onze mening

Eén tegen achttien

‘Riga is een mooie stad. Geniet er van. Want hier wordt niets beslist.’ De Duitse minister van Financiën Wolfgang Schaüble toonde zich vrij cynisch toen hij voor de vergadering van de Eurogroep de pers toesprak. Maar vergis u niet: dit gaat niet over Duitsland versus Griekenland. Ook nu stond Athene alleen tegenover 18 andere eurolanden. Sommige daarvan, zoals Slovakije, Bulgarije en de Baltische landen, geven niet toe omdat ze armer zijn dan Griekenland. Andere, zoals Spanje, Portugal en Ierland, vinden dat de regels niet kunnen veranderen nu zij het afgesproken besparingspad wél hebben afgelegd. Nog andere, zoals Duitsland, vinden dat ze een kwarteeuw geleden, toen West- en Oost-Duitsland werden herenigd, ook hun deel van de pijnlijke weg hebben afgelegd. Het moeilijke aan de Griekenlandcrisis is dat als de spelregels van de euro worden gewijzigd, dat ook in die landen democratisch moet worden gesteund. Op dit moment lukt dat niet. Het is dus te eenvoudig te zeggen dat, omdat de regering-Tsipras moet blijven besparen, de Griekse democratie niet gerespecteerd wordt. Griekenland heeft, wat zijn munt en economie betreft, beslist zijn democratie te delen met 18 andere democratieën. En het staat nu alleen tegen die 18.