De Ronde tegen corona

©rv

Zondag is er geen Ronde van Vlaanderen. Toch is er een manier om de kasseien en hellingen van Vlaanderens Mooiste te bedwingen in tijden van lockdown en corona. Welkom in de wondere wereld van Zwift.

Het is vrijdag, 20.15 uur. Mijn koersfiets staat in het midden van de eetkamer, terwijl het avondjournaal meldt dat de maatregelen tegen corona met twee weken zijn verlengd. ‘Thuisblijven blijft de boodschap’, zegt viroloog Steven Van Gucht. Activiteiten in de buitenlucht - zoals lopen, fietsen en wandelen - zijn toegestaan en zelfs aan te raden, maar het huis verlaten mag enkel voor de strikte duur van die activiteit.

Even houd ik de adem in. Komt er een verbod op lange fietstochten? Minister van Binnenlandse Zaken Pieter De Crem (CD&V) was daarover zeer formeel. ‘Een fietstocht van 50 kilometer, dat kan niet meer’, zei hij en dat deed het ergste vermoeden. Maar het blijkt loos alarm. Er komt geen opgelegde perimeter. Door wielergek Vlaanderen gaat een zucht van opluchting.

Fietsen mag nog, maar het liefst moederziel alleen. In groep fietsen is verboden. Ik zet mijn iPad op tafel, maak een koppeling met de draadloze sensor van mijn rollentrainer en kruip op de trappers. Een wielerliefhebber moet toch iets doen, nu hij niet in peloton mag fietsen. Dus is bij mij een zot idee gaan rijpen. Ik wil de hellingen en de kasseien van Vlaanderens Mooiste in groep bedwingen, en dat ondanks het coronavirus.

Niet de échte Ronde van Vlaanderen, want die is geannuleerd. Wel een parcours dat even uitdagend is als dat van de beroepsrenners, met een lengte van 229 kilometer en 2.160 hoogtemeters. Hoe wil ik dat doen? In vijf etappes, omdat het me ondoenbaar lijkt dat hele traject in één dag af te haspelen aan de eettafel. Waar? In de wondere werkelijkheid van Zwift.

Dag 1 - Londen: 56 kilometer, 473 hoogtemeters

Ik doe mijn oortjes in, zet mijn iPad aan en klik op een oranje app met de grote witte letter Z. Een opstartdeuntje begint te spelen, een idyllisch landschap floept tevoorschijn. Het fietsplatform Zwift, dat veel weg heeft van een digitaal animatiefilmpje, werd in 2014 ontwikkeld door vier wielerfans uit Californië en telt meer dan een miljoen gebruikers.

Als Zwifter heb je de keuze uit zes werelden, die elk hun eigen routes hebben. Als eerste tocht heb ik een grote lus door het centrum van Londen gekozen, met steile uitlopers in de naburige heuvels van Sussex. Behoorlijk pittig, maar een goede opwarmer voor de uitdaging die me wacht.

Ik maak bewust tijd om te zwiften, twee keer per week als mijn kinderen in bed liggen en ook in het weekend.
Bieke Van Gorp
Medeoprichter FibriCheck

Het eerste deel is relatief vlak, dus ik vlieg er meteen fors in. Na 7 kilometer begin ik al druppels te zweten. Ik fiets samen met 57 andere Zwifters, onder wie vijftien Amerikanen, twee Fransmannen en een Italiaan, over de Tower Bridge en zie de skyline van de stad passeren. Ook Buckingham Palace zoeft voorbij. Een Brit post een bericht: ‘Have the good vibes, stay healthy in Covid-19 times.’

Na 31 kilometer is de eerste klim in zicht op Box Hill, ten zuidwesten van Londen. Die ligt normaal gesproken een eind fietsen van het centrum af. Maar via een klein stukje in de metro rijd ik ineens op vrij spitsvondige wijze door de Engelse heuvels. Het gaat vrij vlot omhoog. Zelfs de twee steile zones van 10 tot 11 procent zijn gemakkelijk overbrugbaar.

Daarna komt een snelle afdaling, opnieuw een vlakke rit door Londen, en dan op naar de tweede klim langs de andere zijde van Box Hill. Even betrekt de virtuele lucht en begint het te plenzen, maar in de loop van de klim trekt de hemel weer open. Het zwaarste gedeelte is stilaan achter de rug. Na 122 minuten bereik ik voldaan de finish.

