gespot

Kritieke drempel overschreden in Hongkong

In Hongkong staan twee denkwijzen frontaal tegenover elkaar. Er is die van het autoritaire Chinese regime, dat op 5 augustus beval de toestand weer in handen te nemen. En er is die van een vage en informele beweging, waarvan elke repressie telkens nieuwe eisen doet opborrelen. De confrontatie speelt op een uitputtingsslag en is onuitgegeven. De manifestanten verzetten zich zowel tegen hun regering in Hongkong als tegen de Chinese overheid. Die laatste heeft de opdracht gegeven de opstand te onderdrukken en stelt dat de protestbeweging een ‘gekleurde revolutie’ is, een poging om China te destabiliseren met buitenlandse hulp. Om het verzet te breken gebruikt de overheid cynisch genoeg oude koloniale wetten die nog altijd gelden voor ‘rebellen’. De ontplooiing van Chinese ordekrachten gaat volop door. De tijd voor een dialoog lijkt voorbij. ‘Hongkong is China niet’, is een veelgehoorde slogan. De frustratie dat China alles in handen wil nemen, wordt nog versterkt door het feit dat de inwoners geen zeg hebben in de keuze van hun leiders.