sabato

Carrièreswitch: van turnaroundmanager tot succesvolle wijngaard

Elke euro die Laurijssens investeert, moet gaan naar het verbeteren van de wijnkwaliteit. 'Hier gaat dus geen geld verloren aan een weelderige bodega of degustatieruimte.' ©rv

Yves Laurijssens was in België een succesvolle turnaroundmanager. Als middertiger maakte de Kempenaar echter zélf een drastische carrièreswitch: hij trok met zijn gezin richting Valencia om daar een wijnbedrijf uit de grond te stampen, Bodega de Moya. Ook daar wenkt nu het succes.

Hoe anders dan met 'gelukt' kan je het parcours en de snelle commerciële klim van de Bodega de Moya omschrijven? In zijn eerste oogstjaar 2012 in Utiel-Requena, een sluimerende Valenciaanse appellatie, bottelde de Belg Yves Laurijssens (41) trots 15.000 flessen, uitsluitend van de lokale druivensoort bobal.

©rv

In 2018 was het productievolume al gestegen tot 250.000 flessen, ditmaal op basis van de variëteiten bobal, monastrell en de bijna verdwenen merseguera - druiven die komen van drie verschillende wijngaarden maar wel op één locatie worden verwerkt.

Laurijssens' wijnmotto: 'Ik werk uitsluitend met oude druivelaars - concreet: veertig tot honderd jaar oud - op hooggelegen wijngaarden en alleen met autochtone druivensoorten in plaats van de zoveelste chardonnay of cabernet.'

Tweede keus

Waarom verlaat een Belgische manager zijn comfortzone om wijnen te maken in het buitenland? 'Ik ben altijd nieuwsgierig geweest naar projecten in een industriële productieomgeving. Van scratch af beginnen, telkens in een andere branche, daar voel ik me goed bij', aldus Laurijssens. 'Zo heb ik mijn schouders gezet onder een onderneming die glazen en porselein bedrukt en onder een verdeler van producten en diensten in de telecom- en energiesector - met Proximus, Telenet en Essent als klanten.

Het laatste bedrijf waarvoor ik werkte, maakte inleggers voor koekjes en pralines. Maar er is altijd een stemmetje geweest dat me lokte om naar het buitenland te verkassen.

2012 was het ideale moment: onze kinderen hadden de leeftijd waarop ze nog vlot konden integreren in een nieuwe schoolomgeving en aangezien het laatste bedrijf dat ik reorganiseerde, verkocht werd, moest ik sowieso alles opnieuw opbouwen. Waarom dan niet in het buitenland?'

©rv

Uiteraard verklaart dat nog niet waarom Valencia het nieuwe actieterrein werd. 'Onze eerste keuze was Toscane, maar het is mijn tweede natuur om in business 'onderwaardering' te zoeken en die situatie vervolgens proberen op te tillen. Dat was onmogelijk in Toscane. Integendeel, veel domeinen en locaties zijn daar overgewaardeerd, zeker in vergelijking met Spanje.'

Ruim negen maanden trok Laurijssens met zijn echtgenote Sofie rond in Spanje, op zoek naar appellaties met potentieel. 'Voor mij staken er meteen twee bovenuit: Campo de Borja, in de provincie Zaragoza, en Valencia. De eerste appellatie is het niet geworden wegens de levenskwaliteit.

In Valencia heb je een fantastisch mediterraan klimaat, terwijl Zaragoza een extremer continentaal klimaat kent. Bovendien zijn de Valencianen - zelfs in de povere economische situatie waarin velen momenteel verkeren - happy people. Mensen genieten er nog echt, ook van de kleine dingen in het leven.'

Argwaan

Dat de Belgische 'we vliegen erin'-werkethiek niet meteen op te dringen was aan de Spanjaarden werd al snel duidelijk. 'Uiteraard heb ik respect voor de Spaanse gewoonten - da's trouwens de enige manier om er zeker van te zijn dat er nadien wél efficiënt wordt gewerkt.

Het lastigste voor mij hier in Spanje? Ik moest me diplomatischer leren op te stellen.

Tussen 14 en 16 uur kennen de Spanjaarden hun siësta: de middagpauze waar ze uitgebreid koken, eten en relaxen. Maar nadien nemen ze de draad weer op en werken ze vaak nog tot laat door. Wij Belgen hebben de neiging om te zeggen: eet gauw een boterham en verlies geen tijd, zodat je vanavond iets vroeger kan afronden. Maar hier werkt dat niet. Persoonlijk was dat het lastigste voor mij: ik moest me diplomatischer leren op te stellen.'

Ook een echte vertrouwensrelatie opbouwen met Spanjaarden vraagt tijd, merkte Laurijssens. 'Vooral Spanjaarden in het binnenland staan zeer argwanend tegenover buitenlanders. De taal spreken helpt gelukkig. We hebben het voordeel dat we met onze drie kinderen verhuisd zijn, dat maakt integreren een stuk gemakkelijker. Ondertussen zijn we helemaal opgegaan in onze Spaanse omgeving en kijken we zelf al raar op van sommige Belgische gewoonten als de familie op bezoek komt.'

Kempisch boerenverstand

Van bij de start wist Laurijssens welk type wijn hij wou produceren: 'affordable luxury', zo omschrijft hij het. 'Telkens wanneer ik peperdure premiumcru's drink - en zelf moet betalen - ben ik teleurgesteld. De wijn is meestal wel uitstekend, maar toch heb ik een ongemakkelijk gevoel. Boven een bepaalde prijsgrens betaal je vooral de marketingkosten. Dat past helemaal niet in het opzet van onze bodega.

Yves Laurijssens. ©rv

Onze filosofie is 'lean and mean', alle middelen optimaal benutten om een zo goed mogelijk - en nog betaalbaar - product bij de eindconsument te krijgen. Een product dat elke dag gedronken kan worden. Onze strategie is immers gericht op de groeiende middenklasse in de wereld, niet op de elitewijnen waar iedereen wel over spreekt, maar die vrijwel niemand drinkt.'

Die aanpak strookt met zijn Kempische nuchterheid én zijn jobverleden: 'Wijn is wel een volledig ander product dan ik gewoon was, maar ik probeer ook hier zoveel mogelijk logisch boerenverstand te gebruiken. Het feit dat je de eerste drie jaar veel investeert en niets verkoopt, is best akelig.

Onze kennis over wijnbouw was trouwens nihil. Je goed laten bijstaan is dan ook dé boodschap. Maar zoals bij alle projecten die we voordien gerealiseerd hebben, is het belangrijkste dat we onszelf continu bijscholen. Ik ben het gewoon om telkens om te schakelen en me bij te scholen. Indien ik moest herbeginnen, zou ik het niet anders aanpakken. Want door de fouten die we hebben gemaakt, hebben we ook heel veel geleerd.'

Simpele zwaartekracht

Andere pijlers van Laurijssens' approach zijn al even nuchter. Zo moet elke euro die hij investeert, gaan naar het verbeteren van de wijnkwaliteit. 'Hier gaat dus geen geld verloren aan een weelderige bodega of een luxueuze degustatieruimte. Out of the box denken is een ander principe dat ik mijn team probeer bij te brengen.

Ik hou ervan om simpele oplossingen te vinden voor ingewikkelde problemen. Ik kan je verzekeren dat ze me hier soms aankijken alsof ik 'gek' ben. Zo is er het voorbeeld van 'winemaking by gravity'. Mijn wijnmaakster wilde een dure, hippe oplossing aankopen om onze wijnen voortaan te maken via de zwaartekracht - dus zonder mechanische pompen.

Ik kwam echter met een eenvoudige oplossing die nog niet één tiende van de aanvankelijke prijs kostte, maar wel hetzelfde resultaat oplevert: een vorklift en een eenvoudige plastic container. Simpeler kan niet.' Gezond Kempisch boerenverstand, we zeiden het al.

De wijnen van Yves Laurijssens

De Moya, Diego 2017

©rv

KLEUR: wit.
DRUIVEN: merseguera, chardonnay.
PRIJS: 12,75 euro.

Deze door 70 procent merseguera gedomineerde blend werd op 1.050 meter hoogte geoogst, fermenteerde gedeeltelijk op Franse eik en logeerde daarna 6 maanden 'sur lies' (op droesem en gistresten). Het resultaat is een originele cuvée, intens strogeel. Rijk qua boeket en vet qua smaak, met vooral geel/wit steenfruit in de hoofdrol, maar ook mineraal en fris, en zelfs ziltig onderbouwd.

De Moya, Maria 2015

KLEUR: rood.
DRUIVEN: bobal.
PRIJS: 11,50 euro.

Eindelijk wordt de fruitgespierde bobaldruif naar waarde geschat! Deze cuvée (12 maanden eikopvoeding en geplukt van tot 45 jaar oude stokken) vormt een prima introductie tot de variëteit. Briljant robijnrood. Rijp boeket met kaneel, cacao, gedroogde zwarte pruim en bosbes. In de mond impressies van praliné, jammy pruimen, vijgenpasta en macadamianoten, vurig en fluwelig qua textuur. Stoere foodwijn.

De Moya, Sofia Noble 2015

 KLEUR: wit.
DRUIVEN: merseguera,
sauvignon blanc.
PRIJS: 67 euro.

In een rank 50 cl-flesje zit de zoete spielerei van de Bodega de Moya: een dessertwijn à la sauternes, gemaakt van druiven waarop botrytis (nobele rotting) plaatsgreep. Na 24 maanden verblijf in Franse barriques resulteerde dat in een goudgeel glanzende kleurspiegel en een sexy parfum van sinaasappelzeste en gekonfijte abrikoos. Qua smaak zal deze wijn zelfs 'zoethaters' charmeren.

Te koop via Kaapwijn Import (200 verdelers in België).

Advertentie
Advertentie