Even mijn score bekijken. Ik heb 56 km en 473 hoogtemeters op de teller staan, goed voor de verbranding van iets meer dan een halve pizza. Ik kreeg negen keer een ‘ride on’, onder meer van Max Pavan, een tv-journalist uit de Italiaanse stad Bergamo, die zwaar getroffen werd door het coronavirus. Ik stuur een vraag om hem te volgen. Hij bevestigt een dag later.

Voorts heb ik door de rit 28.000 extra ‘drops’ of zweetdruppels verdiend, waarmee ik straks een betere helm, een nieuw truitje, een sneller wiel of een lichter fietsframe kan kopen. Daarmee zal ik nog vlotter de hellingen kunnen opfietsen.

De data die Zwift me aanlevert, zijn indrukwekkend. Zo ontdek ik dat Bieke Van Gorp, medeoprichter van de Limburgse start-up FibriCheck, precies hetzelfde parcours heeft gefietst in Londen, maar dan een dag eerder. ‘Ooh, wat een fijne bezigheid’, reageert ze als ik haar over mijn virtuele Ronde mail. ‘Ik ben sinds eind vorig jaar een regelmatige Zwift-gebruiker. Bij een jong bedrijf werken is geen sprint maar een marathon, en daarvoor heb je een gezonde geest in een gezond lichaam nodig. Ik maak dus bewust tijd om te zwiften, twee keer per week als mijn kinderen in bed liggen en ook in het weekend.’

Haar collega Jo Van der Auwera, chef kwaliteitszorg bij FibriCheck, is evenzeer gebeten door de Zwift-microbe. Al heeft hij nog niet zo veel kilometers op de teller staan als Van Gorp. ‘Hij is opnieuw actief geworden tijdens de lockdown’, lacht ze. ‘We bouwen nu geregeld Zwift-momenten in met het management.’

Ik speur het netwerk af naar andere bedrijfsleiders, en vind de namen terug van topbestuurder Johnny Thijs, Ageas-topman Bart De Smet en Teamleader-CEO Jeroen De Wit. Toeval of niet, zij namen begin dit jaar deel aan het fietsproject Cycle for the Climate, een initiatief om de opmars van de woestijn in Afrika te stoppen. Ik doe navraag bij de eerste en krijg als kort antwoord: ‘Geachte heer Depuydt, dank voor uw mail maar geen belangstelling. Veel succes.’

Ik neem contact op met de tweede, en ook hier blijkt iets niet te kloppen. ‘Ik heb mij, voor zover bekend, niet ingeschreven op het Zwift-platform’, zegt de Ageas-topman. ‘Opgelet, er zijn meerdere ‘Bart De Smetten’ in België. Ik ben wel een gebruiker van het Strava-platform, maar enkel als ik buiten ga fietsen, wat nu toch een tweetal maanden geleden is.’

De derde fietser, Jeroen De Wit, beschikt wel over een eigen Zwift-profiel. Er staan bij hem 87 kilometer en 1.092 hoogtemeters op de teller, maar de 32-jarige Teamleader-topman is al geruime tijd niet meer op het netwerk actief.

Navraag leert echter dat de Zwift-gemeenschap in België snel uitbreidt. Ze zou nu al uit enkele tienduizenden mensen bestaan, zegt Stephan Tytgadt, die vijf jaar geleden een eigen community oprichtte, de Belgian Zwift Riders. ‘Er komen dagelijks leden bij en we zitten al dik boven de 3.000. Jawel, ook bedrijfsleiders.’

Dag 2 - Watopia: 54 kilometer, 693 hoogtemeters

Het is zaterdag en erg druk op Zwift. Er zijn niet minder dan 19.096 virtuele fietsers op het netwerk actief. Ik kies als tweede etappe een route waarmee je door de wondere wereld van Watopia rijdt. Kort samengevat: 15 kilometer vlak, gevolgd door 30 kilometer klim- en daalwerk, eindigend met 10 kilometer vlak.

Ik heb het nog niet uitgeprobeerd, maar als de lockdown nog verscherpt en we niet meer buiten mogen fietsen, dan zit ik binnen de week op Zwift.
Geert Noels
Oprichter Econopolis

Zwift is in 2014 begonnen met de kaart van een klein eiland uit de Stille Oceaan, een kopie van de atol Jarvis Island, waarop je een route kon fietsen met een steile maar korte klim. Inmiddels is die plek uitgegroeid tot het reusachtige Watopia, waar altijd wat te ontdekken is.

Ik start rond 16.15 uur in een kleine wijk midden op het eiland en rijd met een gemiddelde snelheid van 31 kilometer per uur richting Titan’s Grove, een van de mooiste gebieden van Zwift. Je fietst hier miljoenen jaren terug in de tijd, door een mistig, heuvelachtig landschap waar je vaak dinosauriërs ziet opduiken. Die zijn, net als de omgeving, minutieus vormgegeven. Als je geluk hebt, rennen er zelfs een paar met je mee.

Daarna krijg ik een desolaat landschap voorgeschoteld. Een kale vlakte met geisers en borrelende modder. Na een lusje door dit inferno kom ik uit in een kokend hete vlakte: Fuego Flats. De combinatie van rotsen, zand en woestijnflora is een feest voor het oog. Vandaar gaat het naar de redwoods, om aan kilometerpaal 16 de beklimming van de 9,4 kilometer lange Epic KOM aan te vatten.

Deze berg is een kuitenbijter eerste klas. Tot de komst van Alpe du Zwift, een virtuele Alpe d’Huez, was ze de langste en hoogste klim in Watopia, met stijgingspercentages tot 12 procent. Het is mijn dagje niet. Na 20 kilometer fietsen moet ik even pauzeren om mijn drinkbeker bij te vullen. Ik raak boven na 37 klimminuten. Ik piloteer me op de grote plaat naar het dal. De minuten tikken langzaam voorbij. Pijn aan het zitvlak. Onder mijn stuur heeft zich een grote zweetplas gevormd.

Beneden aan de berg neem ik de afslag naar een oerwoud met oude Mayaruïnes. Het gaat opnieuw omhoog. Alsof de hitte van de Fuego Flats nog niet genoeg was, zie ik in de verte een actieve vulkaan opdoemen. Door die vuurberg loopt een hobbelig pad dat je door de kolkende lava stuurt. De finish is niet ver meer. Ik ben blij dat die eindelijk wordt bereikt.

Dit keer staan 53,8 kilometer en 693 hoogtemeters op de teller. Driekwart pizza heb ik erdoor gejaagd. Vijftig Zwifters hebben de rit met me meegereden, onder wie geen enkele Belg. Van zeven fietsers kreeg ik een ‘ride on’. Ik kijk wie de vorige dagen op het parcours zat, en zie dat Christophe Deroose, gewezen topman bij de textielreus Beaulieu en CEO van de hr-dienstenleverancier Acerta, een vaste passant is. Zo nam hij vorige week deel aan de Flanders Cycling Happening op Zwift en deed hij ook mee aan diverse groepsritten op Watopia.

‘Het voordeel aan Zwift is de flexibiliteit’, zegt Deroose. ‘Ofwel fiets je mee met een georganiseerde rit, wat het leukst is, ofwel rijd je alleen als het tijdstip van die ritten jou niet past. Ik fiets bij voorkeur in de buitenlucht, maar als ik ’s avonds laat thuiskom of als het slecht weer is, krijgt Zwift van mij de voorkeur.’

Die erg soepele aanpak en het feit dat je op het netwerk nooit alleen bent, spreken ook steeds meer niet-Zwifters aan. ‘Ik heb het zelf nog niet uitgeprobeerd, maar ik zie het aantal enthousiaste gebruikers snel toenemen’, zegt Econopolis-oprichter en fietsfanaat Geert Noels. ‘Vorige week nog vroeg ik sportcoach Paul Van den Bosch wat je zoal nodig hebt om op Zwift te fietsen. Als de lockdown nog verder zou verscherpen en we niet meer buiten mogen fietsen, zit ik binnen de week op het systeem.’

Dag 3 - Richmond: 50 kilometer, 391 hoogtemeters

Voor de derde etappe kies ik Richmond. Die Amerikaanse stad in de staat Virginia was in 2015 het decor voor het wereldkampioenschap wielrennen op de weg. Peter Sagan viel toen spectaculair aan op de nijdige klim van 23rd Street en kon zo zijn eerste regenboogtrui veroveren.

‘Het is een wonderlijk parcours’, vindt Eric Schlange, die alle routes vakkundig onder de loep neemt op zijn blog Zwift Insider. ‘De eerste helft is relatief vlak, maar daarna volgt een rollercoaster van korte en steile hellingen waarop je naar hartenlust kan aanvallen.’

Virtueel koersen

Zwiften doe je op een slimme rollentrainer die draadloos kan connecteren met je laptop of tablet. Zo’n rollenbank heb je al vanaf 400 euro. Die trainer dient om je koersfiets op te monteren. Een abonnement op de software van Zwift kost 15 euro per maand.

Er bestaan ook andere virtuele fietsplatformen zoals Bkool, RGT Cycling en Rouvy. Zo organiseert Flanders Classics, de organisator van de Ronde Van Vlaanderen, een virtuele competitie met Bkool waarbij de finale van die koersen op het platform wordt gereden. De simulator bootst met video- en 3D-beelden de omgeving van de koers, met afstand, hellingsgraad en zelfs weersomstandigheden zo realistisch mogelijk na.

