sabato

De files ruilen voor de mooiste surfplekken

Veerle Helsen ©Tomas Madou

Ken je dat gelukzalige gevoel na een uurtje joggen? Volgens journaliste Veerle Helsen komt dat nog niet eens in de buurt van de zogenaamde 'surfer's high'. En zij kan het weten. Zes maanden lang trok ze met een surfboard op de camper langs de mooiste kustadressen van Spanje en Portugal. Het resultaat? Een boek én een ontslagbrief.

Die ontslagbrief, dat was een eigen weloverwogen beslissing van de 36-jarige Veerle Helsen. Zes maanden ontwaken naast de mooiste stranden van de Spaans-Portugese kustlijn doet de zin in schuiven op de E40 tussen Gent en de redactielokalen in Brussel niet bepaald toenemen. 'Ik heb heel veel tijd gehad om over mijn leven na te denken. Een vaste job hoorde al snel niet langer thuis in mijn toekomstbeeld. Ik wil meer dan ooit de wereld gaan verkennen en mijn eigen baas zijn. Veel geld verdienen is behoorlijk gezakt op mijn prioriteitenlijst. De vrijheid die ik heb ervaren door zoveel tijd door te brengen aan zee heeft me de moed gegeven om knopen door te hakken.'

Veerle Helsen ©Géraldine Van Wessem

Alle dagen uitzicht op zee klinkt inderdaad heerlijk. 'Al mag je mijn roadtrip ook niet overromantiseren', waarschuwt Helsen. 'Je komt wel degelijk jezelf tegen. En pasklare antwoorden heb ik tijdens mijn sabbatical niet zomaar gekregen. Toch zou ik het meteen overdoen. De voldoening na zes maanden opnieuw in de Baskische kuststad San Sebastián te arriveren, was onbeschrijfelijk.'

Connor, de camper, onderweg laten staan en snel een vliegtuig naar huis nemen zat er overigens niet in. Want Connor was meer dan zomaar een - ietwat verouderd - slaap- en vervoersmiddel. 'De naam van mijn camper was niet lukraak gekozen. Voor ik aan mijn trip begon, verloren twee van mijn beste vrienden hun pasgeboren kindje: Connor. Toen ik rond diezelfde periode mijn camper kocht, besloten we samen om hem Connor te noemen. De camper, en de hele trip eigenlijk, waren een eerbetoon aan dat jongetje. Ik moest en zou met hem dit hele avontuur ondernemen.'

Lief achtergelaten

Maar laten we beginnen bij het begin. Wat bezielt een thirty-something om zomaar werk en lief zes maanden achter te laten en alleen te gaan surfen in het Zuiden? 'Ik heb van nature een onrustig karakter. Wanneer ik te lang te hard werk, begint het te kriebelen om even een break te nemen. Dat was ook twee jaar geleden het geval, ik wilde graag een sabbatical. Eerder bij toeval had ik kort daarvoor mijn eerste stappen in de surfsport gezet, dus kon ik de twee combineren: beter leren surfen en er even tussenuit gaan.'

'Wat ook speelde: toen ik 35 werd, zag ik tram 4 al in de verte opdoemen. Mijn leven was in snel tempo voorbijgeraasd en waar waren al die dromen en uitdagingen gebleven?'

©Veerle Helsen

Maar het journalistenbloed kruipt waar het niet gaan kan en bij de eerste plannen voor de roadtrip werd meteen een boekenproject opgezet. 'Een jaar lang heb ik research gedaan naar de beste adressen. Niks of niemand heeft me betaald om in het boek terecht te komen. Ik heb alle adressen zelf bezocht en beoordeeld of ze voldeden voor 'Surf & Stay'. Oldskool onafhankelijke journalistiek', lacht Helsen, die als architectuurjournaliste vooral op zoek ging naar esthetisch interessante plekken. 'Surfers hebben het imago alleen uit te kijken naar de goedkoopste overnachtingen. Voor sommigen is dat absoluut waar, maar een groot deel van de surfers wil net zo goed op een mooie plek verblijven en lekker eten. Voor die laatste groep heb ik dit boek samengesteld.'

