Sneller het vliegtuig in? Zo kan het wel

©© Marcelino Ramírez

Een van de grootste ergernissen van vliegreizigers is wachten op anderen bij het instappen. De wetenschap probeert dat laatste te verbeteren. Hoe werkt het?

1. Hoeveel sneller kunnen we reizen?

Bagage proppende reizigers houden de rest op. Dat kan beter, denkt de Londense luchthaven Gatwick. Samen met de budgetmaatschappij EasyJet begon ze twee weken geleden een proef. Eerst gaan passagiers met een stoel bij het raam naar binnen, dan degenen met een stoel in het midden en tot slot de reizigers aan het gangpad. Zo vult het vliegtuig zich efficiënt van achteren naar voren.

Gemiddeld duurt het instappen in een vliegtuig met 158 reizigers 14 minuten, maar met die techniek moet het 10 procent sneller gaan. En het moet geld opleveren. Een maatschappij kan meer vluchten per dag maken of verstoringen voorkomen. Vertraging kost een maatschappij gemiddeld tussen 20 tot 65 euro per minuut, becijferde de Amerikaanse toezichthouder FAA.

2. Waarom stappen we niet al lang zo in?

Omdat het ook nadelen kent. Mensen die samen reizen, moet je uit elkaar halen en dat wil niet iedereen. Terwijl die mensen net vertraging veroorzaken. Ook winkels, pretparken, treinen en luchthavens kampen daarmee. ‘Groepen zijn het ergste’, zegt Sicco Santema, hoogleraar industrieel ontwerpen aan de Nederlandse universiteit TU Delft.

Hun vertraging loopt bovendien exponentieel op. Groeit een groep van drie naar vier mensen, dan geeft dat meer overlast. Bij een groei van vier naar vijf, stijgt de overlast nog veel sterker. Scheiden is dus nodig. ‘Je moet heel hard zijn. Eigenlijk moet je al in de trein de groepen herkennen en op het vliegveld naar aparte rijen sturen.’

Omdat een luchtvaartmaatschappij vooraf niet weet of er veel groepen of losse reizigers zijn, zoekt Gatwick een tussenoplossing: gezinnen mogen als eersten instappen en zitten bij elkaar achterin.

3. Waarom zijn groepen een probleem?

Ze bewegen logger. Denk aan een groep die na de veiligheidscontrole op elkaar blijft wachten en zo alle andere reizigers ophoudt. Santema vergelijkt het met water dat door een leiding stroomt. Dat kan snel en ongestoord, totdat het water modderig wordt. Dan wordt de stroming turbulent, het water klotst alle kanten op en de doorstroming verloopt stroever.

Dat kan je voorkomen door groepen in aparte wachtrijen te zetten. Zelf vinden groepen het wachten niet erg. ‘Dat is een bijzondere uitkomst van ons onderzoek. We hadden verwacht dat iedereen zich ergert aan wachtrijen. Maar als je samen op reis bent, is dat heel anders. Breng groepen dus samen.’

4. Waar kunnen we die kennis nog gebruiken?

Overal, ook in treinstations. Reizigers klonteren vaak samen voor de treindeuren, waardoor uitstappers niet goed weg kunnen en instappen langer duurt. ‘Eigenlijk gedragen mensen op het perron zich als een groep’, zegt Santema.

Daarom stelden studenten een algoritme voor. Laat op het moment dat een trein aankomt met lampen op het perron zien waar de deuren komen en waar reizigers wel en niet moeten staan. Dan kan je passagiers beter verdelen en gaat het in- en uitstappen sneller. Dat kan treinvertragingen voorkomen.

5. Wanneer zien we dat in de praktijk?

De Nederlandse luchtvaartmaatschappij KLM, de luchthaven van Hamburg en Schiphol werkten al samen met de TU Delft. In een oude vliegtuigromp onderzochten wetenschappers ook wat de slimste zitplaats is op basis van de bagage. Maak een foto van je handbagage, en software bepaalt wat de beste plaats is. Sommige ideeën zijn al op luchthavens te zien. Santema: ‘Alleen geeft niet iedereen daar bekendheid aan. Gatwick wel.’

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Tijd Connect

Gesponsorde berichten

n