‘Er is al ongeveer 25.000 keer een finale gereden op het Bkool-platform’, zegt Tomas Van den Spiegel, CEO van Flanders Classics. ‘Dat waren vooral buitenlanders.’ Om het initiatief bij Belgen in de kijker te zetten, organiseert Flanders Classics zondag met 13 wielerprofs ‘De Ronde 2020 - een koers vanuit hun kot’. Zij nemen het tegen elkaar op in de eerste virtuele editie van de Vlaamse klassieker.
Die profs, onder wie Remco Evenepoel, Greg Van Avermaet, Wout Van Aert en de winnaar van 2019 Alberto Bettiol, rijden de laatste 32 kilometer van de Ronde.

De koers is vanaf 15.30 uur op Sporza te volgen, met commentaar van Michel Wuyts en José De Cauwer.

Ik zie dat vandaag meer dan 21.000 Zwifters op het netwerk actief zijn. Kort daarna zal blijken dat er een historisch record gebroken wordt van meer dan 28.000 gelijktijdige gebruikers. Dat is bijna een derde meer dan een week eerder. Steeds meer Zwift-gebruikers stellen zich op blogs en internetforums de vraag of het netwerk die groei wel aankan.

Ik pols daarover Tytgadt, die tot voor kort in loondienst was bij Zwift en nu enkel de Belgische gemeenschap beheert. ‘Die records komen met zekerheid door Covid-19’, zegt hij. ‘Spanje en Italië zitten in een algehele lockdown. Iedereen schakelt er over op Zwift. Er is een groei van 30 procent. De smart trainers zijn er tot de zomer uitverkocht. Dat speelt een grote rol.’

Eric Min, de CEO van Zwift, stelde onlangs in een open brief iedereen gerust. ‘We doen er alles aan om een disruptie van het systeem te vermijden’, zei hij. Zijn bedrijf, dat eind 2018 circa 110 miljoen euro kapitaal ophaalde en zijn personeel met een derde zag aangroeien, staat volgens hem klaar om die groei op te vangen, ondanks de coronacrisis.

Ik concentreer me op de start. Voor deze etappe zal ik drie keer de lus van 16,2 kilometer moeten ronden. Het wordt de ultieme test. De heuvels en kasseistroken van Richmond doen een beetje denken aan de Ronde van Vlaanderen. Het wordt geen makkie. De vermoeidheid van de vorige twee ritten zit nog in mijn benen.

Off we go. Na negen hectische kilometers over de pijlrechte straten van Richmond kom ik aan de eerste klim. Die is kort maar steil. Na de afdaling volgt prompt een nieuw klimmetje, kort en krachtig. Daarna is het uitrollen en opnieuw klimmen naar de finish, drie rondjes lang. Het is zoals voorspeld een rollercoaster.

Ik ben bij aankomst volledig afgepeigerd en moet minutenlang nahijgen. De cijfers liegen er niet om. Over de hele race, anderhalf uur lang, haalde ik een gemiddelde snelheid van 31,9 kilometer per uur. De hoogste piek werd afgeklokt op 70 per uur. Over het hele parcours trapte ik een gemiddeld vermogen van 159 watt. Niet dat dat zo spectaculair is, maar ik ben compleet choco.

De diverse etappes van mijn virtuele Ronde beginnen hun tol te eisen. Ik vraag me stilaan af of die inspanningen wel zo verstandig zijn in coronatijd. Zware trainingen kunnen het immuunsysteem aantasten, zeggen virologen. Misschien moet ik het wat voorzichtiger aan doen.

Dag 4 - Yorkshire: 14 kilometer, 250 hoogtemeters

Het parcours van het WK wielrennen 2019 in Yorkshire wenkt. In de finale reden de mannen hier toen zeven rondjes voor ze aan de eindmeet kwamen. De vrouwen reden er drie. Ik besluit er maar één te rijden, want ik wil mijn weerstand tegen corona niet naar de vaantjes helpen.

Valsspelen op Zwift is niet moeilijk. Je kan de weerstand van je hometrainer losser draaien.
Stephan Tytgadt
Oprichter Belgian Zwift Riders

Het blijkt de juiste beslissing zodra ik van start ga. Het steilste stukje in Yorkshire heeft een gemiddeld stijgingspercentage van 13 procent. Het allersteilste stukje is zelfs heel even 20 procent. Ik ga er bijna stuk, nu mijn benen niet zo’n zin hebben. Het decor is wel bijzonder mooi. Zowel het stedelijk centrum van Harrogate als het platteland is tot in de details nagebouwd. Een lust voor het oog.

