Advertentie
Advertentie
onze mening

Een rechtsstaat onwaardig

Een kijkje achter de schermen van de grote rechtbanken is een ontluisterende oefening. We troffen overwerkte rechters aan die met de moed der wanhoop voortploeteren. In een nooit eindigende race tegen de klok nemen ze - veel te snel - beslissingen over zware financiële dossiers. Over kinderen in noodsituaties. Beslissingen die inhakken op mensenlevens. Dat is erg voor die rechters, die elke avond en elk weekend doorwerken om hun vonnissen op tijd rond te krijgen. Maar het is vooral erg voor ons, de burgers. We krijgen niet meer de rechtspraak die we verdienen. Overal klinkt dezelfde noodkreet, soms onverholen: hier komen fouten van. Rechters staan op het punt te begeven. Voorzitters trekken aan de noodrem: omdat ze al te veel afgewenteld hebben op de magistraten, worden kamers gesloten. Dat betekent dat honderden dossiers bij andere kamers boven op de stapel komen. Dat betekent ook langere wachttijden. Terug naar de jaren negentig. De onderbezetting op sommige rechtbanken is een situatie die veel te lang onderhuids kon dooretteren. De lasten bij Justitie zijn niet gelijk verdeeld. Te lang hielden rechters dat potje gedekt, om niet te worden weggezet als nestbevuiler. Maar de etterbuil gaat open. Terecht. Deze toestanden zijn een rechtsstaat onwaardig.