sabato

Op bezoek bij Judy Ann Melchior: powerwoman van de jumpingsport

Judy Ann Melchior is internationaal springruiter, hengstenhouder, fokker en eigenaar van ’s werelds grootste springpaardenstamboek: Studbook Zangersheide. Morgen vindt op haar stoeterij het WK voor jonge springpaarden plaats.

De eerste keer dat Judy Ann Melchior deelnam aan een belangrijk kampioenschap, viel ze zeven keer van haar pony. Vandaag is ze niet alleen een internationaal springruiter, maar ook de machtigste vrouw in de springpaardenwereld tout court. Een – zeldzaam – gesprek over spermakoeriers, olympisch goud, de zoon van Abba en (telkens weer) vallen en opstaan. ‘Mentaal ben ik sterk. Dat leer je in de paardensport. Ik laat angst mijn leven niet bepalen.’

‘Mijn vader was 78 toen ik 18 werd. Op zijn 88ste is hij overleden, voor mij nog veel te vroeg, maar ik stond toen al samen met hem aan het roer, zowel van het Studbook, de events als de fokkerij.’
Judy Ann Melchior

Als de poort van het domein Zangersheide – schitterend gelegen in de bossen van het Limburgse Lanaken en maar liefst 88 hectare groot – openzwaait, horen we gebrom van machines en vrachtwagens, het geklop van de stellingen- en tribunebouwers en het snerpende geluid van slijpschijven. Judy Ann Melchior (34) loopt ons tegemoet. ‘We zijn volop bezig met de opbouw van het wereldkampioenschap.’

Deze week verandert haar stoeterij voor vijf dagen in het mekka van de jumpingsport én de paardenhandel. Een enorme arena met wit zand ligt al klaar. De hindernissen waar de paarden straks over moeten springen, zijn in opbouw. Als de vijfdaagse op woensdag begint, hangen in de viptent – met houten plankenvloeren en helemaal open aan de kant van de hoofdarena – kroonluchters boven de met linnen gedekte tafels en leiden hostessen de vipgasten naar hun gezelschap.

‘We zijn met een klein team van vier mensen’, zegt Melchior. ‘De organisatie van het event besteden we uit aan specialisten. Dit is overigens maar een van de drie arena’s. Er komen nog twee springpistes bij. Op de weides daar komen straks tijdelijke stallen onder grote tenten om de honderden deelnemende paarden te huisvesten. Het zal er vijf dagen ruiken naar een mengsel van lederolie, houtkrullen, paardenzweet en hooi.

©Alexander D'Hiet

Z-Quality Auction

Deze wereldkampioenschappen voor jonge springpaarden vormen het sluitstuk van een competitiereeks. Een feest voor eigenaars, ruiters én fokkers. Ook de fokker deelt in de prijzen als zijn/haar fokproduct een medaille behaalt. ‘De jonge paarden die hier zondag in de finale springen, zijn de toppers van morgen’, zegt Melchior. ‘Zeker 85 procent breekt door tot het allerhoogste internationale jumpingniveau.’

Traditiegetrouw vindt in Lanaken ook het Belgisch kampioenschap jumping plaats. En in de wedstrijd ‘Sires of the World’ gaan volwassen dekhengsten de strijd aan in de zogenaamde 1,50-proef - de 1,50 meter verwijst naar de hoogte van de hindernis. Ideaal voor fokkers om de hengsten op niveau te zien springen.

Judy Ann Melchior verkocht onlangs een van haar toppaarden. Voor een bedrag met zes nullen.

Op vrijdagavond wordt de Z-Quality Auction afgeklopt: een exclusieve live- én onlineveiling van veertig streng geselecteerde veulens. De instelprijs bedraagt 5000 euro. Wellicht zullen enkele van de piepjonge luxepaardjes worden afgehamerd op 120.000 euro, in de hoop dat het veulen uitgroeit tot een topspringpaard en zijn investering meer dan waard is bij een verkoop.

Léon Melchior

Het is Judy’s vader, wijlen Léon Melchior, die de stoeterij Zangersheide uit de grond stampte. Léon Melchior was niet alleen een aannemer gespecialiseerd in de bouw van ziekenhuizen, bejaardentehuizen en scholen. Hij was ook een serial entrepreneur. Zijn overlijdensbericht in 2015 vermeldde dat hij ‘oprichter van 53 bedrijven’ was. Zijn vermogen werd destijds op 1,3 miljard euro geschat. Tegelijk was hij een springpaardenman. Een die het niet eens was met het toenmalige Duitse beleid van de stamboeken. Een stamboek is een wat abstract begrip voor een organisatie die de stambomen van paarden bijhoudt, belangrijk voor het bepalen van de waarde van een paard.

©Alexander D'Hiet

Het verhaal van Léon Melchior leest als een sprookje. Met een boze heks: de oude Duitse stamboeken die op paternalistische wijze beslisten met welke merries er wel en niet gefokt mocht worden en die tegen de inmenging van andere rassen waren. En met een goede fee: de vooruitstrevende, dwarse Melchior die zélf wou beslissen met welke merrie en hengst hij fokte en die wel verschillende paardenrassen wilde kruisen. Hij had namelijk een doel voor ogen: niet zomaar rijpaarden fokken, maar de allerbeste springpaarden.