‘Een virtuele wereld die zich uitstekend leent voor een clubwedstrijd’, zegt Olle Vastbinder, die in Nederland een blog bijhoudt over Zwift. ‘De lange, rechte stukken, vooral als het vals plat omhooggaat, zijn ideaal om tegenstanders pijn te doen. En de uitdagende klimmetjes zijn kuitenbijters waar het kaf van het koren wordt gescheiden.’

En toch verwondert het mij hoe snel sommigen hier over de weg racen. Is er digitale doping in het spel? Dat is geen grap. De internetfora staan er vol van. Enkele jaren geleden werd het ZADA opgericht: het Zwift Anti-Doping Agentschap. Tytgadt was er lid van. ‘Het was dweilen met de kraan open’, vertelt hij. ‘Valsspelen op Zwift is niet moeilijk. Je kan de weerstand van je hometrainer losser draaien. Volgens mij rijdt 70 procent van alle Zwifters op zo’n ondermaatse trainer die kosteloos watts afgeeft. Daar valt weinig tegen te beginnen.’

Een ander veelvoorkomend bedrog is een lager gewicht invullen. Mijn avatar op het digitale scherm symboliseert het vermogen dat ik op de hometrainer trap. Dat wordt berekend volgens de formule ‘watt per kilo lichaamsgewicht’. Als ik tien virtuele kilo’s vermager, word ik als huiskamercoureur algauw onklopbaar. ‘Zolang wedstrijden van thuis uit worden gereden, moet je die met een grote korrel zout nemen’, zegt Tytgadt. ‘Enkel live kan je het deftig controleren. Er zakken dan ook vaak mensen door het ijs wanneer ze tijdens officiële competities op onze trainers komen rijden.’

In elk spel wordt gefoefeld, ik trek er mij dan ook niets van aan. Ik werk de rit in Yorkshire af onder een heldere sterrenhemel. Het levert me 14 extra kilometer op en een hoogteverschil van 250 meters. De Ronde nadert stilaan de eindmeet: ik heb nog 55 kilometer en 353 hoogtemeters te gaan.

Dag 5 - New York: 57,5 kilometer, 645 hoogtemeters

De Astoria Line 8 in New York is het best geschikt. Als ik dat parcours vijfmaal rijd, verzamel ik net genoeg kilometers om mijn laatste etappe af te werken. Het extra aantal hoogtemeters neem ik er dan maar bij. Dit circuit werd genoemd naar de eerste metrolijn van de stad. Eigenlijk komt het neer op een achtbaan door Central Park, met heel veel hellingen, maar echt klimwerk zit er niet in.

Symbolischer kan de plek nauwelijks zijn: New York is de jongste twee weken het Amerikaanse epicentrum geworden van de corona-ellende. Van wielrennen in Central Park is geen sprake meer. Er staan nog enkel tenten opgesteld voor patiënten. 2.000 mensen stierven al in New York en de piek van de epidemie is nog lang niet bereikt.

Eigenlijk wilden de makers van Zwift van New York een ideale fietsstad maken, zoals die er zou uitzien binnen honderd jaar. Dat voel ik zodra ik de eerste hellingen onder de trappers krijg. Ze lopen via glazen bruggen over Central Park. Terwijl ik langs immense wolkenkrabbers fiets, zweven vliegende taxi’s door de lucht.

Die futuristische constructies waren eerst zo realistisch dat sommige Zwifters last kregen van hoogtevrees. Een hack in de software had tot gevolg dat de bruggen minder doorzichtig werden. Ik rijd er in strak tempo tegenop. De ideale intervaltraining.

Terwijl ik de Astoria Line 8 in vijf lussen afleg, beeld ik me in dat ik hier fiets met duizenden anderen, zowel mannen als vrouwen, in de strijd tegen het coronavirus. Zwift mag dan het grootste virtuele videospel ter wereld zijn, het geeft een mooi gevoel van solidariteit.

In de finale kilometers krijg ik nog een berichtje binnen van Stephan Tytgadt. Hij nodigt me uit om zondag ter ere van de Ronde van Vlaanderen ‘We Zwift Flanders’ te rijden, als ik nog op zoek ben naar een uitdaging.
‘Liever niet’, denk ik bij mezelf. Maar dan verbeter ik me: ‘Eigenlijk wel, want anders hebben we zondag geen Ronde tegen corona.’

 

 

 

 

 

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud