kaaiman

1815, slag bij Waterloo

Toen Kaaiman in de herfst van 2012 met een bos bloemen en een doos pralines bij Isabel Albers ging smeken of De Tijd hem uit de goot kon redden, zuchtte ze na een lange stilte: ‘Vooruit dan maar. Probeer of je iets grappigs kunt schrijven, een vleugje humor mag er altijd bij. Maar nooit gemeen worden, en nooit mensen persoonlijk beledigen. Ge kunt maandag beginnen. Boterhammen meebrengen, want wij kloppen lange dagen. Dat zijt ge bij Knack waarschijnlijk niet gewoon geweest.’