Redacteur Politiek

Een betere verkeersfiscaliteit is nodig. Maar de manier waarop Brussel doorduwt, is niet de juiste.

Woorden zijn wapens in de politiek. En dus zegt de Brusselse regering niet dat ze donderdag een akkoord bereikte over een stadstol, maar over een 'slimme kilometerheffing'. De doelen zijn minder files, gezondere lucht, betere verkeersveiligheid en meer ruimte.

Tot daar is iedereen mee. De doelen zijn de juiste. Brussel en Antwerpen behoren tot de filehoofdsteden van de wereld. Een grondige denkoefening daarover is op zijn plaats.

Alleen is de manier waarop dit loopt niet de goede. Voor de gemiddelde Brusselaar zou deze taxshift in de verkeersfiscaliteit niets mogen uitmaken: het bezit van een wagen wordt goedkoper, het gebruik ervan duurder. Maar voor de pendelaars uit Vlaanderen en Wallonië is dat niet het geval. Zij betalen extra. Voor hen is deze 'slimme kilometerheffing' wel degelijk een stadstol: ze moeten een extra belasting betalen om de stad in te kunnen.

Dat velen daarover kwaad zijn, heeft niets te maken met een aversie tegen de grootstad. Vaak móéten ze met de auto naar de stad, omdat er geen alternatieven zijn. Voor wie niet in de buurt van een station in een centrumstad woont, is het openbaar vervoer vaak een luxe voor mensen met veel tijd, zeker in combinatie met een gezin. Op betere alternatieven, zoals een brede waaier aan randparkings rond Brussel en het Gewestelijk ExpresNet, is het al decennia wachten.

De stadstol dreigt iets te worden wat veel lastiger is: een extra belasting op arbeid. Zelfs Groen, een van de grootste pleitbezorgers van het plan, was in zijn verkiezingsprogramma van 2019 voor lagere lasten op arbeid. Dit plan, zoals het nu voorligt, gaat daartegen in.

De stadstol dreigt iets te worden wat veel lastiger is: een extra belasting op arbeid.

Dat het voorstel te bot is, bewijst het brede front van critici. Niet alleen de Vlaamse regering is kwaad, maar ook de Waalse. Niet alleen de Vlaamse liberalen zitten gewrongen over wat dit de burger zal kosten, maar ook de Franstalige socialisten zijn bezorgd over de koopkracht van de naar PVDA lonkende kiezer.

Boven op de discussie over de belastingen op arbeid komt een institutionele discussie. Brussel stelt een belasting voor die de hoofdstad extra geld oplevert dankzij de centen van burgers uit de andere gewesten. Dat gebeurt nadat het Brussels Gewest in de zesde staatshervorming, amper zeven jaar geleden, jaarlijks extra financiering heeft gekregen, ook voor mobiliteit.

Verdient de hoofdstad extra financiering? Ja, maar die krijgt ze dus al. Is een betere verkeersfiscaliteit nodig? Jazeker. Maar het is een vreemd signaal om, op een moment dat de overheid net miljarden spendeert om geen jobs verloren te laten gaan, via een stadstol voor tienduizenden pendelaars de lasten op arbeid te verhogen.

Dit voorstel tot een Brusselse stadstol vertrekt vanuit een goede bedoeling. Maar er is nood aan meer denkwerk en overleg met de andere gewesten om op andere punten de schade te beperken en echt het verschil te kunnen maken.

Lees verder

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud