sabato

Deze twee ex-Vogue-redactrices willen uw personal shopper worden

Lucinda Chambers en Serena Hood, twee veteranen uit de modewereld, storten zich in een nieuw onlineavontuur. ©Kensington Leverne

Niet nog eens een nieuwe e-tailer waar je zowel mode, deco als keukengerief kan kopen, toch? Jawel, maar die van Lucinda Chambers en Serena Hood, twee ex-redactrices van het Britse modemagazine Vogue, maakt naar eigen zeggen alle andere overbodig.

Hun kantoor in de Londense co-workingplek Soho Works ademt niet meteen de typische sfeer van de Vogue-redactie, met onophoudelijk ratelende keyboards. Er staan sculpturen van Rachel Whiteread, stoelen van Pierre Jeanneret en het kleurenpalet is gesofistikeerd. Hier is iets anders aan de gang. Eerder een start-up die vastberaden is om de wereld te veroveren.

Met de slogan ‘The one thing over everything’, dat ene ding dat beter is dan al de rest, wil de nieuwe website Collagerie een plaats in de e-tailwereld veroveren. ©rv

We zijn op de plek waar de twee ex-moderedactrices aan hun volgende project werken. Met de slogan ‘The one thing over everything’, dat ene ding dat beter is dan al de rest. En inspelend op de nieuwe snelgroeiende, collectieve trend van ‘minder maar beter kopen’ wil de nieuwe website Collagerie een plaats in de e-tailwereld veroveren. Opnieuw het bos door de bomen laten zien in de wildgroei van alles wat vandaag op het internet te koop is. En vóór alles de beste keuze aanreiken, zo stellen de twee modejournalistes.

Hoe snel ze daarmee succes zullen oogsten, zal afhangen van de smaak van de vrouwen achter dit project: Lucinda Chambers, vroeger fashion director bij de Britse Vogue, 58 jaar, en Serena Hood, 36, jarenlang de executive fashion editor bij datzelfde blad.

Levende legende

Elk stuk dat voor de Collagerie-website is geselecteerd, werd uitgebreid bekeken, beoordeeld, besproken en goedgekeurd door het duo. In essentie: de website is hun eigen verlanglijstje. Met een selectie die niet alleen tegen de luxueuze kant van het spectrum zit, maar ook geplukt is uit winkelstraten voor de modale shopper en alles wat er tussenin zit. Behalve Loewe, Oka of Maison Bengalen vind je er dus ook spullen van Ganni of Cos.

‘Wij doen het zoekwerk en het loopwerk voor jou’, aldus Chambers. ‘Dit is onze ultieme shoppinglijst. We laten je zien waar je kan winkelen, hoe je dat kan doen, hoe je kan gaan stylen en waarop je moet letten. We hopen dat we shoppen en kleding zoeken op die manier opnieuw plezant kunnen maken.’ ‘Tegelijk laten we je zien hoe je in een nieuwe trend kan stappen’, vult Hood aan.

Serena Hood en Lucinda Chambers zijn heel verschillend, en dat merk je ook aan hun kleding. Hood draagt meestal bloemenjurkjes, hoge hakken en een it-bag, terwijl je Chambers meteen herkent aan de visuele kakofonie van patronen. ©Kensington Leverne

Chambers is een levende legende in de modewereld. Zesendertig jaar lang werkte ze voor Vogue, waar ze opklom tot fashion director. Ze is de medeoprichtster van het cultlabel Colville. Bovendien heeft ze altijd de zogenaamde ‘high’ en ‘low’ fashion naadloos met elkaar gecombineerd: ze was niet alleen designconsultant voor Marni en Prada, maar adviseerde ook highstreet modelabels als H&M, River Island en Warehouse.

De altijd van kop tot teen ‘high polished’ Hood deed dan weer ervaring op bij Marc Jacobs en Armani. Ze leerden elkaar kennen bij de Britse editie van Vogue, waar ze bijna vijf jaar lang tegenover elkaar zaten en de moderedactie leidden. Chambers was verantwoordelijk voor de modeshoots. Hood fungeerde als spil tussen de redactie en de advertentiewereld.

Wij doen het zoekwerk voor jou. We tonen je waar je kan winkelen, hoe je dat kan doen, hoe je kan gaan stylen en waarop je moet letten.

‘Pas nadat we beiden weg waren bij Vogue en in de keuken van Lucinda stonden bij te praten, kwamen we op het idee’, zegt Hood. ‘We hadden het toen over al die vrouwen die ons vertelden dat ze het gevoel hadden dat de mode hen intimideerde. Het was niet meteen onze bedoeling een nieuw bedrijf op te richten, maar we merkten wel dat er behoefte was aan iets als Collagerie.’

