column

Eén telefoontje

Het telefoontje zette mijn wereld stil. Ik stond recht in mijn kantoor, met de hoorn nog in mijn hand, maar had het gevoel dat de grond onder mijn voeten wegzakte. Het was het soort telefoontje waar ik niet op voorbereid was, dat niet thuishoorde in de wereld waarin ik functioneer. Een van onze consultants, ik noem hem Johan, was die ochtend niet komen opdagen bij de klant waar hij werkte. Een hartfalen, bleek snel. Op slag dood. Verdomme toch. Johan was nog geen 40, niemand in zijn omgeving was voorbereid op zo’n plots afscheid.