Golven stelen

Al zullen de geselecteerde hotels, camperplaatsen, stranden en restaurants ook niet-surfers verleiden. En voor wie het toch wat voelt kriebelen, neem het boek mee en lees onderweg het hoofdstuk 'wavehunting': de basisregels voor aspirant-surfers. 'Het is echt de moeilijkste sport ter wereld', klinkt het aanmoedigend. 'Maar het gevoel is ook zoveel beter dan bij andere sporten. Het is alsof de zee jouw bewegingen overneemt en je aan niks anders kan denken dan aan die volgende golf.'

Veerle Helsen ©Tomas Madou

Nog een belangrijke tip voor beginnende surfers. Er bestaat zoiets als een surfcode, een mentaal spel van voorrangsregels waar je je maar beter aan houdt, wil je vrienden overhouden aan het surfgebeuren. 'Er bestaat één punt op een golf waar je de golf het beste kan nemen. Wie met zijn board het dichtst bij dat punt ligt, mag een poging ondernemen om op de golf mee te surfen. Lukt dat niet, dan zullen anderen bij een volgende gelegenheid makkelijker een golf van je stelen.' Klinkt verdacht veel op een werkomgeving, als je het mij vraagt. Geen wonder dat Helsen dat er niet meer bij wil hebben.

Niet meer terug

'in België, haastland, rolt elke dag die lopende band in een razend tempo. Daar, in droomland, is er tijd en ruimte om te reflecteren.'

Na haar surfsabbatical was terugkeren naar haar 'normale' leven met vaste job geen optie meer. 'De zes maanden in het Zuiden hebben me niet alleen de zilte vakantiesmaak van de zee leren smaken, maar ook die van een flinke portie tranen', zegt ze eerlijk. Waarna verhalen volgen over inbrekers, over kapotte remmen, en over de vraag aan Google 'how much wind before campers blow away'. 'Allemaal dingen die ook jezelf in vraag doen stellen. Wat zit ik hier te doen en wie kruipt er nu op deze leeftijd solo in een camper? Maar ook, wat ben je met een mooi inkomen als je geen tijd hebt om ervan te genieten?'

Dus zegde ze haar baan op. 'Mensen van mijn generatie leven vaak nog volgens de Tina-filosofie: there is no alternative. Vaste job, huis, gezin. Ze gaan een lening aan, werken zich te pletter. Omdat het zo hoort. Maar er is wél een alternatief. Er is altijd een alternatief. Toen ik jonger was, vond ik het fijn om veel te hebben. Kleren, dure spullen. Nu leefde ik maandenlang binnen een strikt afgelijnd budget en dat ging perfect. Waarmee ik niet wil zeggen dat ik nu ga zweven en dat al mijn ambities in het zand zijn verdwenen.'

©Veerle Helsen

Na 15 jaar journalistiek wil Helsen zichzelf heruitvinden. 'Alleen zijn helpt na te denken en geeft tijd om stil te staan. Hier in België, haastland, rolt elke dag die lopende band in een razend tempo. Daar, in droomland, is er tijd en ruimte om te reflecteren over het pad in je leven.'

'Ik ben aan dit avontuur begonnen met een hele to-dolijst. Zo nam ik een drone mee om te leren fotograferen vanuit de lucht. En ik wilde een eigen project. Ik wil van 'Surf & Stay' niet alleen een bestseller maken, ik wil het merk verder uitbouwen. Ik denk aan surfreizen op maat, maar ook fotoprints en 'surf art' verkopen of gidsen over andere regio's maken. Surf & Stay II, around the world. Waarom niet? Ik heb geen commerciële achtergrond, maar toen ik aan de trip begon, kon ik ook geen drone besturen of de motor van een camper herstellen.'

Surf & Stay

ALENTEJO
Met zijn ruwe kustlijn langs de Atlantische Oceaan en hoge bergruggen is Alentejo een streek in Portugal waaraan je niet voorbij kunt.

Zien, mooiste dorp-aan-zee

Porto Côvo is een vissersdorp met blauwwitte huizen, smalle straatjes en een pittoresk dorpsplein. Vanuit het centrum vertrekken wandelroutes naar twaalf stranden en baaien rond het dorp, zoals Praia do Cerro da Águia waar het laagtij pop-upstrandjes tevoorschijn tovert. ©Shutterstock

Proeven, strandrestaurant met vleugje Le Corbusier

Choupana is een strandrestaurant op palen dat iets weg heeft van de Cabanon die Le Corbusier in Zuid-Frankrijk bouwde. Net voor het restaurant ligt Praia do Farol, waar stenen honderden eilandjes vormen die alleen bij eb tevoorschijn komen. De prijzen zijn hoog. Maar op de eerste rij zitten, je moet er wat voor over hebben. ©Karo Krassel

Slapen, vakantiehuis met dakzwembad

Casa do Pego is een vakantiehuis vlak bij Comporta met architecturale allure en een al even spectaculaire inrichting. Op wandelafstand van het strand, maar plonzen kan ook in het dakzwembad. Eigenaar Andre, een journalist uit Lissabon, komt al jaren met zijn gezin in het weekend naar Comporta en kent het dorp door en door. casadopego.com ©rv


NOORD-PORTUGAL
Het noorden van Portugal ademt melancholie. De Portugezen hebben daar een woord voor: saudade.

Zien, beduusd op de grens

Praia de Moledo is een strand én surfspot aan de Miño, een rivier die de grens vormt tussen Portugal en Spanje. Beduusd en betoverd sta je te kijken naar het heuvelachtige land aan de overkant. ©rv

Proeven, boule de Berlin met uitzicht

Viana do Castelo is een kuststadje tussen oceaan en bergen. Drie to do's. Eén: koop een 'bola de berlim' - jawel, een boule de Berlin - bij Confeitaria Natario. Twee: flaneer over de Praça da República. Drie: rijd naar de Santúario de Santa Luzia, de koepelkerk die vanaf een heuvel de skyline van de stad domineert. Je kunt ernaartoe 'vliegen' (met een kabellift) of stappen (als je conditietraining wil). Haal hier die bola de berlim boven en laat het zeezicht overdonderen. ©Getty Images/AWL Images RM

Slapen, landhuis tussen de wijngaarden

Op een landgoed in Ponte de Lima produceert Pedro Araujo een van de beste witte wijnen ter wereld: Quinta do Ameal. Het is niet de eerste de beste die dat zegt, maar de befaamde wijnjournalist Robert Parker. Verblijven doe je in oude landhuizen, en gasten krijgen bij aankomst een kaartje met wandelroutes. De topattractie? Simpelweg het uitzicht over de wijngaarden. www.quintadoameal.com ©rv

NOORD-GALICIË
Wild, woest en ontembaar: zo kan je het noordwesten van Spanje nog het best omschrijven. Op het programma: kliffen, groen, zee en eenzaamheid.

Zien, einde van de wereld

De naam Cabo Fisterra is afgeleid van het Latijnse Finis Terrae, het einde van de wereld. Cabo Finisterre of Fisterra is een minischiereiland dat in de zee lijkt geworpen. De weg ernaartoe langs en over rotsen is even spectaculair als het toeristische eindpunt. Tip: net vóór de kaap heb je dezelfde magnifieke views op de Costa da Morte, maar dan in het gezelschap van geiten in plaats van toeristen. ©rv

Logeren, 'cabin porn' in de bossen

De 'cabañitas del Bosque' zijn architecturale houten hutten op palen, verspreid over verschillende locaties. cabanitasdelbosque.com ©rv

Proeven, tomaten met sorbet van geitenkaas

Chef Fran Insua is een architectuurliefhebber en bouwde zijn restaurant O' fragón op een heuvel, met doorkijken naar zee. Op de kaart krijgen vis en zeevruchten, maar ook groenten een glansrol. Het lekkerste voorgerecht in Galicië at ik hier: biotomaten met een sorbet van Arzúa-Ulloa (lokale geitenkaas). Het menu voor minder dan 30 euro is een Michelinster waard. Lugar San Martino Arriba 22, Fisterra, ofragon.es ©Santos-Diez

Boek Surf & stay: 'Surf & Stay' is uit bij Lannoo, 34,99 euro, www.surfandstay.be, instagram @veerlehelsen

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Partner content