‘Het grote aanbod aan spullen en producten kan inderdaad overweldigend zijn’, legt Chambers uit. ‘Je blijft maar scrollen tot je het spoor bijster raakt, het is ook tijdrovend en niet echt een inspirerende bezigheid. Terwijl mode zo’n transformerend effect kan hebben, je naar een ander niveau kan tillen. We hadden echt dat gevoel van: “Dat zou ik nu willen.” Het vloeide allemaal voort uit onze passie, onze drive om die website zelf te gebruiken.’

Zonder vrees het bedrijf opstarten, na 18 maanden plannen, was al even spannend als angstaanjagend. Gelukkig konden ze rekenen op de steun en raad van vrienden, familie en oud-collega’s. Chambers zegt dat ze veel dankt aan haar moeder, die destijds op zowat dezelfde leeftijd van haar dochter nu naar de kunstacademie trok en daarna nog meer dan tien boeken schreef.

‘Zij was voor mij zeker een bron van inspiratie om met dit nieuwe avontuur te beginnen, in dit stadium van mijn leven. Mijn moeder vreesde niets of niemand’, zegt Chambers. ‘Ik vermoed dat ik door haar ook zo door het leven ga.’

En alsof een nieuw internetavontuur niet genoeg is, richtte Chambers anderhalf jaar geleden ook nog het modelabel Colville op, samen met Molly Molloy en Kristin Forss. Dat zijn twee designers met wie ze destijds bij Marni samenwerkte. Terwijl Hood een jaar geleden beviel van haar tweede dochter.

©Kensington Leverne

Twee uitersten

Chambers en Hood mogen dan twee veteranen in de modewereld zijn, voorts zijn ze vooral heel verschillend. Het is niet alleen hun leeftijd, of hun achtergrond - Hood is Amerikaanse en Chambers zo British als maar kan. Het is vooral hun stijl. Hood is zeer ‘uptown’: meestal bloemenjurken met smalle tailles, hoge hakken en een it-bag. Vandaag draagt ze een jurk van Zara, laarzen van Jimmy Choo en een handtas van Louis Vuitton.

©rv

Chambers dan weer herken je meteen aan de visuele kakofonie van patronen en het geluid van kletterende juwelen. Vandaag koos ze voor een geometrisch bedrukte jurk van H&M op een broek van Arket, sportschoenen van Carvela en een handtas die ze 15 jaar geleden op een trip in Colombia op de kop tikte. Met de manier waarop ze van elkaar verschillen hopen ze hun klanten een gamma kleren, accessoires en andere spullen aan te bieden waar je niet omheen kan.

‘Ik vind Serena zeer vrouwelijk terwijl ik mannelijker ben’, lacht Chambers. ‘Zo zie ik het in ieder geval. Serena is natuurlijk ook maar half zo oud als ik. Soms denk ik dat ik wat meer kleren zou moeten kiezen die bij mijn leeftijd passen.’ Natuurlijk kan ze dat niet menen. Chambers lacht. ‘Oké, neen: dat doe ik dus niet. Maar ik ben altijd benieuwd naar haar keuze omdat ze van een heel andere generatie is. Ik ben altijd benieuwd naar wat ze leuk vindt, wat ze wil dragen.’

Lakmoesproef

De vraag ligt voor de hand: overlappen hun keuzes wel eens? Zit er iets in dat venndiagram van hun persoonlijke smaak? ‘We houden beiden van kleuren en bedrukking, en ja, ook van oorringen. En we hebben allebei een obsessie voor huishoudspullen, ja, ook dat.’

Over hun manier van werken vertelt Hood dat ze zich niets aantrekt van de fotoshoots. Maar dat betekent niet dat Chambers het creatieve voor haar rekening neemt, en zij het zakelijke. ‘We doen eigenlijk alles samen’, zegt Chambers. En Hood knikt beamend. ‘Ik las het onlangs nog: als je als architect een huis bouwt, moet je weten hoe de fundering gemaakt is.’

En die fundering, dat is dus het magazine Vogue: wat hebben ze daar in al die jaren geleerd over shoppen? Hood koopt alleen spullen waar ze 24 uur later nog aan denkt, terwijl Chambers beweert dat ze alleen stuks koopt waar ze van houdt. ‘En niet wat modieus is. Hoewel het soms moeilijk is om uit te maken of je er nu van houdt omdat het… modieus is, of omdat je er écht van houdt. Daarvoor heb ik een lakmoesproef: ik vraag me af of ik het nog zal dragen als ik zeventig ben.’

Zo kocht Chambers tien jaar geleden een witte handtas, gewoon omdat ze niet aan de verleiding kon weerstaan. ‘Maar tien jaar later is dat het meest praktische ding in mijn garderobe, elke cent waard. Het zijn die spullen die we op Collagerie zullen aanbieden.’

Lees verder

Advertentie
Advertentie