Hij richtte dan maar zelf zijn stamboek op: Studbook Zangersheide. ‘Hij was een visionair’, zegt Judy Ann Melchior, die haar vader opvolgde als voorzitter van dat stamboek. ‘Vandaag vinden wij het vanzelfsprekend dat we fokken volgens zijn principes: de beste sportpaarden kruisen met elkaar: of ze nu Frans, Duits, Nederlands of Belgisch zijn. Maar toen werd hij uitgejouwd. De fenomenale merrie Ratina Z, die mijn vader fokte in de beginjaren met Duitse en Franse bloedlijnen, was het resultaat van die visie.’ Dat iconische springpaard won twee keer olympisch goud en één keer zilver. Ze was wereldkampioen en won talloze grote prijzen. Ze kreeg de titel ‘Merrie van de eeuw’. Haar standbeeld staat aan de ingang van het domein.

©Alexander D'Hiet

Het Studbook Zangersheide behoort intussen tot de hoogst genoteerde op de ranking van de WBFSH (World Breeding Federation for Sport Horses). De paarden zijn te herkennen aan de letter Z als familienaam. Elk jaar vinden hengstenkeuringen plaats: een jury en een commissie van dierenartsen beoordelen de aangeboden hengsten op hun springtalent, hun afstamming en gezondheid. Zo’n 50 hengsten worden toegelaten tot het stamboek. ‘Ik ben extreem ambitieus met het Studbook. Mijn vader bewees dat de kans groot is dat uit topspringpaarden weer toppers geboren worden. De afkomst van je paard bepaalt dus mee de prijs.’

Nations Cup

‘In de paarden geboren’ lag een carrière als jumpingruiter voor de hand. ‘Ik was zo’n ponymeisje dat rondhing in de stallen en graag op ponykamp ging. Vanaf mijn twaalfde stond mijn hele leven al in het teken van de jumping. Ik volgde tijdens de humaniora topsportschool in Hasselt. Ik was enorm ambitieus en gemotiveerd om wedstrijden te rijden. Op mijn 18de was ik geselecteerd voor het wereldkampioenschap seniors. Toen heb ik beslist 100 procent voor de jumping te gaan.’

Zangersheide fokt niet alleen high-end springpaarden, maar heeft ook 25 dekhengsten, die dit jaar al 5700 merries dekten. ©Alexander D'Hiet

Het traject was hard. ‘De eerste keer toen ik deelnam aan het Europees kampioenschap bij de pony’s, ben ik er zeven keer van gevallen. Ik was mijn vertrouwen kwijt. Maar de maandag na dat kampioenschap ben ik weer op mijn pony gestapt en ben ik van voren af aan begonnen met trainen. Ik had natuurlijk het geluk dat Jos Lansink (voormalig wereldkampioen, nvdr.) mijn coach was en me enorm veel heeft kunnen leren. Paardrijden geeft je levenslessen. Als je succesvol wilt zijn, moet je hard werken en met beide voeten stevig op de grond staan. Je leert omgaan met ontgoochelingen. Maakt niet uit of je vandaag gewonnen of verloren hebt, ’s anderdaags ga je weer verder.’

©Alexander D'Hiet

Melchior behaalde onder meer brons op het wereldkampioenschap senioren in Kentucky, brons op het WK jonge paarden in Lanaken en was eerste in de Nations Cup-finale in Barcelona. Intussen is de sport heel erg veranderd, vindt ze. ‘Toen ik mijn eerste kampioenschap reed in 2006, op mijn 18de, was ik heel jong in een geroutineerd en ouder team. Er werd niet gesproken over mental coaching. De sport is nu fijner en technischer en het mentale aspect is bespreekbaar geworden.’

Ze is intussen moeder van Leon, negen, en Ella, twee. ‘Toen ik zwanger was van Ella heb ik mijn springcarrière on hold gezet. Sinds kort ben ik weer begonnen met jumping: ik leid nu twee jonge paarden op tot ze op topniveau staan. Maar al is het mijn passie, het is niet mijn prioriteit. Mijn mamahart kan niet zeggen: “Ik heb een nanny, dus ik ga vier dagen per week op concours.”’

ABBA

We staan voor de staldeur waarachter een prachtige witte hengst met lange manen staat. ‘Mijn prins’, zegt ze over Levisto Z. Ze reisde met dit paard de wereld rond voor kampioenschappen, wereldbekers en grand prix. ‘Hij is nu 24 en ik reed hem van zijn zevende tot zijn zeventiende. We kennen elkaar door en door.’ Een opmerkelijke verschijning in de hengstenstal is Dominator 2000 Z, haar tophengst die Christian Ahlmann, haar partner en professioneel springruiter, nummer 20 van de wereld, klaarstoomde voor de Spelen in Tokio. Helaas kampte Dominator met een kleine blessure en dus trok Ahlmann de hengst terug. Melchior weet wat ze bedoelt met teleurstellingen.

