leading story

Voor wie de korte termijn iets voor mietjes vindt

Vandaag nabeurs verdiep ik mij met plezier in het halfjaarrapport van SaintGobain. Het is soms moeilijk te zeggen waarom uit de duizenden beursgenoteerde bedrijven deze of gene onderneming mijn aandacht trekt. Maar m’n zwak voor het Franse steraandeel, bekend van miljoenen champagneflessen en de glazen vloer van de Grand Canyon Skywalk, is snel verklaard: de meeste bedrijven worden niet ouder dan 40 of 50 jaar. De Compagnie de Saint-Gobain daarentegen is dik 300 jaar oud. En ze heeft die gezegende leeftijd bereikt ondanks de slechtst mogelijke omstandigheden. Drie eeuwen typisch Franse kwalen: staatsinterventie en hopeloos management van even arrogante als incapabele énarques. Saint-Gobain heeft zijn roots in de oer-Fransman Jean-Baptiste Colbert. Die verhief onder de zonnekoning Lodewijk XIV het ‘staatsdirigisme’ tot religie. Tot op vandaag blijft de Franse politieke klasse trouwens de illusie koesteren dat ze wars van de wereldconjunctuur een industrieel beleid kan uitstippelen. Colbert had er in 1665 schoon genoeg van dat de Venetianen van Murano de glasmarkt ‘cornerden’ en decreteerde dat ook Fransen glas moesten kunnen blazen.