanels en Diors. Niemand die een flauw benul had dat de jurk gemaakt is van antieke kant en een oude vintage sjaal.'

©RVDK

Zoeken op vlooienmarkten
Van der Kemp is een outsider in de steeds sneller draaiende modewereld. Hij maakt 'slechts' twee collecties per jaar én hij werkt met materialen die hij vindt. 'Vaak gebruik ik stoffen van op de vlooienmarkten of van in vintagewinkels in Amsterdam, New York of Parijs. Of ik vraag aan stoffenfabrikanten wat ze nog in hun stock hebben liggen. Ik werk met de dingen die op mijn pad komen. Let wel, het moet altijd een bepaalde soort luxe uitstralen. Niet alles komt in aanmerking.'

Maar noem hem vooral geen groene guerrillero of een geitenwollensok, eerder een kritische waarnemer die het gehad heeft met de modewereld. Het is té. Te oppervlakkig, te snel en vooral: te veel. 'We produceren een massa kleren. Ik wil niet meedraaien in die mallemolen van de mode. Neem nu Louis Vuitton of Chanel: als zij een modeshow aan de andere kant van de wereld presenteren, vliegen ze de hele modepers daarheen. Nog vóór ze terug zijn, heeft H&M al kopieën gemaakt. Na twee maanden in de winkel gaan die kleren in de uitverkoop, daarna naar de outlet. En de stukken die dan nog niet verkopen, worden vernietigd. Dat slaat toch nergens op? Het is een circus waar niemand nog uit raakt.'

De modewereld is een circus waar niemand nog uit raakt.
Ronald van der Kemp

Van de koorddanseressen in het circus heeft Van der Kemp al evenmin een hoge pet op. 'Waarom is Kim Kardashian het boegbeeld van Givenchy? Vroeger was Audrey Hepburn de muze, vandaag gaat het om wie de meeste volgers heeft op Instagram', zegt hij. 'Of kijk naar de rodeloperevenementen in Amerika: vaak is dat gewoon smakeloos. Het zou sexy moeten zijn, maar eigenlijk is het plat. Vrouwen moeten hun lichaam in allerlei bochten wringen omdat de kleding die ze dragen korsetten zijn.'

Voor het maken van zijn kleren rekent Van der Kemp op verschillende ambachtsmannen en -vrouwen uit Amsterdam. 'Van iemand die heel mooi knopen kan aannaaien tot een meester in mousseline.'

Die vele uren handwerk zitten ook in de prijs van een Van der Kemp-kledingstuk verrekend. Per item betaal je snel 3.000 euro, sommige kosten 9.000 euro. 'Je moet dat wel in perspectief plaatsen', countert de ontwerper. 'Voor een couturejurk betaal je 40.000 euro en een Chanel-jasje kost meer dan mijn stukken. En daar koop je er een van op elke straathoek.'

Vandaar de compromisnaam voor zijn mode: demi-couture. Stricto sensu geen haute couture, maar ook geen ready-to-wear.

©RVDK

Stage bij Courrèges
Van der Kemp heeft 25 jaar mode-ervaring op de hoogste mode-echelons op de teller. Als jonge snaak liep hij stage bij André Courrèges in Parijs, later trok hij naar New York, waar hij als creatief consultant de visuele lijnen van merken als Escada en Céline uitzette. Hij ontwierp ook voor modeontwerper Bill Blass, het Amerikaanse luxewarenhuis Barneys en Agnona, het vrouwenmerk van Zegna.

Heel even proefde hij van de functie van artistiek directeur bij het Franse huis Guy Laroche, waar een nieuwe manager hem al na één seizoen vaarwel zei. Tussen 1999 en 2003 had hij zijn eigen merk, met relatief succes maar te weinig persaandacht - de aanslagen van 11 september 2001 en de economische omstandigheden strooiden roet in het eten.

Zijn job als creatief consultant bij het pantymerk Wolford zei hij vorig jaar, na zeven jaar, vaarwel. 'Fantastische job, maar ik kon er mijn ei niet kwijt. Ik werd bijna vijftig en dacht: als ik het nu niet doe, ben ik tachtig en heb ik spijt. Dus ben ik gesprongen.'

Personal shoppers
Begin 2015 lanceerde Van der Kemp zijn eigen collectie, die je alleen op bestelling kunt kopen. Voorlopig blijft het zo exclusief. 'Ik zie mijn kleren niet meteen op een grote hoop in de winkels hangen. Op dit ogenblik ben ik in gesprek met diverse inkopers. Onder meer Bergdorf Goodman in New York toont interesse, al vraag ik me af hoe dat kan functioneren. Ik wil het exclusief houden. Idealiter zal ik werken met personal shoppers die mijn kleding kunnen aanraden, of met een soort pop-upconcept waar ik kleren maak op bestelling.'

Bijkomend obstakel: de meeste RVDK-stukken zijn uniek of limited edition, aangezien hij vintage stoffen gebruikt. 'Bepaalde dingen kunnen wel in series. Vergelijk het met kunst in kleine oplages. Dat is afhankelijk van hoeveel stof voorhanden is. Van een rok van een antieke kanten stola uit de jaren dertig maakte ik op bestelling nog een ander exemplaar, maar wél met een ander patroon. Voor iemand anders heb ik van de avondjurk van haar moeder een jasje gemaakt.'

Geen twee dingen zijn gelijk, en dat is nét goed. 'Ik streef naar perfectie in mijn kleren, maar op de een of andere manier gaat er altijd iets fout. Nu heb ik die imperfectie geaccepteerd. Je kan ten minste zien dat er mensenhanden aan hebben gewerkt. Dat is pas echt mooi.'
www.ronaldvanderkemp.com

©RVDK

Lees verder

Advertentie
Advertentie