-- Hij was begin deze week in zijn eigen Livorno gaan nadenken, Carlo Azeglio Ciampi, de staatsambtenaar die als gouverneur van de Italiaanse nationale bank en minister van Financiën in de jaren negentig bijna miraculeus de lire in de euro deed opgaan. Zowel Silvio Berlusconi als Romano Prodi leek bereid zijn ambt van staatshoofd nog eens te verlengen, tot 2013.Woensdagmiddag, terug in Rome, gaf de 85-jarige Ciampi een communiqué uit van een ongewone grandeur. Dat hij 'een gevorderde leeftijd had', en 'niet meer op de vereiste energie kon rekenen'. En vooral 'dat de hernieuwing van zo'n lang mandaat niet echt verzoenbaar is met het republikeinse karakter ervan', en een verlenging 'het risico van een monarchale republiek' kon oproepen.De lokroep van het ambt is zo krachtig, dat zelfs een Churchill hem op zijn tachtigste niet kon weerstaan. Een aangeboden ambt weigeren is in Italië, zeker op hoge leeftijd, hoogst ongebruikelijk. Na het aftreden rest enkel nog de leegte, en het wachten op de dood. Toch koos Carlo Ciampi daar deze week voor. Hij bewees op die manier nog eens de ouderwetse wijsheid dat een politicus pas echt bewondering oogst als hij minstens de indruk kan wekken het algemeen belang hoger in te schatten dan het eigen mandaat.