sabato

Derek Van Heurck: ‘In zo’n zetel heb je andere discussies dan in een klassieke zithoek’

Derek Van Heurck, artistiek directeur van het kledingmerk Bellerose, over het leven op het puntje van je stoel: waterskiën, canapéhangen en de backstage op Woodstock.

Wat is de stoel van je leven?

Derek Van Heurck: ‘Mag het ook een zetel zijn? Ik heb niet zoveel met stoelen. Mijn jongste coup de foudre was deze combinatie van Terrazza-sofa’s van De Sede uit 1972. Een revolutionair model, want met verschillende modules kun je zelf een lederen zitsculptuur samenstellen. In zo’n zetel heb je andere discussies dan in een zithoek met twee canapés en een salontafel.’

Profiel

  • Artistiek directeur Bellerose
  • Zoon van Bellerose-oprichter Patrick van Heurck
  • Geeft alle boetieks een make-over
  • Vader van een dochter van vier maanden

Op wiens stoel zou je graag eens een dag zitten?

DVH: ‘Ik was graag roadie geweest op het muziekfestival Woodstock in 1969. Al die rocksterren zien en die atmosfeer van vrijheid opsnuiven doet toch dromen. Al was ik dat jaar ook graag mee geweest als astronaut op de Apollo 11-missie. En dichter bij onze tijd was ik graag deejay geweest op het ‘Burning Man’-festival.’

Wat houdt je op het puntje van je stoel?

DVH: ‘Bij Bellerose zijn we net begonnen onze winkels te vernieuwen. Elke shop zal qua architecturaal concept iets compleet verschillends worden. De renovatie in Knokke is net afgerond, eind oktober volgt Antwerpen, beide in samenwerking met designer Pierric De Coster. Dat avontuur is heel spannend.’

Kun je goed stilzitten?

DVH: ‘Als ik me wil concentreren op een project, kan ik gemakkelijk een dag op mijn bureaustoel blijven plakken. Maar zodra het werk is afgelopen, moet ik bewegen. Ik ben geen zeiler zoals mijn vader, maar doe wel aan kitesurfen, golf, waterskiën en ijshockey. Sport heb ik nodig om in balans te blijven. Zelfs nu we een dochtertje van vier maanden hebben, voel ik die nood.’

Hou je van tafelen?

DVH: ‘Urenlang dineren op een stoel aan een tafel is niks voor mij. Ik heb in mijn appartement in Brussel zelfs geen eettafel, alleen een bar en een grote leefruimte die vol Camaleonda-sofa’s staat. Als er vrienden komen, kiest iedereen een plekje om erin te hangen.’

Wie mag aanschuiven aan je droomdiner, levend of dood?

DVH: ‘Ik wil zeker geen stijf diner aan tafel. Doe me maar een avond op café of in de zetel met mijn vaste groep van een tiental jeugdvrienden. Beroemd volk ontmoeten associeer ik niet met een droomdiner.’ 

Wie verdient een leerstoel?

DVH: ‘Oscar Niemeyer (1907-2012). Zijn utopische ‘space age’-architectuur straalt een optimisme uit dat we vandaag wat kwijt zijn. Ook zijn meubels stammen uit een tijdperk waarin we meer durfden te dromen dan nu.’

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie