portret

M/V van de week | Satya Nadella

De CEO die Microsoft naar 1.000 miljard stuwde.

1.000.000.000.000. Een 1 gevolgd door twaalf nullen. Zo veel dollar was Microsoft deze week, na beter dan verwachte kwartaalcijfers, voor het eerst in zijn geschiedenis waard. Daarmee nam de aloude techmastodont de leiding in de strijd met Apple en Amazon om de titel van waardevolste bedrijf op aarde.

India. Satya Nadella werd in 1967 geboren in het Indiase Haiderabad. Zijn vader was een ambtenaar, zijn moeder een lerares Sanskriet. Nadella wilde graag cricketspeler worden, maar besefte al gauw dat zijn fysieke kwaliteiten tekortschoten. Dus besloot hij zijn andere interesses te verkennen. Hij studeerde af als ingenieur en trok naar de VS om zich te verdiepen in computerwetenschappen.

Microsoft. Nadella begon zijn professionele carrière in Silicon Valley bij het serverbedrijf Sun Microsystems. In 1992 stapte hij over naar Microsoft, toen Bill Gates het bedrijf naar de werelddominantie leidde. Terwijl hij bij het bedrijf werkte, haalde hij een MBA aan de universiteit van Chicago. Gaandeweg klom hij op in de rangen, tot hij in februari 2014 tot CEO werd benoemd, als opvolger van de flamboyante Steve Ballmer.

Poëzie. Onder Nadella kreeg Microsoft een totaal andere leiderschapsstijl dan het gewend was. De Indiër - met ook een Amerikaans paspoort - staat bekend als bescheiden, empathisch en eerder mediaschuw. Triomfen laat hij aan zijn medewerkers. In zijn vrije tijd leest hij poëzie, koopt hij meer boeken dan hij kan lezen en schrijft hij zich in voor meer online cursussen dan hij kan volgen, zei hij ooit.

Familie. Nadella is getrouwd en heeft een zoon en twee dochters. Zoon Zain is zwaar hulpbehoevend. Door een complicatie bij de geboorte is hij verlamd en blind. ‘Dat heeft een enorme impact gehad op hoe ik denk, leid en met mensen omga’, zei Nadella daarover.

Wie vijf jaar geleden had beweerd dat Microsoft het vandaag zou uitvechten met die hippe concurrenten, was waarschijnlijk op hoongelach getrakteerd. Begin 2014 zat Microsoft in de hoek waar de klappen vielen. Het softwarebedrijf had de smartphonerevolutie totaal gemist, een fout die het ondanks duurbetaalde overnames en miljardeninvesteringen niet rechtgezet kreeg. Het ooit zo dominante bedrijf was nog altijd groot en puik rendabel, maar werd meer en meer gezien als een reliek uit het verleden, de dinosaurus van de techindustrie.

En toen werd Satya Nadella CEO. Een aanstelling die tot opgetrokken wenkbrauwen leidde. Satya wie?, was de algemene teneur. De minzame Indiër werkte al sinds 1992 - het Bill Gates-tijdperk - voor Microsoft en was door de jaren bijna geruisloos in de rangen opgeklommen. Maar buiten het bedrijf was hij zo goed als onbekend. Analisten, die hoopten op een klinkende externe naam, krabden zich in het haar.

Lang duurde het niet voor Nadella zijn stempel wist te drukken. Terwijl iedereen uitkeek naar zijn strategie om het zo belangrijke Windows-besturingssysteem alsnog een rol te laten spelen in de steeds meer mobiele wereld, gooide hij het over een radicaal andere boeg. Met een afwaardering van bijna 8 miljard dollar trok Nadella een streep onder de duurbetaalde overname van Nokia, eentje die door voorganger Steve Ballmer nog ‘a bold step into the future’ was gedoopt. In de plaats zette Nadella zwaar in op de cloud - het aanleveren van digitale opslagruimte en rekenkracht aan bedrijven en consumenten, zeg maar.

Het was een gewaagde zet, maar een die extreem goed is uitgedraaid. In plaats van alles te laten draaien rond de cashkoe van het verleden - Windows en de veelgebruikte Office-software (Word, Excel, PowerPoint) - koos Nadella voor de vlucht vooruit met een business met groeipotentieel. Vandaag is Microsoft de tweede speler in de steeds belangrijker wordende markt voor clouddiensten, met 15 procent marktaandeel. Alleen Amazon doet het voorlopig beter.

Het was niet de enige breuk met het verleden. Onder zowel Gates als Ballmer was Microsoft bestuurd als een eenzaat. Waarom partnerschappen sluiten als we het zelf kunnen doen? Nadella realiseerde zich dat Microsoft was ingehaald door de realiteit, en dat er andere spelers waren die sommige dingen beter konden dan Microsoft zelf. Dus besloot hij de eigen sterktes in die nieuwe wereld beter uit te spelen door partnerschappen af te sluiten.

In plaats van een eigen Windows-besturingssysteem proberen op te dringen aan wie Office wilde gebruiken, bracht hij Office naar de platformen van de concurrenten Apple en Google. Toen Nadella als eerste beleidsdaad een partnerschap met Apple voorstelde om Office voor iPad te lanceren, was dat een revolutie. Een statement dat ramen en deuren werden opengegooid om frisse lucht binnen te laten. Microsoft zou niet langer proberen te domineren, maar kijken naar hoe en waar de klanten zijn producten het liefst gebruiken.

De allergrootste impact van Nadella op Microsoft in de vijf jaar aan de top is misschien die op de bedrijfscultuur. Onder Gates en Ballmer was het bedrijf uitgegroeid tot dé slangenkuil van de techindustrie. In 2011 vatte designer en cartoonist Manu Cornet de sfeer aardig samen in een spotprent. Hij tekende het organigram van de groep, maar de verschillende departementen kwamen met getrokken wapens tegenover elkaar te staan.

Met Nadella kwam een eind aan de cultuur van elkaar vliegen af te vangen. In plaats van onderlinge concurrentie gaf hij de werknemers over de departementen heen een gemeenschappelijk doel. Een poolster, noemde hij het in zijn eerste beleidstoespraak. ‘Microsoft bestaat om elke persoon en elke organisatie op aarde in staat te stellen meer te bereiken.’ Dat klinkt als wollige marketingpraat, maar door consequent in het belang van de klant te handelen, kreeg Nadella de neuzen in dezelfde richting.

Na al die jaren geschreeuw en grootspraak van Ballmer was de aanpak van Nadella een verademing. Plots was er ruimte voor experiment en zelfs mislukkingen zonder vergelding. Bombarie werd ingeruild voor empathie. En in vijf jaar tijd ging de waardering van Microsoft maal drie.

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Tijd Connect