©Alexander D'Hiet

‘Ik ben zeer emotioneel met mijn paarden. Mijn oude merries mogen blijven tot het einde. Grande Dame is nu 28. Dankzij haar kon ik onmiddellijk mee op vijfsterrenniveau. Zij deed werkelijk alles voor mij in het parcours. En dan Abba, ze is 32 jaar! Ze ziet er knokig uit, maar ze is gelukkig en gezond.’ Abba’s zoon Take a Chance on Me, werd recent verkocht voor een astronomisch bedrag aan een Nederlandse amazone. Het cijfer voor de zes nullen noemt ze liever niet. Christian Ahlmann won er liefst 400.000 euro aan prijzengeld mee.

Spermakoeriers

De jongste jaren focust Judy Ann Melchior op de uitbouw van de eigen fokkerij van high-end springpaarden. In de geest van haar vader fokt ze met hengsten en merries die vroeger op topjumpings meestreden.

Koeriers en fokkers lopen in en uit. ‘Die komen sperma van onze hengsten ophalen’, zegt ze. ‘Dat is in ons lab door onze dierenarts verwerkt voor vers gebruik of ingevroren. De dierenartsen van de merries bestellen het en koeriers of fokkers komen het ophalen op het moment dat de merrie klaar is om gedekt te worden via inseminatie. Sommige merries komen naar hier om geïnsemineerd te worden.’

©Alexander D'Hiet

‘Ik heb nu zo’n 25 hengsten die ook goedgekeurd zijn voor het Studbook Zangersheide en ze zijn bijzonder succesvol bij de fokkers. Dit jaar dekten mijn hengsten al 5700 merries.’ Melchiors fokkerij behaalde in 2019 een omzet van 9 miljoen euro.

Wat verder tussen de dennen loopt een kleine kudde fokmerries, internationale grootheden van weleer. Fotograaf Alexander vraagt of ze niet schrikken van zijn toestel. Ze schatert en zegt dat de merries op vliegtuigen hebben gezeten. ‘Icy is mijn lieveling’, zegt ze van As cold as Ice, de merrie die ze fokte en opleidde tot het hoogste springniveau. Ook andere merries komen dichter, tot grote ontstentenis van de fotograaf. ‘Beschouw ze als nieuwsgierige dames. Ze willen je geruststellen. Laat je niet leiden door angst. Paarden zijn therapie’, lacht ze.

©Alexander D'Hiet

‘Met deze topmerries fokken we via ICSI, waarbij een spermacel rechtstreeks wordt ingebracht in de eicel, waarna de eicel op kweek wordt gezet. Het embryo dat daaruit voortkomt, vriezen we in of plaatsen we in een draagmerrie. Dat doen we in ons lab. Zo kun je van dezelfde merrie meer veulentjes per jaar fokken. We spitsen ons nu toe op DNA-onderzoek, hoe we erfelijke ziektes weg kunnen selecteren. We organiseren trouwens ook veilingen van embryo’s. Een goede investering in uitzonderlijk DNA.’

‘Ik fok niet meer dan 30 veulens per jaar. Mijn doelstelling: van die 30 moeten er 28 op het hoogste niveau van de jumping komen. Ik geef ze tijd en een professionele sportbegeleiding. Dat is enorm belangrijk.’

Paardenfamilie

Op de vrachtwagen van Zangersheide staat een foto van Judy ann Melchior met haar lievelingshengst Levisto Z. ©Alexander D'Hiet

‘Ik probeer niet Léon II te zijn’, zegt Judy Ann. ‘Die schoenen zijn te groot om te vullen. Mijn vader is begonnen als mijnwerker en heeft alles zelf verwezenlijkt. Ik ben enorm dankbaar voor de bevoorrechte situatie waarin ik geboren ben. Ik doe mijn best om de zaken zo goed mogelijk voort te zetten en te blijven groeien. Ik probeer daar verder niet te veel over na te denken, dat zou verlammend werken. Mijn vader was 60 toen ik geboren ben. In mijn jeugd heb ik altijd meegeholpen tijdens de events op het domein. Er werd niet veel over gesproken. En ik ging elk weekend naar een grote wedstrijd, daar leer je hoe anderen het doen. Hij was 78 toen ik 18 werd. Toen hij overleed op zijn 88ste, voor mij nog veel te vroeg, stond ik al samen met hem aan het roer, zowel van het Studbook, de events als van de fokkerij.’ 

Ook haar partner Christian Ahlmann werkt 7/7, vertelt ze. ‘Komt hij op zondagavond thuis na een vierdaags concours, op maandagochtend werkt hij weer. Voor ons kan dat. Wij hebben elkaar leren kennen in de sport en we zijn intussen 14 jaar samen. Ons leven is ons werk en ons werk is ons leven.’

‘We zijn een echte paardenfamilie. Leon is ook een bezeten ponyruitertje. Hij deed zijn eerste springwedstrijdje toen hij amper zes was. Ella is pas twee en ze loopt nu al naar de paarden. Paarden maken mij gelukkig, ik kan me geen ander leven voorstellen.’

Van 22/9 t/m 26/9, Domein Zangersheide, 3620 Lanaken, lanaken.zangersheide.com

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie